۱۵۳٬۳۷۷
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۳۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = ابن سینا | |||
{| | | تصویر = NUR00560.jpg | ||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = حسین بن عبدالله بن حسن بن علی بن سینا | ||
| | | نامهای دیگر = {{فهرست جعبه عمودی | ابوعلی سینا | بوعلی سینا | شیخالرئیس | حجةالحق | شرفالملک | پورسینا}} | ||
| | | لقب = شیخالرئیس | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = عبدالله | |||
| ولادت = ۳۷۰ قمری (۳۵۹ شمسی / ۹۸۰ میلادی) | |||
| محل تولد = روستای افشنه، نزدیک بخارا | |||
| کشور تولد = ایران (ماوراءالنهر) | |||
| محل زندگی = بخارا، گرگانج، گرگان، ری، قزوین، همدان، اصفهان | |||
| رحلت = جمعه اول رمضان ۴۲۸ قمری (۲۸ خرداد ۴۱۶ شمسی / ژوئن ۱۰۳۷ میلادی) | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = میدان بوعلی سینا، همدان، ایران | |||
| طول عمر = ۵۸ سال | |||
| نام همسر = یاسمین (بنابر برخی منابع) | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شیعه دوازدهامامی | |||
| پیشه = فیلسوف، پزشک، دانشمند، وزیر | |||
| درجه علمی = | |||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = فلسفه مشاء، پزشکی، منطق، ریاضیات، نجوم، موسیقی، فیزیک، شیمی، روانشناسی | |||
| منصب = وزیر شمسالدوله دیلمی در همدان | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | ابوعبدالله ناتلی | اسماعیل زاهد | محمود مسّاح | ابوسهل مسیحی مسیحی | بقالی بخارایی | عیسی بن یحیی جرجانی}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = {{فهرست جعبه عمودی | ابوریحان بیرونی | ابوسعید ابوالخیر | ابوالفضل بلعمی | ابونصر فارابی (تأثیرپذیرفته از وی)}} | |||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | ابوعبید جوزجانی | بهمنیار بن مرزبان | ابومنصور طاهر اصفهانی | ابوعبدالله محمد بن احمد معصومی | ابنزیله | ابوالقاسم نیشابوری}} | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[الشفاء]] | [[القانون فی الطب]] | [[دانشنامه علائی]] | [[الاشارات و التنبیهات]] | [[النجاة]] | [[رسالة الطیر]] | [[حی بن یقطان]] | [[رسالة فی العشق]] | [[عیون الحکمة]] | [[المبدأ و المعاد]] | [[معراجنامه]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00560AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''ابوعلی حسین بن عبدالله بن سینا''' (۳۷۰-۴۲۸ ق)، مشهور به ابن سینا، ابوعلی سینا و ملقب به شیخالرئیس، فیلسوف، پزشک و دانشمند نامدار ایرانی و از برجستهترین و تأثیرگذارترین چهرههای علمی و فلسفی جهان اسلام و تاریخ تمدن است . وی در روستای افشنه نزدیک بخارا زاده شد و از کودکی نبوغی خارقالعاده از خود نشان داد؛ چنانکه در دهسالگی قرآن را حفظ کرد و بر علوم ادبی چیره گشت . در شانزدهسالگی به طبابت پرداخت و در هیجدهسالگی با درمان نوح بن منصور سامانی به کتابخانهای غنی دست یافت که بر دامنه دانشش افزود . او علم متافیزیک ارسطو را پس از چهل بار خواندن و به یاری کتاب «اغراض مابعدالطبیعه» فارابی دریافت . | |||
