کلیم کاشانی، ابوطالب: تفاوت میان نسخهها
({{شعر و شاعری}}←وابستهها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | {{جعبه اطلاعات زندگینامه | ||
| عنوان = | | عنوان = ابوطالب کلیم کاشانی | ||
| تصویر = NUR74929.jpg | | تصویر = NUR74929.jpg | ||
| اندازه تصویر = | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | | توضیح تصویر = | ||
| نام کامل = | | نام کامل = ابوطالب کلیم کاشانی | ||
| نامهای دیگر = | | نامهای دیگر = | ||
| لقب = | | لقب = ملکالشعرا | ||
| تخلص = | | تخلص = کلیم | ||
| نسب = | | نسب = | ||
| نام پدر = | | نام پدر = | ||
| ولادت =قرن یازدهم یا اواخر قرن دهم | | ولادت = اوایل قرن یازدهم یا اواخر قرن دهم هجری | ||
| محل تولد =همدان | | محل تولد = همدان | ||
| کشور تولد = | | کشور تولد = ایران | ||
| محل زندگی = | | محل زندگی = کاشان، هند | ||
| رحلت = | | رحلت = ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ قمری | ||
| شهادت = | | شهادت = | ||
| مدفن = | | مدفن = هندوستان | ||
| طول عمر = | | طول عمر = حدود ۶۰ سال | ||
| نام همسر = | | نام همسر = | ||
| فرزندان = | | فرزندان = | ||
| خویشاوندان = | | خویشاوندان = | ||
| دین = | | دین = اسلام | ||
| مذهب = | | مذهب = | ||
| پیشه = | | پیشه = شاعر، ملکالشعرا | ||
| منصب = | | درجه علمی = | ||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = شعر فارسی | |||
| منصب = ملکالشعرای دربار بابریان هند | |||
| پس از = | | پس از = | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
| اساتید = | | اساتید = | ||
| مشایخ = | | مشایخ = | ||
| معاصرین =[[ | | معاصرین = [[صائب تبریزی]]، قدسی مشهدی، سلیم تهرانی | ||
| شاگردان = | | شاگردان = | ||
| اجازه اجتهاد از = | | اجازه اجتهاد از = | ||
| | | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[دیوان ابوطالب کلیم کاشانی]] | [[دیوان ابوطالب کلیم همدانی]] | [[دیوان قصائد - غزلیات - مثنویات - مقطعات ابوطالب کلیم کاشانی]] | [[مثنوی پادشاه نامه]]}} | ||
| | | سبک نوشتاری = صافی زبان، زلالی تعبیر، نزدیک به محاوره | ||
| | |||
| | |||
| وبگاه = | | وبگاه = | ||
| امضا = | | امضا = | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE74929AUTHORCODE | | کد مؤلف = AUTHORCODE74929AUTHORCODE | ||
}} | }} | ||
'''ابوطالب کلیم کاشانی''' (متوفی | '''ابوطالب کلیم کاشانی''' (متوفی ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ق)، شاعر بزرگ قرن یازدهم هجری و از معاصرین صائب تبریزی بود. وی در اوایل قرن یازدهم یا اواخر قرن دهم متولد شد. ظاهراً در همدان متولد و در کاشان پرورش یافته است و به همین سبب به کاشانی شهرت یافت. کلیم پس از گذراندن تحصیلات و طی مقدمات شاعری، در آغاز کار توفیقی نیافت، اما پس از عزیمت به هند، تا آخر عمر شصتاند سالهاش در آنجا ماند و به حداکثر کامیابی مادی که یک شاعر در آن عصر میتوانست دست یابد، یعنی ملکالشعرایی دربار بابریان هند، رسید. کلیم مردی نیکنفس و گشادهدست بود و آنچه بهعنوان صله میگرفت صرف فقرا میکرد. برخلاف برخی رقیبانش که دچار حسادت و مردمآزاری بودند، با شاعران معاصرش همچون [[صائب، محمدعلی|صائب تبریزی]]، قدسی مشهدی و سلیم تهرانی بهترین روابط را داشت. صافی زبان و زلالی تعبیر، در عین دوری از ابتذال و نزدیکی عبارت به محاوره طبیعی عامه با ایجاز و صراحتی در حد ضربالمثل، از خصوصیات شعر وی میباشد. وی صاحب دیوان اشعار است. از آثار او میتوان به «دیوان ابوطالب کلیم کاشانی»، «دیوان قصائد - غزلیات - مثنویات - مقطعات» و «مثنوی پادشاه نامه» اشاره کرد. وی سرانجام در سال ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ق درگذشت. | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۳۰
ابوطالب کلیم کاشانی (متوفی ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ق)، شاعر بزرگ قرن یازدهم هجری و از معاصرین صائب تبریزی بود. وی در اوایل قرن یازدهم یا اواخر قرن دهم متولد شد. ظاهراً در همدان متولد و در کاشان پرورش یافته است و به همین سبب به کاشانی شهرت یافت. کلیم پس از گذراندن تحصیلات و طی مقدمات شاعری، در آغاز کار توفیقی نیافت، اما پس از عزیمت به هند، تا آخر عمر شصتاند سالهاش در آنجا ماند و به حداکثر کامیابی مادی که یک شاعر در آن عصر میتوانست دست یابد، یعنی ملکالشعرایی دربار بابریان هند، رسید. کلیم مردی نیکنفس و گشادهدست بود و آنچه بهعنوان صله میگرفت صرف فقرا میکرد. برخلاف برخی رقیبانش که دچار حسادت و مردمآزاری بودند، با شاعران معاصرش همچون صائب تبریزی، قدسی مشهدی و سلیم تهرانی بهترین روابط را داشت. صافی زبان و زلالی تعبیر، در عین دوری از ابتذال و نزدیکی عبارت به محاوره طبیعی عامه با ایجاز و صراحتی در حد ضربالمثل، از خصوصیات شعر وی میباشد. وی صاحب دیوان اشعار است. از آثار او میتوان به «دیوان ابوطالب کلیم کاشانی»، «دیوان قصائد - غزلیات - مثنویات - مقطعات» و «مثنوی پادشاه نامه» اشاره کرد. وی سرانجام در سال ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ق درگذشت.
