جعفری تبریزی، محمدتقی: تفاوت میان نسخهها
جز (ردهافزایی) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = محمدتقی جعفری تبریزی | |||
| تصویر = NUR00112.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = محمدتقی جعفری تبریزی | ||
| | | نامهای دیگر = علامه جعفری؛ جعفری، محمدتقی | ||
| | | لقب = علامه جعفری | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| | | نام پدر = کریم جعفری تبریزی | ||
| | | ولادت = مرداد ۱۳۰۴ش / ۱۳۴۳ق | ||
| | | محل تولد = تبریز، محله جمشیدآباد | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = تبریز، تهران، قم، نجف | ||
| | | رحلت = ۲۵ آبان ۱۳۷۷ش / ۱۴۱۹ق / ۱۹۹۸م | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = | ||
| | | طول عمر = ۷۳ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = داماد: [[صدوقیسها، منوچهر|منوچهر صدوقی سها]] | ||
| | | دین = اسلام | ||
|اساتید | | مذهب = تشیع | ||
| | | پیشه = حکیم، فیلسوف، متکلم، فقیه، اصولی، مفسر | ||
| | | درجه علمی = اجتهاد | ||
| | | دانشگاه = | ||
| | | علایق پژوهشی = فلسفه، عرفان، فقه، اصول، تفسیر، حقوق | ||
| | | منصب = | ||
| | | پس از = | ||
| | | پیش از = | ||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[شیرازی، محمدکاظم|محمدکاظم شیرازی]] | [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] | [[حسینی شاهرودی، محمود|سید محمود شاهرودی]] | [[موسوی گلپایگانی، سید جمالالدین احمد|سید جمال گلپایگانی]] | [[میلانی، سید محمدهادی|محمدهادی میلانی]] | [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]] | [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|سید عبدالهادی شیرازی]] | [[مرتضی طالقانی]] | [[آشتیانی، مهدی|میرزا مهدی آشتیانی]] | [[خمینی، سید روحالله|امام خمینی]]}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[صدر، محمدباقر|سید محمدباقر صدر]] | [[عبدالرحیم گواهی]] | [[عبدالله نصری]]}} | |||
{{کاربردهای دیگر|جعفری ( | | اجازه اجتهاد از = {{فهرست جعبه عمودی | [[شیرازی، محمدکاظم|محمدکاظم شیرازی]]}} | ||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه (علامه جعفری)|ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه]] | [[تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی جلالالدین محمد بلخی (جعفری)|تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی]] | [[اعلامیه جهانی حقوق بشر از دیدگاه اسلام و غرب]] | [[فلسفه زیبایی و هنر از دیدگاه اسلام]] | [[حکمت اصول سیاسی اسلام]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
'''محمدتقی جعفری''' (۱۳۰۴ - ۱۳۷۷ش) | | وبگاه = | ||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00112AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|جعفری (ابهامزدایی)}} | |||