زندگی پر فراز و نشیب ابن سینا با وزارت شمسالدوله دیلمی در همدان، زندان، گریز و سپس پناه بردن به علاءالدوله کاکویه در اصفهان همراه بود که پانزده سال آرامش علمی برای او به ارمغان آورد . وی سرانجام در ۵۸ سالگی بر اثر بیماری قولنج در همدان درگذشت . | |||
ابن سینا با تألیف حدود ۴۵۰ کتاب و رساله، دائرةالمعارف علمی عظیمی پدید آورد که مهمترین آنها «الشفاء» در فلسفه و علوم و «القانون فی الطب» است که قرنها در دانشگاههای اروپا تدریس میشد . وی مبتکر برهان صدیقین برای اثبات وجود خدا و نظریهپرداز تمایز میان ماهیت و وجود بود و مکتب فلسفی مشاء را در جهان اسلام تثبیت کرد . زادروز او یکم شهریور، روز پزشک نامیده شده و آرامگاهش در همدان زیارتگاه اهل دانش است . | |||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
در حدود 370ق برابر با 980م در بخارا زاده شد. پدرش از اهالى بلخ بود و در دوران فرمانروايى نوح بن منصور سامانى (366-387 ق) به بخارا رفت و در آنجا در یکى از | در حدود 370ق برابر با 980م در بخارا زاده شد. پدرش از اهالى بلخ بود و در دوران فرمانروايى نوح بن منصور سامانى (366-387 ق) به بخارا رفت و در آنجا در یکى از مهمترين قريهها به نام خرمثين در دستگاه ادارى به كار پرداخت. او از قريهاى در نزدیکى آنجا، به نام افشنه زنى ستاره نام را به همسرى گرفت و در آنجا اقامت گزيد. | ||
ابن سينا در آنجا به جهان چشم گشود. پنج سال پس از آن برادر كهترش به نام محمود به دنيا آمد. | ابن سينا در آنجا به جهان چشم گشود. پنج سال پس از آن برادر كهترش به نام محمود به دنيا آمد. | ||
| خط ۱۰۱: | خط ۱۰۷: | ||
از اينجا به بعد، جوزجانى به تكمیل بقيۀ زندگانى و سرگذشت ابن سينا مىپردازد و مىگوید كه در گرگان مردى بود به نام ابومحمد شيرازى كه دوستدار دانشها بود و در همسايگى خود، برای ابن سينا خانهاى خريد و او را در آنجا مسكن داد. | از اينجا به بعد، جوزجانى به تكمیل بقيۀ زندگانى و سرگذشت ابن سينا مىپردازد و مىگوید كه در گرگان مردى بود به نام ابومحمد شيرازى كه دوستدار دانشها بود و در همسايگى خود، برای ابن سينا خانهاى خريد و او را در آنجا مسكن داد. | ||
در حدود 404ق ابن سينا گرگان (جرجان) را به قصد رى ترك كرد. وى در رى به خدمت سيّده (با نام شيرين دختر سپهبد شروین و ملقب به امّ الملوك ( | در حدود 404ق ابن سينا گرگان (جرجان) را به قصد رى ترك كرد. وى در رى به خدمت سيّده (با نام شيرين دختر سپهبد شروین و ملقب به امّ الملوك (متوفای 419 ق) بيوۀ فخر الدوله على بویه (متوفای 387 ق) و مادر مجد الدوله ابوطالب رستم بن فخر الدوله) پيوست. | ||