| ابوطالب کلیم کاشانی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | ابوطالب کلیم کاشانی |
| لقب | ملکالشعرا |
| تخلص | کلیم |
| ولادت | اوایل قرن یازدهم یا اواخر قرن دهم هجری |
| محل تولد | همدان، ایران |
| محل زندگی | کاشان، هند |
| رحلت | ۱۰۶۱ یا ۱۰۶۲ قمری |
| مدفن | هندوستان |
| طول عمر | حدود ۶۰ سال |
| دین | اسلام |
| پیشه | شاعر، ملکالشعرا |
| منصب | ملکالشعرای دربار بابریان هند |
| اطلاعات علمی | |
| علایق پژوهشی | شعر فارسی |
| سبک نوشتاری | صافی زبان، زلالی تعبیر، نزدیک به محاوره |
| معاصرین | صائب تبریزی، قدسی مشهدی، سلیم تهرانی |
| برخی آثار | |
ولادت
وی در اوایل قرن یازدهم یا اواخر قرن دهم متولد شد[۱]. وی ظاهرا متولد همدان و تربیتشده کاشان بوده یا بهعکس - چون هر دو صورت را نوشتهاند - اما دوران کمال سن و کهولت و پیری را در هند گذرانده و همان جا مرده است[۲].
سفر به هند
وی پس از گذراندن تحصیلات و طی مقدمات شاعری در آغاز کار توفیقی نیافت، اما پس از عزیمت به هند، تا آخر عمر شصتواندسالهاش، در آنجا گذراند و به حداکثر کامیابی مادی که یک شاعر در آن عصر میتوانست دست یابد - یعنی ملکالشعرایی دربار بابریان هند - رسید[۳].
وفات
وی به سال 1061 و یا 1062ق درگذشت[۴].
روحیات
کلیم مردی نیکنفس و گشادهدست بود؛ آنچه بهعنوان صله میگرفت «صرف فقرا» میکرد و برخلاف عدهای از رقیبانش که دچار بیماری حسادت و مردمآزاری یا کبر و غرور و رقابتهای ناسالم بودند، با شاعران معاصرش همچون صائب و قدسی و سلیم و معصوم بهترین روابط را داشت؛ چنانکه صائب گوید:
| بهغیر صائب و معصوم نکتهسنج و کلیم | دگر که زاهل سخن مهربان یکدگرند |
و جالب اینکه کلیم را با قدسی مشهدی و سلیم تهرانی یکجا به گور سپردند و غنی کشمیری به این مناسبت سرود:
| عمرها در یاد او زیر زمین | خاک بر سر کرد قدسی و سلیم | |
| عاقبت از اشتیاق یکدگر | گشتهاند این هر سه در یک جا مقیم[۵] |
شهرت کلیم میان مردم به ابیات و اشعار زیر است که تصادفا یا طبیعتا، مدخل خوبی است بر شناخت شعر و فکر شاعر:
| بدنامی حیات دو روزی نبود بیش | آنهم کلیم با تو بگویم چسان گذشت | |
| یک روز صرف بستن دل شد به این و آن | روز دگر به کندن دل زین و آن گذشت[۶] |
آثار
وی صاحب دیوان اشعار میباشد. صافی زبان و زلالی تعبیر، در عین دوری از ابتذال و نزدیکی عبارت به محاوره طبیعی عامه با ایجاز و صراحتی در حد ضربالمثل، برخی از خصوصیات شعر وی میباشد[۷].