'''محمدتقی جعفری''' (۱۳۰۴-۱۳۷۷ش) مشهور به علامه جعفری، حکیم، فیلسوف و مفسر برجسته شیعه، صاحب [[ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه (علامه جعفری)|ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه]] و [[تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی جلالالدین محمد بلخی (جعفری)|شرح مثنوی معنوی]]. در تبریز متولد شد و پس از تحصیل در تبریز و تهران و قم، نزد اساتیدی چون [[آشتیانی، مهدی|میرزا مهدی آشتیانی]] و [[خمینی، سید روحالله|امام خمینی]]، به نجف رفت و از محضر [[شیرازی، محمدکاظم|محمدکاظم شیرازی]] و [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] بهره برد و در ۲۳ سالگی اجازه اجتهاد گرفت. شاگردانی چون [[صدر، محمدباقر|سید محمدباقر صدر]] در درس او شرکت کردند. آثار متعدد او در زمینههای فلسفه، حقوق و عرفان از جمله [[اعلامیه جهانی حقوق بشر از دیدگاه اسلام و غرب]] و [[فلسفه زیبایی و هنر از دیدگاه اسلام]] شهرت دارد. سرانجام در ۲۵ آبان ۱۳۷۷ش درگذشت. | |||
== ولادت == | == ولادت == | ||
| خط ۴۶: | خط ۵۱: | ||
قرائت قرآن را از مادرش آموخت. او قرائت قرآن را چنان خوب فراگرفته بود که وقتى در شش سالگى، براى اولین بار وارد مدرسه «اعتماد» تبریز شد، از همان آغاز، او را براى کلاس سوم پذیرفتند. | قرائت قرآن را از مادرش آموخت. او قرائت قرآن را چنان خوب فراگرفته بود که وقتى در شش سالگى، براى اولین بار وارد مدرسه «اعتماد» تبریز شد، از همان آغاز، او را براى کلاس سوم پذیرفتند. | ||
او هرچند بهخاطر فقر مالى، در هشت سالگى درس را ترک کرد و بهعنوان کارگر کفاش مشغول به کار شد، ولى بعد از آن، با برادرش، محمدجعفر تصمیم گرفتند نصف روز را کار کنند و نصف دیگر را مشغول تحصیل علم شوند. در این زمان، آنها وارد مدرسه طالبیه شدند. محمدتقى در آن مدرسه نخست «امثله» و «صرف میر» را نزد استاد | او هرچند بهخاطر فقر مالى، در هشت سالگى درس را ترک کرد و بهعنوان کارگر کفاش مشغول به کار شد، ولى بعد از آن، با برادرش، محمدجعفر تصمیم گرفتند نصف روز را کار کنند و نصف دیگر را مشغول تحصیل علم شوند. در این زمان، آنها وارد مدرسه طالبیه شدند. محمدتقى در آن مدرسه نخست «امثله» و «صرف میر» را نزد استاد سید حسن شربیانى و «[[البهجة المرضية علی ألفية ابن مالك|البهجة المرضية]]» و «[[المطول|المطول]]» را نزد استاد میرزا علىاکبر اهرى فراگرفت. | ||
او در سال 1319ش، براى ادامه تحصیل، تبریز را به مقصد تهران ترک کرد. او در «مدرسه فیلسوف»، از استاد آیتالله حاج شیخ محمدرضا تنکابنى، «[[كتاب المكاسب|المكاسب]]» و «[[كفاية الأصول (طبع قدیم)|کفایه]]» و از آیتالله میرزا مهدى آشتیانى، حکمت «منظومه» [[سبزواری، هادی|حکیم ملاهادى سبزوارى]] و بخشى از امور عامه «[[الحكمة المتعالية في الأسفار العقلية الأربعة|اسفار]]» را یاد گرفت. | او در سال 1319ش، براى ادامه تحصیل، تبریز را به مقصد تهران ترک کرد. او در «مدرسه فیلسوف»، از استاد آیتالله حاج شیخ محمدرضا تنکابنى، «[[كتاب المكاسب|المكاسب]]» و «[[كفاية الأصول (طبع قدیم)|کفایه]]» و از آیتالله میرزا مهدى آشتیانى، حکمت «منظومه» [[سبزواری، هادی|حکیم ملاهادى سبزوارى]] و بخشى از امور عامه «[[الحكمة المتعالية في الأسفار العقلية الأربعة|اسفار]]» را یاد گرفت. | ||
| خط ۵۲: | خط ۵۷: | ||
او بعد از مدتى، براى ادامه تحصیل به قم رفت و در مدرسه دارالشفاء اقامت کرد و معقول را از آیتالله شیخ مهدى مازندرانى و عرفان را از آیتالله شیخ محمدتقى زرگر فراگرفت و از درس اخلاق [[خمینی، سید روحالله|امام خمینى]] بهره برد. | او بعد از مدتى، براى ادامه تحصیل به قم رفت و در مدرسه دارالشفاء اقامت کرد و معقول را از آیتالله شیخ مهدى مازندرانى و عرفان را از آیتالله شیخ محمدتقى زرگر فراگرفت و از درس اخلاق [[خمینی، سید روحالله|امام خمینى]] بهره برد. | ||
