موحد ابطحی اصفهانی، سید علی
| سید علی موحد ابطحی اصفهانی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید علی بن سید مرتضی بن سید علی بن سید محمدعلی بن سید محمدحسین بن میر محمدتقی (معروف به له له) موحد ابطحی اصفهانی |
| نامهای دیگر | ابطحی اصفهانی، علی |
| نام پدر | سید مرتضی |
| ولادت | ۱۳۵۹ق / ۱۳۱۹ش |
| محل تولد | اصفهان، ایران |
| محل زندگی | اصفهان، قم، نجف |
| رحلت | ۲۰ آذر ۱۴۰۲ش / ۲۷ جمادیالاولی ۱۴۴۵ق / ۲۰۲۳م |
| مدفن | قم، امامزاده شاه حمزه |
| طول عمر | ۸۳ سال |
| خویشاوندان | برادران: سید محمدباقر موحد ابطحی، سید محمدعلی موحد ابطحی |
| دین | اسلام |
| مذهب | تشیع |
| پیشه | فقیه، محقق، مفسر قرآن |
| اطلاعات علمی | |
| علایق پژوهشی | تفسیر، حدیث، فقه، طب قدیم |
| اساتید |
|
| برخی آثار | |
سید علی موحد ابطحی اصفهانی (۱۳۱۹-۱۴۰۲ش) فقیه، محقق و مفسر قرآن معاصر، برادر سید محمدباقر موحد ابطحی و سید محمدعلی موحد ابطحی و مؤلف آثار ارزندهای مانند «آية التطهير في أحاديث الفريقين» و «الشیعه في احادیث الفريقين» میباشد.
ولادت
سیّد علی موحّد ابطحی فرزند سیّد مرتضی، از علمای معاصر اصفهان بوده است. وی در سال ۱۳۵۹ق (مطابق با ۱۳۱۹ش) در اصفهان متولّد شد.
تحصیلات
مقدّمات علوم تا پایان شرح لمعه را نزد پدر، شرایع را نزد میرزا محمّد طبیبزاده، رسائل را نزد محمّدحسن نجفآبادی و هیأت را نزد مرحوم مجدالعلماء فراگرفت. همچنین طب قدیم را نیز از پدرش فراگرفت.
وی در سال ۱۳۷۹ق (۱۳۳۹ش) جهت تحصیل به قم مشرف شده و جلد اوّل کفایه را نزد محمّد مجاهدی و جلد دوم آن را نزد حاج سیّد محمّدباقر سلطانی و منظومه را نزد عبداللّه جوادی آملی، حاج آقا سید مصطفی خمینی و اسفار را از علاّمه سیّد محمّدحسین طباطبائی آموخت. مکاسب را نزد سیّد محمّدباقر موحد ابطحی (برادرش) فراگرفت.
پس از آن در درس خارج اصول امام خمینی و آیتاللّه محمّدعلی اراکی و خارج فقه را نزد حضرات آیات: گلپایگانی (حدود ۱۵ سال) و شریعتمداری (حدود ۸ سال) سیّد محمّد داماد (حدود ۸ سال) و برادرش حاج سیّد محمّدباقر موحّد ابطحی آموخت. سپس برای تکمیل تحصیلات خود، در حدود ۱۳۸۲ق (۱۳۴۲ش) به نجف اشرف مشرف شده و نزد آیات عظام: سید محمود شاهرودی، سید ابوالقاسم خوئی، حسین حلّی و میرزا باقر زنجانی کسب فیض نمود.
وی در ایّام تحصیل در قم، در ایّام تابستان به اصفهان میآمد و از درس حضرات آیات خراسانی، خادمی و بهبهانی استفاده مینمود.[۱]
وفات
سرانجام در روز دوشنبه 20 آذر 1402ش برابر با 27 جمادیالاولی 1445ق درگذشت. مراسم تشییع ایشان در روز سه شنبه 21 آذر از مسجد امام حسن عسکری(ع) قم به سمت حرم مطهر حضرت معصومه سلاماللهعلیها برگزار گردید.[۲] و پس از نماز بر پیکر ایشان توسط آیتالله علی کریمی جهرمی، درقم،در جوار امامزاده شاه حمزه به خاک سپرده شد.
آثار
کتب زیر از ایشان به چاپ رسیده است.
- «آية التطهير في أحاديث الفريقين» ۴ جلد؛
- «الامام الحسین (علیهالسّلام) فی احادیث الفریقین» در ۶ جلد که ۴ جلد آن به طبع رسیده است؛
- «حضرت اباالفضل مظهر کمالات و کرامات» در ۴ جلد؛
- «الشیعه فی احادیث الفریقین» ۲ جلد؛
- «غدیر و چشمههای جوشان ولایت»؛
- «از زلال زمزم غدیر»؛
- «جلوههای تشیع در مازندران»؛
- «حدیث کساء و آثار شگفت»؛
- «زیارت عاشورا و آثار شگفت»؛
- «خورشید خرابه شام حضرت رقیه»؛
- «حدیث کساء گوهر پنهان».
همچنین کتابهای
- «شفاء الصدور في شرح زیارت العاشورا» تألیف میرزا ابوالفضل ثقفی طهرانی در 2 جلد
- «مفردات مخزن الادویه» تألیف میرزا محمد حسین خان عقلی علوی»، در 4 جلد
- «قانونچه» را تصحیح و منتشر کرده است.[۳]
پانویس
- ↑ ر.ک: مهدوی، سید مصلحالدین، ج4، ص571
- ↑ ر.ک: آیتالله سید علی موحد ابطحی دار فانی را وداع گفت+ مراسم تشییع، خبرگزاری رسمی حوزه، ۲۰ آذر ۱۴۰۲
- ↑ ر.ک: مهدوی، سید مصلحالدین، ج4، ص572
منابع مقاله
- مهدوی، سید مصلحالدین، «اعلام اصفهان»، سازمان فرهنگی - تفریحی شهرداری اصفهان، اصفهان، چاپ اول، 1387ش.
- خبرگزاری رسمی حوزه