مادر و فرزند، ابن سينا را بنا بر توصيههایى كه همراه آورده بود، گرامى داشتند. در این میان ابن سينا مجد الدوله را كه دچار بيمارى سوداء (ماليخولیا) شده بود، درمان كرد. وى همچنان در رى ماند تا هنگامى كه شمس الدوله ابوطاهر پسر ديگر فخر الدوله كه پس از مرگ پدرش در 387ق فرمانرواى همدان و قرمیسن (کرمانشاه) شده بود، در 405ق به رى حمله آورد. این حمله پس از درگیرى وى با هلال بن بدر بن حسنویه روى داد. | مادر و فرزند، ابن سينا را بنا بر توصيههایى كه همراه آورده بود، گرامى داشتند. در این میان ابن سينا مجد الدوله را كه دچار بيمارى سوداء (ماليخولیا) شده بود، درمان كرد. وى همچنان در رى ماند تا هنگامى كه شمس الدوله ابوطاهر پسر ديگر فخر الدوله كه پس از مرگ پدرش در 387ق فرمانرواى همدان و قرمیسن (کرمانشاه) شده بود، در 405ق به رى حمله آورد. این حمله پس از درگیرى وى با هلال بن بدر بن حسنویه روى داد. | ||
وى از دودمان كردهاى فرمانروا بر نواحى جبل و قرمیسن بوده است. هلال بن بدر كه از سوى | وى از دودمان كردهاى فرمانروا بر نواحى جبل و قرمیسن بوده است. هلال بن بدر كه از سوى سلطانالدوله (متوفای 412 ق) در بغداد زندانى شده بود، آزادى خود را باز يافته و از سوى سلطانالدوله لشكرى در اختيارش نهاده شده بود تا با شمس الدوله كه در این میان بر سرزمینهاى ديگرى نيز دست يافته بود، به جنگ برخیزد. | ||
در نبردى كه در ذيقعدۀ 405 میان ايشان درگرفت، هلال بن بدر كشته شد و سپاهيان | در نبردى كه در ذيقعدۀ 405 میان ايشان درگرفت، هلال بن بدر كشته شد و سپاهيان سلطانالدوله ناچار شدند كه به بغداد بازگردند. [[ابن اثیر، علی بن محمد|ابن اثير]]، حوادث سال 405 ق | ||
به گفتۀ جوزجانى، در این هنگام «حوادثى روى داد كه ابن سينا را ناگزير ساخت كه رى را ترك كند.» اما وى در بارۀ ماهيت این حوادث چيزى نمىگوید. به هر حال مىتوان گمان برد كه این بار نيز اوضاع سياسى و اجتماعى رى چنان شده بود كه ابن سينا ديگر نمىتوانست بيشتر در آن شهر بماند. | به گفتۀ جوزجانى، در این هنگام «حوادثى روى داد كه ابن سينا را ناگزير ساخت كه رى را ترك كند.» اما وى در بارۀ ماهيت این حوادث چيزى نمىگوید. به هر حال مىتوان گمان برد كه این بار نيز اوضاع سياسى و اجتماعى رى چنان شده بود كه ابن سينا ديگر نمىتوانست بيشتر در آن شهر بماند. | ||
| خط ۱۱۵: | خط ۱۲۱: | ||
در این میان شمس الدوله به بيمارى قولنج دچار شد. ابن سينا را به كاخ وى بردند و او به معالجه پرداخت تا شمس الدوله بهبود يافت. ابن سينا چهل روز را در كاخ گذرانيد و در پایان خلعتهاى فراوان گرفت و به خانۀ خود بازگشت، در حالى كه در شمار نزدیک ان و همنشينان شمس الدوله در آمده بود. پس از چندى شمس الدوله برای نبرد با عنّاز به سوى قرمیسن لشكر كشيد. | در این میان شمس الدوله به بيمارى قولنج دچار شد. ابن سينا را به كاخ وى بردند و او به معالجه پرداخت تا شمس الدوله بهبود يافت. ابن سينا چهل روز را در كاخ گذرانيد و در پایان خلعتهاى فراوان گرفت و به خانۀ خود بازگشت، در حالى كه در شمار نزدیک ان و همنشينان شمس الدوله در آمده بود. پس از چندى شمس الدوله برای نبرد با عنّاز به سوى قرمیسن لشكر كشيد. | ||
