شیمل، آنه ماری: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = آنهماری شیمل | |||
| تصویر = NUR03886.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = سنگ قبر ماریشیمل در قبرستان بن آلمان، گفتاری از امام علی(ع) است که فرمودند: مردم خوابند، وقتی میمیرند، بیدار میشوند | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = آنهماری شیمل | ||
| | | نامهای دیگر = Annemarie Schimmel | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = پل | |||
| ولادت = آوریل ۱۹۲۲م | |||
| محل تولد = ارفورت، آلمان | |||
| کشور تولد = آلمان | |||
| محل زندگی = آلمان، ترکیه، آمریکا | |||
| رحلت = ۲۰۰۳م | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = بن، آلمان | |||
| طول عمر = ۸۱ سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = | |||
| مذهب = | |||
| پیشه = اسلامپژوه، خاورشناس، استاد دانشگاه، مترجم، نویسنده | |||
| منصب = استاد دانشگاههای ماربورگ، بن، آنکارا، هاروارد | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| درجه علمی = دکترای مطالعات اسلامی | |||
| دانشگاه = دانشگاه برلین، دانشگاه هاروارد | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = عرفان و تصوف اسلامی (به ویژه مولانا و اقبال)، تاریخ و فرهنگ اسلامی، خوشنویسی | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[ابعاد عرفانی اسلام]] | [[میراث مولوی]] | [[محمد، رسول خدا]] | [[نامهای اسلامی]] | [[شکوه شمس، سیری در آثار و افکار مولانا]]}} | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE03886AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''آنه ماری شیمل''' (۱۹۲۲-۲۰۰۳م)، اسلامپژوه و خاورشناس برجسته آلمانی. وی در نوزده سالگی موفق به اخذ دکترای مطالعات اسلامی از دانشگاه برلین شد و پس از آن به تدریس در دانشگاههای ماربورگ، آنکارا، بن و هاروارد پرداخت. شیمل که به زبانهای فارسی، عربی، ترکی، اردو و چند زبان دیگر تسلط داشت، پژوهشهای گستردهای در زمینه عرفان اسلامی، به ویژه آثار [[مولوی، جلالالدین محمد|مولانا جلالالدین رومی]] و [[اقبال لاهوری، محمد|محمد اقبال لاهوری]] انجام داد و با ترجمه و تفسیر آثار آنان، نقش مهمی در معرفی عرفان شرق به جهان غرب ایفا کرد. از دیگر حوزههای تحقیقاتی او میتوان به تاریخ هنر اسلامی (خوشنویسی)، تاریخ هند اسلامی و زندگی پیامبر اسلام(ص) اشاره کرد. او جوایز و نشانهای متعددی از کشورهای اسلامی و اروپایی دریافت کرد و چندین دکترای افتخاری، از جمله از دانشگاه تهران، به او اهدا شد. سنگ قبر او با جملهای از [[امام علی علیهالسلام|امام علی(ع)]] به زبان عربی آراسته شده است. | |||
'''آنه ماری شیمل''' ( | |||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
| خط ۴۹: | خط ۵۲: | ||
==مشاغل== | ==مشاغل== | ||
پس از جنگ دوم جهانی، به دانشگاه ماربورگ آمریکا رفت و در آنجا با مقام استادیار رشته مطالعات اسلامی، خدمات دانشگاهی خود را آغاز کرد. از سال 1954 تا 1959 با سمت استاد تاریخ ادیان در دانشگاه آنکارای ترکیه به تدریس پرداخت. سپس به آلمان بازگشت و در دانشگاه بن خدمات آموزشی و پژوهشی خود را ادامه داد. در سال 1967 به | پس از جنگ دوم جهانی، به دانشگاه ماربورگ آمریکا رفت و در آنجا با مقام استادیار رشته مطالعات اسلامی، خدمات دانشگاهی خود را آغاز کرد. از سال 1954 تا 1959 با سمت استاد تاریخ ادیان در دانشگاه آنکارای ترکیه به تدریس پرداخت. سپس به آلمان بازگشت و در دانشگاه بن خدمات آموزشی و پژوهشی خود را ادامه داد. در سال 1967 به دانشگاههاروارد آمریکا رفت و اولین دانشمندی بود که رشته مطالعات هند و اسلام را در آن دانشگاه تأسیس کرد و تا زمان بازنشستگی در این دانشگاه به تدریس اشتغال داشت. وقتی [[میرچا الیاده]] (Mircea Eliade)، در اوایل سال 1986 درگذشت، شیمل بهجای او بر مسند مدیریت مرکز بینالمللی تاریخ ادیان نشست. مناصب علمی پروفسور شیمل، محدود به همین چند مورد نیست. «او مدتی ریاست انجمن جهانی علوم دینی، عضویت آکادمی سلطنتی علوم هلند در ادبیات (از سال 1981)، عضویت آکادمی ایالت راینوست فالن آلمان، عضویت آکادمی علوم و هنر آمریکا (از سال 1987)، کارشناس موزه هنر نیویورک در خوشنویسی (از سال 1981) و ویراستار و مؤلف بخش مربوط به اسلام دایرةالمعارف عربی در ادیان (از سال 1981 تا 1986») را نیز برعهده داشت. | ||
