شرف‌الدین، سید عبدالحسین: تفاوت میان نسخه‌ها

'''سید عبدالحسین شرف‌الدین'''  (۱۲۹۰-۱۳۷۷ق) فقیه، مجتهد، اصولی، ادیب، محدث و از پیشگامان تقریب مذاهب اسلامی. نویسنده کتاب مشهور «[[المراجعات]]» در دفاع از عقاید تشیع. در سال ۱۲۹۰ق در کاظمین متولد شد. پدرش سید یوسف شرف‌الدین و مادرش زهرا صدر (دختر آیت‌الله سید هادی صدر) بود. یک ساله بود که خانواده به نجف مهاجرت کردند. در شش سالگی به مکتب رفت و در هشت سالگی به همراه خانواده به جبل عامل لبنان بازگشت و نزد پدر ادبیات عرب و فقه آموخت. در سال ۱۳۱۰ق برای تکمیل تحصیلات به عراق رفت و در سامرا نزد شیخ حسن کربلایی و شیخ باقر حیدر و نیز نزد دایی خود سید حسن صدر به تحصیل پرداخت. سپس به نجف رفت و نزد اساتید برجسته‌ای چون آقا رضا اصفهانی، شیخ محمدطه نجفی، آخوند خراسانی، میرزا حسین نوری و سید محمدکاظم یزدی به مدت دوازده سال به تحصیل عالی فقه، اصول، حدیث و کلام پرداخت و در ۳۲ سالگی به درجه اجتهاد مطلق رسید. در سال ۱۳۲۲ق به جبل عامل بازگشت و در شهر صور اقامت گزید. در مسیر وحدت اسلامی گام‌های بلندی برداشت و در سال ۱۳۲۷ق کتاب «الفصول المهمة فی تألیف الأمة» را منتشر کرد. در سال ۱۳۲۹ق به مصر سفر کرد و با شیخ سلیم بشری مالکی (مفتی الازهر) مباحثات علمی داشت که حاصل آن ۱۱۲ نامه و بعدها کتاب «المراجعات» شد. در مبارزات استقلال لبنان علیه استعمار فرانسه نقش رهبری داشت و به جهاد علیه فرانسویان فتوا داد. خانه و کتابخانه او توسط فرانسویان به آتش کشیده شد. مدتی به دمشق تبعید شد و سپس به فلسطین و مصر رفت. پس از بازگشت به لبنان، به تأسیس مدارس جعفریه، الزهراء و دانشکده جعفریه و نیز باشگاه امام صادق(ع) و مؤسسه خیریه همت گماشت. در سال‌های ۱۳۵۵-۱۳۵۶ق به عراق و ایران سفر کرد و به زیارت امام رضا(ع) مشرف شد. از مهمترین آثار او می‌توان به «المراجعات»، «النص و الاجتهاد»، «الفصول المهمة فی تألیف الأمة»، «الکلمة الغراء فی تفضیل الزهراء»، «ابوهریرة»، «المجالس الفاخرة»، «فلسفة المیثاق و الولایة»، «اجوبة مسائل جارالله» و «مؤلفو الشیعة فی صدر الإسلام» اشاره کرد. سرانجام در ۸ جمادی‌الثانی ۱۳۷۷ق در ۸۷ سالگی درگذشت و پس از تشییع در بیروت، بغداد و کاظمین، در جوار استادش سید محمدکاظم یزدی در صحن حرم امام علی(ع) به خاک سپرده شد.