حسامالدين ابوشوك فارس بن محمد بن عنّاز سركردۀ قبيلۀ كرد شاذنجان بود كه در دو سوى رشته | حسامالدين ابوشوك فارس بن محمد بن عنّاز سركردۀ قبيلۀ كرد شاذنجان بود كه در دو سوى رشته كوههاى میان کرمانشاه و قصر شيرين كنونى فرمانروايى داشت. پس از شكست هلال بن بدر به دست شمس الدوله و از دست رفتن سرزمینهایش، عنّاز كه همسايۀ دورتر او بود، بر آن شد كه آن سرزمینها را تصرف كند. | ||
بنا براین شمس الدوله برای پيشگیرى از دست اندازيهاى عناز به جنگ وى رفت، در حالى كه ابن سينا نيز همراه او بود. در این نبرد، شمس الدوله شكست خورد و به همدان بازگشت. این واقعه در 406ق بود. | بنا براین شمس الدوله برای پيشگیرى از دست اندازيهاى عناز به جنگ وى رفت، در حالى كه ابن سينا نيز همراه او بود. در این نبرد، شمس الدوله شكست خورد و به همدان بازگشت. این واقعه در 406ق بود. | ||
| خط ۱۸۵: | خط ۱۹۱: | ||
==تأليفات عربى== | ==تأليفات عربى== | ||
#الشفاء:از این | #الشفاء:از این مهمترين اثر فلسفى ابن سينا، بخشهاى «طبیعیات» و «الهيات» برای نخستين بار یک چاپ سنگى در تهران (1303 ق1886/ م) منتشر شده است. بخش «منطق» و همۀ بخشهاى ديگر آن از 1952 تا 1983م به مناسبت هزارۀ تولد ابن سينا، زير نظر ابراهیم مذكور و به كوشش شمارى از محققان ديگر در قاهره منتشر شده است. بخش «برهان» از «منطق» شفا، جداگانه به كوشش عبدالرحمن بدوى در قاهره، 1954م (چاپ دوم 1966 م) منتشر شده است. متن عربى و ترجمۀ فرانسوى بخش روان شناسى (کتاب النفس) شفا را، يان باكوش در دو جلد، در 1956م در پراگ و متن عربى آن را فضل الرحمن در آكسفورد (انگلستان) منتشر كرده است. ترجمۀ قديمى لاتينى آن نيز برای نخستين بار در 1508م در ونيز ايتاليا و چاپ انتقادى جديد آن ترجمه به كوشش سيمون فان ريت در دو جلد زير عنوان «ابن سيناى لاتينى، کتاب در بارۀ روان» در لوون سویس در سالهاى 1968 و 1972م همراه مقدمهاى در بارۀ نظريات روان شناسى ابن سينا از ج. وربكه منتشر شده است. چاپ انتقادى جديد ترجمۀ لاتينى «الهيات» شفا نيز به كوشش سيمون فان ريت، با مقدمهاى از وربكه در دو جلد (ج 1، مقاله 4-1 و ج 2، مقاله 10-5 را در بر مىگیرد) در سالهاى 1977 و 1980م در لوون سویس انتشار يافته است. | ||
#النّجاة:اين کتاب كه مطالب آن مختصر و گزيدهاى از مطالب شفا است، از مهمترين نوشتههاى ابن سيناست كه فشردۀ فلسفۀ وى را در بر دارد. نخستين بار در 1331 ق1913/ م، به كوشش محيىالدين صبرى الكردى و بار دوم در 1357 ق1938/ م، در قاهره منتشر شد. چاپ ديگرى از آن به كوشش محمدتقى دانش پژوه در 1364ش در تهران انتشار يافته است. بخش «الهيات» آن به وسيلۀ نعمت اللّه كرم به لاتينى ترجمه و در 1926م در رم منتشر شده است. ترجمۀ انگليسى بخش «نفس» (روان شناسى) آن نيز به وسيله فضل الرحمن در کتابش به عنوان «روان شناسى ابن سينا» نخست در 1952م و بار دوم در 1981م در لندن منتشر شده است. | #النّجاة:اين کتاب كه مطالب آن مختصر و گزيدهاى از مطالب شفا است، از مهمترين نوشتههاى ابن سيناست كه فشردۀ فلسفۀ وى را در بر دارد. نخستين بار در 