وى بعد از مدتى در درسهاى آیتالله [[شهیدی تبریزی، میرفتاح|میرزا فتاح شهیدى]] شرکت کرد. محمدتقى در سال 1363ق، وارد نجف شد و با جدیت مشغول تحصیل گردید و در درسهاى استادان بزرگى شرکت کرد و از آنان بهرهها برد؛ از جمله حضرات آیات: شیخ [[شیرازی، محمدکاظم|محمدکاظم شیرازى]] (طهارت و مکاسب محرمه)؛ [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویى]] (اصول فقه و مکاسب محرمه)؛ [[حسینی شاهرودی، محمود|سید محمود شاهرودى]] (صید و ذباحه)؛ [[موسوی گلپایگانی، سید جمالالدین احمد|سید جمال گلپایگانى]] (قاعده فراغ و تجاوز)؛ محمدهادى میلانى (فقه و اصول)؛ صدرا قفقازى ([[الحكمة المتعالية في الأسفار العقلية الأربعة|اسفار]] و [[شوارق الإلهام في شرح تجريد الكلام (انتشارات مهدوی)|شوارق الإلهام]])؛ مرتضى طالقانى (حکمت و عرفان)؛ [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]] و سید عبدالهادى شیرازى. | وى بعد از مدتى در درسهاى آیتالله [[شهیدی تبریزی، میرفتاح|میرزا فتاح شهیدى]] شرکت کرد. محمدتقى در سال 1363ق، وارد نجف شد و با جدیت مشغول تحصیل گردید و در درسهاى استادان بزرگى شرکت کرد و از آنان بهرهها برد؛ از جمله حضرات آیات: شیخ [[شیرازی، محمدکاظم|محمدکاظم شیرازى]] (طهارت و مکاسب محرمه)؛ [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویى]] (اصول فقه و مکاسب محرمه)؛ [[حسینی شاهرودی، محمود|سید محمود شاهرودى]] (صید و ذباحه)؛ [[موسوی گلپایگانی، سید جمالالدین احمد|سید جمال گلپایگانى]] (قاعده فراغ و تجاوز)؛ محمدهادى میلانى (فقه و اصول)؛ صدرا قفقازى ([[الحكمة المتعالية في الأسفار العقلية الأربعة|اسفار]] و [[شوارق الإلهام في شرح تجريد الكلام (انتشارات مهدوی)|شوارق الإلهام]])؛ مرتضى طالقانى (حکمت و عرفان)؛ [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]] و [[حسینی شیرازی، عبدالهادی|سید عبدالهادى شیرازى]]. | ||
او در 23 سالگى از [[شیرازی، محمدکاظم|آیتالله محمدکاظم شیرازى]] اجازه اجتهاد دریافت کرد و اولین کتابش را در همان زمان به نام | او در 23 سالگى از [[شیرازی، محمدکاظم|آیتالله محمدکاظم شیرازى]] اجازه اجتهاد دریافت کرد و اولین کتابش را در همان زمان به نام «الأمر بين الأمرين» (تقریر درسهاى آیتالله [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویى]]) نشر داد. او در مسجد هندى تدریس «[[كتاب المكاسب|المكاسب]]» را نیز آغاز کرد. | ||
همچنین با مشورت [[شیرازی، محمدکاظم|آیتالله شیرازى]]، درسى را درباره مباحث فلسفى و سؤالات و شبهات روز، از جمله ارتباط انسان و جهان، وجدان، جبر و اختیار، براى طلاب نجف شروع کرد. شهید [[صدر، محمدباقر|سید محمدباقر صدر]] جزو شاگردان او بود. | همچنین با مشورت [[شیرازی، محمدکاظم|آیتالله شیرازى]]، درسى را درباره مباحث فلسفى و سؤالات و شبهات روز، از جمله ارتباط انسان و جهان، وجدان، جبر و اختیار، براى طلاب نجف شروع کرد. شهید [[صدر، محمدباقر|سید محمدباقر صدر]] جزو شاگردان او بود. | ||
| خط ۷۱: | خط ۷۶: | ||