==نشانها== | ==نشانها== | ||
| خط ۱۲۹: | خط ۱۳۲: | ||
{{بانوان دانشور}} | {{بانوان دانشور}} | ||
{{خاورشناسان}} | {{خاورشناسان}} | ||
{{نویسندگان}} | |||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
| خط ۱۳۷: | خط ۱۴۱: | ||
[[عیسی و مریم در عرفان اسلامی]] | [[عیسی و مریم در عرفان اسلامی]] | ||
[[أبعاد صوفيه للإسلام]] | |||
[[میراث مولوی]] | [[میراث مولوی]] | ||
[[شکوه شمس، سیری در آثار و افکار مولانا]] | [[شکوه شمس، سیری در آثار و افکار مولانا]] | ||
[[افسانههای درۀ سند]] | |||
[[من بادم و تو آتش: دربارۀ زندگی و آثار مولانا]] | [[من بادم و تو آتش: دربارۀ زندگی و آثار مولانا]] | ||
[[مولانا؛ دیروز، امروز، فردا]] | |||
[[گنجینه معنوی مولانا]] | |||
[[تصوف: مقدمهای بر عرفان اسلامی]] | |||
[[محمد، رسول خدا]] | [[محمد، رسول خدا]] | ||
| خط ۱۶۰: | خط ۱۷۴: | ||
[[الأبعاد الصوفیة فی الإسلام و تاریخ التصوف]] | [[الأبعاد الصوفیة فی الإسلام و تاریخ التصوف]] | ||
[[تلفیق نظم فارسی در نگارگری هندی (دیوان انوری در دربار اکبرشاه گورکانی)]] | |||
[[باغ همیشه سبز: بررسی خاستگاه و مراحل اولیۀ شکلگیری تصوف]] | |||
[[شعر فارسی در کرانههای دور: فردوسی، خیام، مولوی، حافظ و تأثیر جهانیشدن]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۱۴
آنه ماری شیمل (۱۹۲۲-۲۰۰۳م)، اسلامپژوه و خاورشناس برجسته آلمانی. وی در نوزده سالگی موفق به اخذ دکترای مطالعات اسلامی از دانشگاه برلین شد و پس از آن به تدریس در دانشگاههای ماربورگ، آنکارا، بن و هاروارد پرداخت. شیمل که به زبانهای فارسی، عربی، ترکی، اردو و چند زبان دیگر تسلط داشت، پژوهشهای گستردهای در زمینه عرفان اسلامی، به ویژه آثار مولانا جلالالدین رومی و محمد اقبال لاهوری انجام داد و با ترجمه و تفسیر آثار آنان، نقش مهمی در معرفی عرفان شرق به جهان غرب ایفا کرد. از دیگر حوزههای تحقیقاتی او میتوان به تاریخ هنر اسلامی (خوشنویسی)، تاریخ هند اسلامی و زندگی پیامبر اسلام(ص) اشاره کرد. او جوایز و نشانهای متعددی از کشورهای اسلامی و اروپایی دریافت کرد و چندین دکترای افتخاری، از جمله از دانشگاه تهران، به او اهدا شد. سنگ قبر او با جملهای از امام علی(ع) به زبان عربی آراسته شده است.
ولادت
این دانشمند بزرگ در آوریل 1922، در ارفورت آلمان به دنیا آمد.
تحصیلات
در 1941م، در سن نوزدهسالگی در رشته مطالعات اسلامی، موفق به اخذ درجه دکتری از دانشگاه برلین شد.
مشاغل
پس از جنگ دوم جهانی، به دانشگاه ماربورگ آمریکا رفت و در آنجا با مقام استادیار رشته مطالعات اسلامی، خدمات دانشگاهی خود را آغاز کرد. از سال 1954 تا 1959 با سمت استاد تاریخ ادیان در دانشگاه آنکارای ترکیه به تدریس پرداخت. سپس به آلمان بازگشت و در دانشگاه بن خدمات آموزشی و پژوهشی خود را ادامه داد. در سال 1967 به دانشگاههاروارد آمریکا رفت و اولین دانشمندی بود که رشته مطالعات هند و اسلام را در آن دانشگاه تأسیس کرد و تا زمان بازنشستگی در این دانشگاه به تدریس اشتغال داشت. وقتی میرچا الیاده (Mircea Eliade)، در اوایل سال 1986 درگذشت، شیمل بهجای او بر مسند مدیریت مرکز بینالمللی تاریخ ادیان نشست. مناصب علمی پروفسور شیمل، محدود به همین چند مورد نیست. «او مدتی ریاست انجمن جهانی علوم دینی، عضویت آکادمی سلطنتی علوم هلند در ادبیات (از سال 1981)، عضویت آکادمی ایالت راینوست فالن آلمان، عضویت آکادمی علوم و هنر آمریکا (از سال 1987)، کارشناس موزه هنر نیویورک در خوشنویسی (از سال 1981) و ویراستار و مؤلف بخش مربوط به اسلام دایرةالمعارف عربی در ادیان (از سال 1981 تا 1986») را نیز برعهده داشت.