1331 ق1913/ م، به كوشش محيىالدين صبرى الكردى و بار دوم در 1357 ق1938/ م، در قاهره منتشر شد. چاپ ديگرى از آن به كوشش محمدتقى دانش پژوه در 1364ش در تهران انتشار يافته است. بخش «الهيات» آن به وسيلۀ نعمت اللّه كرم به لاتينى ترجمه و در 1926م در رم منتشر شده است. ترجمۀ انگليسى بخش «نفس» (روان شناسى) آن نيز به وسيله فضل الرحمن در کتابش به عنوان «روان شناسى ابن سينا» نخست در 1952م و بار دوم در 1981م در لندن منتشر شده است. | ||
#الاشارات و التنبيهات:ظاهرا آخرين نوشتۀ ابن سينا و از برجستهترين آثار اوست. نثر عربى ادبى شيوا از ویژگیهاى آن است. نخستين بار به كوشش ژ. فورژه در 1892م در ليدن و دومین بار در سه جلد (چهار بخش) همراه با شرح [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|نصيرالدين طوسى]] بر آن، به كوشش سليمان دنيا میان سالهاى 1957-1960م در قاهره منتشر شده است. ترجمۀ فرانسوى آن به وسيلۀ ابن سينا شناس فرانسوى، آن مارى گواشون در 1951م در پاريس انتشار يافته است. | #الاشارات و التنبيهات:ظاهرا آخرين نوشتۀ ابن سينا و از برجستهترين آثار اوست. نثر عربى ادبى شيوا از ویژگیهاى آن است. نخستين بار به كوشش ژ. فورژه در 1892م در ليدن و دومین بار در سه جلد (چهار بخش) همراه با شرح [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|نصيرالدين طوسى]] بر آن، به كوشش سليمان دنيا میان سالهاى 1957-1960م در قاهره منتشر شده است. ترجمۀ فرانسوى آن به وسيلۀ ابن سينا شناس فرانسوى، آن مارى گواشون در 1951م در پاريس انتشار يافته است. | ||
| خط ۲۰۳: | خط ۲۰۸: | ||
#النّكت و الفوائد، این رسالۀ ناشناختۀ ابن سينا كه دست نوشتهاى از آن در کتابخانۀ فيض اللّه استانبول، به شمارۀ 1217 يافت مىشود، مختصرى از «منطق»، «طبیعیات» و «الهيات» را در بر دارد و مطالب آن يادآور مطالب النجاة و الاشارات است. با وجود اختصار، این رساله ارزش بسيار دارد. فن پنجم از کتاب دوم «طبیعیات» این نوشته را ویلهلم كوچ در «يادنامۀ ابن سينا» (صص 178-149) تدوین و منتشر كرده و نوید داده است كه بخشهاى «الهيات»، «منطق» و بقيۀ «طبیعیات» نيز از سوى پ. ورنست تدوین و منتشر خواهد شد. | #النّكت و الفوائد، این رسالۀ ناشناختۀ ابن سينا كه دست نوشتهاى از آن در کتابخانۀ فيض اللّه استانبول، به شمارۀ 1217 يافت مىشود، مختصرى از «منطق»، «طبیعیات» و «الهيات» را در بر دارد و مطالب آن يادآور مطالب النجاة و الاشارات است. با وجود اختصار، این رساله ارزش بسيار دارد. فن پنجم از کتاب دوم «طبیعیات» این نوشته را ویلهلم كوچ در «يادنامۀ ابن سينا» (صص 178-149) تدوین و منتشر كرده و نوید داده است كه بخشهاى «الهيات»، «منطق» و بقيۀ «طبیعیات» نيز از سوى پ. ورنست تدوین و منتشر خواهد شد. | ||
#المبدأ و المعاد، به كوشش عبداللّه نورانى، تهران، 1363 ش. | #المبدأ و المعاد، به كوشش عبداللّه نورانى، تهران، 1363 ش. | ||
==آثار فارسی== | ==آثار فارسی== | ||