ر.ک: «گلشن ابرار»، جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم زیر نظر پژوهشکده باقرالعلوم(ع) وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، ج6، ص393، نشر معروف، قم، 1379. | ر.ک: «گلشن ابرار»، جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم زیر نظر پژوهشکده باقرالعلوم(ع) وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، ج6، ص393، نشر معروف، قم، 1379. | ||
{{سرور شهیدان}} | |||
{{مهدویت}} | |||
{{فقیهان شیعه}} | {{فقیهان شیعه}} | ||
{{فیلسوفان شیعه}} | {{فیلسوفان شیعه}} | ||
{{نویسندگان}} | |||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
| خط ۸۱: | خط ۹۱: | ||
[[منابع فقه]] | [[منابع فقه]] | ||
[[دومین یادنامه علامه طباطبائی]] | [[دومین یادنامه علامه طباطبائی]] | ||
[[از دریا به دریا (کشفالابیات مثنوی)]] | |||
[[مولوی و جهانبینیها]] | |||
[[عوامل جذابیت سخنان مولوی]] | |||
[[نیایش امام حسین(ع) در صحرای عرفات]] | |||
[[تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی جلالالدین محمد بلخی (جعفری)]] | [[تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی جلالالدین محمد بلخی (جعفری)]] | ||
[[ | [[اصلاحیه تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی]] | ||
[[ | [[معجم اشعار در تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی]] | ||
[[اخلاق و مذهب]] | [[فکرواره مثنوی، فهرست تفصیلی تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی]] | ||
[[ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه (علامه جعفری)]] | |||
[[خلاصه ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه محمدتقی جعفری]] | |||
[[ترجمه نهجالبلاغه (علامه جعفری)]] | |||
[[اخلاق و مذهب]] | |||
[[حادثه کربلا در مثنوی]] | |||
[[المعجم المفهرس لالفاظ نهجالبلاغة]] | [[المعجم المفهرس لالفاظ نهجالبلاغة]] | ||
[[اصلاحیه | [[اصلاحیه تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی]] | ||
[[امید و انتظار]] | [[امید و انتظار]] | ||
| خط ۱۱۰: | خط ۱۳۸: | ||
[[نگاهي به علي(ع)]] | [[نگاهي به علي(ع)]] | ||
[[دیدار با علی علیهالسلام]] | |||
[[نيايش امام حسین عليهالسلام در صحرای عرفات]] | [[نيايش امام حسین عليهالسلام در صحرای عرفات]] | ||
[[فلسفه و هدف زندگی]] | [[فلسفه و هدف زندگی]] | ||
[[عرفان اسلامی (علامه جعفری)]] | [[عرفان اسلامی (علامه جعفری)]] | ||
| خط ۱۴۳: | خط ۱۷۱: | ||
[[تحليل شخصيت خيام، بررسی آراء فلسفي، ادبي، مذهبی و علمي عمر بن ابراهیم خيامي]] | [[تحليل شخصيت خيام، بررسی آراء فلسفي، ادبي، مذهبی و علمي عمر بن ابراهیم خيامي]] | ||
[[ | [[زيبائی و هنر از ديدگاه اسلام]] | ||
[[فرهنگ اسلام شناسان خارجي]] | [[فرهنگ اسلام شناسان خارجي]] | ||
| خط ۱۶۳: | خط ۱۹۱: | ||
[[رده:نویسندگان جدید و معاصر فلسفه اسلامی]] | [[رده:نویسندگان جدید و معاصر فلسفه اسلامی]] | ||
[[رده:فیلسوفان]] | [[رده:فیلسوفان]] | ||
[[رده:نویسندگان]] | |||
[[رده:نهجالبلاغهپژوهان]] | |||
[[رده:درگذشتگان 1377]] | |||
[[رده:شاگردان امام خمینی]] | |||
[[رده:شاگردان آیتالله سید محسن حکیم]] | |||
[[رده:مترجمان نهجالبلاغه]] | |||
[[رده:عاشوراپژوهان]] | |||
[[رده:مهدویتپژوهان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۱۶
| محمدتقی جعفری تبریزی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | محمدتقی جعفری تبریزی |