ابن سينا چند نوشته به فارسی دارد كه | ابن سينا چند نوشته به فارسی دارد كه مهمترين آنها دانشنامۀ علائى است. وى آن را برای علاء الدوله كاكویه و به درخواست او نوشته و به وى تقديم كرده است. در کتاب نزهت نامۀ علائى نكتۀ توجه انگیزى آمده است كه مىگوید: «شنودم كه خداوند ماضى علاء الدوله قدّس اللّه روحه... خواجه رئيس [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابوعلى سينا]] را گفت: اگر علوم اوائل به عبارت پارسى بودى، مىتوانستمى دانستن، بدين سبب به حكم فرمان دانشنامۀ علائى بساخت، و چون بپرداخت و عرضه كرد، از آن هيچ نتوانست دريافتن.» نك:شهمردان، 22، متن | ||
بخش «منطق» و «الهيات» دانشنامه نخستين بار به كوشش احمد خراسانى در 1315ش در تهران منتشر شد. سپس به مناسبت هزارۀ تولد ابن سينا بخش «الهيات» آن به كوشش محمد معين در 1331ش و بخش «طبیعیات» آن به كوشش [[مشکوة، سید محمد|سيد محمد مشكوة]] در همان سال در تهران انتشار يافت. ترجمۀ فرانسوى بخشهاى «طبیعیات» و «رياضيات» به وسيلۀ محمد آشنا و هانرى ماسه در دو جلد در سالهاى 1955 و 1956م در پاريس منتشر شد. بخش «الهيات» آن را پرویز مروج با شرح و حواشى به انگليسى ترجمه كرده و در 1973م در نيویورك منتشر كرده است. افزون بر اينها، رسالۀ «رگ شناسى» از ابن سينا نيز به كوشش [[مشکوة، سید محمد|سيد محمد مشكوة]] در 1330ش و بخش «رياضيات» دانشنامه به وسيلۀ [[مینوی، مجتبی|مجتبى مینوى]] در 1331ش در تهران منتشر شده است. همچنين رسالۀ فارسی كنوز المعزمین و رسالۀ جرّثقيل از ابن سينا هر دو به كوشش جلالالدين همايى در 1331ش در تهران انتشار يافته است. | بخش «منطق» و «الهيات» دانشنامه نخستين بار به كوشش احمد خراسانى در 1315ش در تهران منتشر شد. سپس به مناسبت هزارۀ تولد ابن سينا بخش «الهيات» آن به كوشش محمد معين در 1331ش و بخش «طبیعیات» آن به كوشش [[مشکوة، سید محمد|سيد محمد مشكوة]] در همان سال در تهران انتشار يافت. ترجمۀ فرانسوى بخشهاى «طبیعیات» و «رياضيات» به وسيلۀ محمد آشنا و هانرى ماسه در دو جلد در سالهاى 1955 و 1956م در پاريس منتشر شد. بخش «الهيات» آن را پرویز مروج با شرح و حواشى به انگليسى ترجمه كرده و در 1973م در نيویورك منتشر كرده است. افزون بر اينها، رسالۀ «رگ شناسى» از ابن سينا نيز به كوشش [[مشکوة، سید محمد|سيد محمد مشكوة]] در 1330ش و بخش «رياضيات» دانشنامه به وسيلۀ [[مینوی، مجتبی|مجتبى مینوى]] در 1331ش در تهران منتشر شده است. همچنين رسالۀ فارسی كنوز المعزمین و رسالۀ جرّثقيل از ابن سينا هر دو به كوشش جلالالدين همايى در 1331ش در تهران انتشار يافته است. | ||
{{فیلسوفان شیعه}} | |||
{{منطق}} | |||
{{ابن سینا}} | {{ابن سینا}} | ||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
| خط ۲۲۵: | خط ۲۲۸: | ||
[[مجربات ابن سینا الروحانیة]] | [[مجربات ابن سینا الروحانیة]] | ||
[[قراضه طبیعیات]] | [[قراضه طبیعیات]] | ||
[[حل مشکلات معینیه]] | |||
[[ظفرنامه]] | [[ظفرنامه]] | ||
| خط ۲۳۴: | خط ۲۳۹: | ||
[[شرح الهیات شفاء]] | [[شرح الهیات شفاء]] | ||