| نامهای دیگر | علامه جعفری؛ جعفری، محمدتقی |
| لقب | علامه جعفری |
| نام پدر | کریم جعفری تبریزی |
| ولادت | مرداد ۱۳۰۴ش / ۱۳۴۳ق |
| محل تولد | تبریز، محله جمشیدآباد، ایران |
| محل زندگی | تبریز، تهران، قم، نجف |
| رحلت | ۲۵ آبان ۱۳۷۷ش / ۱۴۱۹ق / ۱۹۹۸م |
| طول عمر | ۷۳ سال |
| خویشاوندان | داماد: منوچهر صدوقی سها |
| دین | اسلام |
| مذهب | تشیع |
| پیشه | حکیم، فیلسوف، متکلم، فقیه، اصولی، مفسر |
| اطلاعات علمی | |
| اجازه اجتهاد از | |
| درجه علمی | اجتهاد |
| علایق پژوهشی | فلسفه، عرفان، فقه، اصول، تفسیر، حقوق |
| اساتید | |
| شاگردان | |
| برخی آثار | |
محمدتقی جعفری (۱۳۰۴-۱۳۷۷ش) مشهور به علامه جعفری، حکیم، فیلسوف و مفسر برجسته شیعه، صاحب ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه و شرح مثنوی معنوی. در تبریز متولد شد و پس از تحصیل در تبریز و تهران و قم، نزد اساتیدی چون میرزا مهدی آشتیانی و امام خمینی، به نجف رفت و از محضر محمدکاظم شیرازی و سید ابوالقاسم خویی بهره برد و در ۲۳ سالگی اجازه اجتهاد گرفت. شاگردانی چون سید محمدباقر صدر در درس او شرکت کردند. آثار متعدد او در زمینههای فلسفه، حقوق و عرفان از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر از دیدگاه اسلام و غرب و فلسفه زیبایی و هنر از دیدگاه اسلام شهرت دارد. سرانجام در ۲۵ آبان ۱۳۷۷ش درگذشت.
ولادت
محمدتقی جعفری در مرداد ۱۳۰۴ش/۱۳۴۳ق در محله جمشید آباد/عمو زینالدین تبریز به دنیا آمد. پدرش کریم نام داشت.
تحصیلات
قرائت قرآن را از مادرش آموخت. او قرائت قرآن را چنان خوب فراگرفته بود که وقتى در شش سالگى، براى اولین بار وارد مدرسه «اعتماد» تبریز شد، از همان آغاز، او را براى کلاس سوم پذیرفتند.
او هرچند بهخاطر فقر مالى، در هشت سالگى درس را ترک کرد و بهعنوان کارگر کفاش مشغول به کار شد، ولى بعد از آن، با برادرش، محمدجعفر تصمیم گرفتند نصف روز را کار کنند و نصف دیگر را مشغول تحصیل علم شوند. در این زمان، آنها وارد مدرسه طالبیه شدند. محمدتقى در آن مدرسه نخست «امثله» و «صرف میر» را نزد استاد سید حسن شربیانى و «البهجة المرضية» و «المطول» را نزد استاد میرزا علىاکبر اهرى فراگرفت.
او در سال 1319ش، براى ادامه تحصیل، تبریز را به مقصد تهران ترک کرد. او در «مدرسه فیلسوف»، از استاد آیتالله حاج شیخ محمدرضا تنکابنى، «المكاسب» و «کفایه» و از آیتالله میرزا مهدى آشتیانى، حکمت «منظومه» حکیم ملاهادى سبزوارى و بخشى از امور عامه «اسفار» را یاد گرفت.
او بعد از مدتى، براى ادامه تحصیل به قم رفت و در مدرسه دارالشفاء اقامت کرد و معقول را از آیتالله شیخ مهدى مازندرانى و عرفان را از آیتالله شیخ محمدتقى زرگر فراگرفت و از درس اخلاق امام خمینى بهره برد.
وى بعد از مدتى در درسهاى آیتالله میرزا فتاح شهیدى شرکت کرد. محمدتقى در سال 1363ق، وارد نجف شد و با جدیت مشغول تحصیل گردید و در درسهاى استادان بزرگى شرکت کرد و از آنان بهرهها برد؛ از جمله حضرات آیات: شیخ محمدکاظم شیرازى (طهارت و مکاسب محرمه)؛ سید ابوالقاسم خویى (اصول فقه و مکاسب محرمه)؛ سید محمود شاهرودى (صید و ذباحه)؛ سید جمال گلپایگانى (قاعده فراغ و تجاوز)؛ محمدهادى میلانى (فقه و اصول)؛ صدرا قفقازى (اسفار و شوارق الإلهام)؛ مرتضى طالقانى (حکمت و عرفان)؛ سید محسن حکیم و سید عبدالهادى شیرازى.