[[ترجمه و متن کتاب الشفاء: بخش ریاضیات، فن سوم: جوامع علم موسیقی]] | |||
[[جوامع علم موسیقی: ریاضیات شفاء]] | |||
[[طبیعیات دانشنامه علائی]] | [[طبیعیات دانشنامه علائی]] | ||
[[تحفة العاشقین]] | |||
[[رسائل ابن سینا]] | [[رسائل ابن سینا]] | ||
[[رسائل ابن سينا (23 رساله)]] | [[رسائل ابن سينا (23 رساله)]] | ||
[[مجموعه رسائل(1): المجالس السبعة و....]] | |||
[[رساله جودیه]] | [[رساله جودیه]] | ||
| خط ۲۵۶: | خط ۲۶۹: | ||
[[رگ شناسی]] | [[رگ شناسی]] | ||
[[فراسوی نیایش]] | |||
[[رساله در حقیقت و کیفیت سلسله موجودات و تسلسل اسباب و مسببات]] | [[رساله در حقیقت و کیفیت سلسله موجودات و تسلسل اسباب و مسببات]] | ||
| خط ۲۷۰: | خط ۲۸۵: | ||
[[المبدأ و المعاد]] | [[المبدأ و المعاد]] | ||
[[المبدأ و المعاد (ابن سینا)]] | |||
[[معراج نامه]] | [[معراج نامه]] | ||
| خط ۴۰۶: | خط ۴۲۳: | ||
[[ترجمه فارسی دفع مضار الکلیه ابن سینا و الطب الفلسفی]] | [[ترجمه فارسی دفع مضار الکلیه ابن سینا و الطب الفلسفی]] | ||
[[رباعیات حکیم خیام، طربخانه یار احمد رشیدی، رساله سلسلة الترتیب، خطبه تمجید ابن سینا]] | [[رباعیات حکیم خیام، طربخانه یار احمد رشیدی، رساله سلسلة الترتیب، خطبه تمجید ابن سینا]] | ||
| خط ۴۲۰: | خط ۴۳۵: | ||
[[دفع المضار الکلیة عن الأبدان الإنسانیة]] | [[دفع المضار الکلیة عن الأبدان الإنسانیة]] | ||
[[پنج رساله]] | [[پنج رساله]] | ||
| خط ۴۲۹: | خط ۴۴۲: | ||
[[برهان قویم در عظمت طب قدیم از گفتار بوعلی]] | [[برهان قویم در عظمت طب قدیم از گفتار بوعلی]] | ||
[[دروس شرح اشارات و تنبیهات ( | [[دروس شرح اشارات و تنبیهات (ابن سینا)]] | ||
[[قانون کوچک (ترجمه القانون الصغیر في الطب)]] | [[قانون کوچک (ترجمه القانون الصغیر في الطب)]] | ||
| خط ۴۳۶: | خط ۴۴۹: | ||
[[الإشارات و التنبيهات]] | [[الإشارات و التنبيهات]] | ||
[[شرح الأصول و الجمل في مهمات العلم و العمل (شرح الإشارات و التنبيهات لإبن سينا)]] | |||
[[شرح مزجي علی قانون ابن سينا]] | [[شرح مزجي علی قانون ابن سينا]] | ||
| خط ۴۴۲: | خط ۴۵۷: | ||
[[رسالتان في المنطق و الفلسفة: نهج التقديس و اسئلة و اجوبة]] | [[رسالتان في المنطق و الفلسفة: نهج التقديس و اسئلة و اجوبة]] | ||
[[النجاة في المنطق و الإلهیات]] | |||
[[النجاة في الحکمة المنطقية و الطبیعیة و الإلهية]] | [[النجاة في الحکمة المنطقية و الطبیعیة و الإلهية]] | ||
| خط ۴۵۷: | خط ۴۷۴: | ||
[[معراج نامه]] | [[معراج نامه]] | ||
[[حي بن یقظان]] | [[حي بن یقظان]] | ||
[[حی بن یقظان]] | |||
[[التعلیقات]] | [[التعلیقات]] | ||
| خط ۵۲۵: | خط ۵۴۴: | ||
[[قانون ابن سینا، شارحان و مترجمان آن]] | [[قانون ابن سینا، شارحان و مترجمان آن]] | ||
[[شرح مشکلات کتاب القانون]] | |||
[[رسالههای شعری فیلسوفان مسلمان]] | |||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:پزشکان]] | [[رده:پزشکان]] | ||
[[رده:فیلسوفان]] | [[رده:فیلسوفان]] | ||