او در 23 سالگى از آیتالله محمدکاظم شیرازى اجازه اجتهاد دریافت کرد و اولین کتابش را در همان زمان به نام «الأمر بين الأمرين» (تقریر درسهاى آیتالله سید ابوالقاسم خویى) نشر داد. او در مسجد هندى تدریس «المكاسب» را نیز آغاز کرد.
همچنین با مشورت آیتالله شیرازى، درسى را درباره مباحث فلسفى و سؤالات و شبهات روز، از جمله ارتباط انسان و جهان، وجدان، جبر و اختیار، براى طلاب نجف شروع کرد. شهید سید محمدباقر صدر جزو شاگردان او بود.
استاد جعفرى، حدود 11 سال در نجف اشرف بود و سرانجام به تهران مهاجرت کرد و حدود 4 سال در مدرسه مروى به تدریس «منظومه» و «العروة الوثقی» پرداخت. وی بهتدریج، اقشار گوناگون مردم را در دانشگاهها و مساجد و... از سخنان خویش بهرهمند نمود.
او از سال 1344، مجلس تفسیرى براى شرح و نقد مثنوى تشکیل داد. وی همچنین از حدود سال 1340 تا پایان زندگى، با شخصیتهاى علمى متعددى مصاحبه کرده است.
او شاگردان بسیارى تربیت کرد؛ از جمله: «عبدالرحیم گواهى» و «عبدالله نصرى». او بیش از صد کتاب نوشته است که از آن جمله مىتوان به «ترجمه و تفسیر نهجالبلاغة»، «تفسیر و نقد و تحلیل مثنوى»، «فلسفه زیبایى و هنر از دیدگاه اسلام»، «حکمت اصول سیاسى اسلام» و «اعلامیه جهانى حقوق بشر از دیدگاه اسلام و غرب و تطبیق آن دو بر یکدیگر» اشاره کرد.
وفات
او سرانجام در 25 آبان 1377ش، درگذشت.
منابع مقاله
ر.ک: «گلشن ابرار»، جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم زیر نظر پژوهشکده باقرالعلوم(ع) وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، ج6، ص393، نشر معروف، قم، 1379.
وابستهها
از دریا به دریا (کشفالابیات مثنوی)
نیایش امام حسین(ع) در صحرای عرفات
تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی جلالالدین محمد بلخی (جعفری)
اصلاحیه تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی
معجم اشعار در تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی
فکرواره مثنوی، فهرست تفصیلی تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی
ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه (علامه جعفری)
خلاصه ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه محمدتقی جعفری
ترجمه نهجالبلاغه (علامه جعفری)
المعجم المفهرس لالفاظ نهجالبلاغة
اصلاحیه تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی
امام حسین علیهالسلام شهید فرهنگ پیشرو انسانیت
المعجم المفهرس لالفاظ نهجالبلاغة
لغت نامه، يا، فرهنگ بزرگ جامع نوين: ترجمه المنجد
تحقيق در دو نظام حقوق جهانیبشر از ديدگاه اسلام و غرب و تطبيق آن دو بر يکديگر
نيايش امام حسین عليهالسلام در صحرای عرفات
خدا و جهان و انسان از ديدگاه علي بن ابيطالب و نهجالبلاغة
تاريخ از ديدگاه امام عليعليهالسلام
علي أجنحة الروح: دعاء الإمام الحسين عليهالسلام في صحراء عرفات تفسير و معايشة
مطالعه تطبیقی نظام حقوق جهانی بشر از دیدگاه اسلام و غرب
تحليل شخصيت خيام، بررسی آراء فلسفي، ادبي، مذهبی و علمي عمر بن ابراهیم خيامي
شناخت انسان در تصعید حیات تکاملی
حقوق الانسان فی الاسلام و الغرب
المعجم المفهرس لالفاظ نهجالبلاغة