نشانها
- جایزه فریدریش روکرت آلمان (1965)؛
- نشان ستاره قائد اعظم پاکستان (1965)؛
- جایزه یوهان هاینریش فوس (1980)؛
- مدال صلیب، نشان درجه یک جمهوری فدرال آلمان (1980)؛
- نشان درجه اول بوندس فردینس کروتیس (Bundesverdienst) آلمان (1981)؛
- بزرگترین نشان مردمی پاکستان به نام «هلال امتیاز» (1984)؛
- مدال «لوی دالاویدا» (Levi-della-vida) از دانشگاه کالیفرنیا (1987)؛
- نشان صلیب بزرگ آلمان با نشان لیاقت، آلمان (1989)؛
- جایزه «لئوپولد یوکاس» دانشگاه توبنیگن آلمان (1992)؛
- جایزه ترجمه از مرکز تعلیم زبان ترکی (Toemer)؛
- مدال ایرسیکا IRCICA، از مرکز تحقیقات بینالمللی تاریخ، هنر و فرهنگ اسلامی ترکیه؛
- مدال وقفشناسان ترکیه؛
- جایزه صلح اتحادیه ناشران و کتابفروشان آلمان (1995)؛
- «نشان دوستی» جمهوری ازبکستان (2002).
دکترای افتخاری
- دکترای افتخاری از دانشگاه سند (1975)؛
- دکترای افتخاری دانشگاه قائد اعظم (1977)؛
- دکترای افتخاری دانشگاه پیشاور (1978)؛
- دکترای افتخاری دانشگاه اوپسالای سوئد (1985)؛
- دکترای افتخاری دانشگاه سلجوق قونیه (1988)؛
- دانشگاه تهران (1998=1377ش)؛
- دانشگاه الزهرای تهران (2002=1381ش).
وفات
آنهماری شیمل در ۲۶ ژانویه سال ۲۰۰۳ درگذشت.
آثار
پروفسور فقید، آنه ماری شیمل، علاوه بر زبانهای انگلیسی و آلمانی که کتابها و مقالات خود را بیشتر به این دو زبان نوشته است، به زبانهای فرانسه، فارسی، عربی، ترکی، اردو، سندی و بنگالی نیز احاطه داشت و آثار وی نشان میدهد که وی بهکمال سهولت میتوانسته است متون قدیم و جدید را به این زبانها، خاصه فارسی و عربی، بخواند و در آثاری که به این زبانها نوشته شده، به تحقیق بپردازد و حتی از آنها به انگلیسی و آلمانی ترجمه کند. از نکات جالب درباره این بانوی دانشمند آنکه او گاهی آثار خود را از آلمانی به انگلیسی و یا برعکس ترجمه میکرده است و البته اتفاق میافتاده است که ترجمه با اصل کتاب گاهی از نظر برخی مطالب تفاوتهایی پیدا کند.
برخی از آثار او عبارتند از:
- شکوه شمس، سیری در آثار و افکار مولانا، ترجمه حسن لاهوتی (1367)؛
- خوشنویسی و فرهنگ اسلامی، ترجمه دکتر اسدالله آزاد (1368)؛
- ادبیات اسلامی هند، ترجمه یعقوب آژند (1373)؛
- ابعاد عرفانی اسلام، ترجمه دکتر عبدالرحیم گواهی (1374)؛
- درآمدی بر اسلام، ترجمه دکتر عبدالرحیم گواهی (1374)؛
- نامهای اسلامی، ترجمه گیتی آرین (1376)؛
- تبیین آیات خداوند، نگاهی پدیدارشناسانه به اسلام، ترجمه دکتر عبدالرحیم گواهی؛
- من بادم و تو آتش، ترجمه دکتر فریدون بدرهای (1377)؛
- زن در عرفان و تصوف اسلامی. ترجمه فریده مهدوی دامغانی (1379)؛
- محمد رسول خدا(ص)، ترجمه حسن لاهوتی[۱]؛
- جایگاه خلفا و قضات در پایان زمامداری ممالیک؛
- خلیفه و قاضی در اواخر قرون وسطی در مصر؛
- بدائع الزهور في وقائع الدّهور، تألیف محمد بن احمد بن ایاس حنفی، فهارس (فهرست اعلام) از آنه ماری شیمل؛
- شمع و پروانه، نوشته قره عثمان اوغلی یعقوب قدری (نوربابا، رمان درویشی)، ترجمه آنه ماری شیمل، گومرزبا (آلمان)؛
- نوای نی (نخستین مجموعه شعر از آنه ماری شیمل)؛
- زبان تصاویر مولانا جلالالدین رومی؛
- پژوهشی در مفهوم عشق عرفانی در دورههای نخستین عرفان اسلامی (رساله دکتری)؛
- ادیان جهان: مختصر تاریخ ادیان؛
- گزیدهای از «مقدمه ابن خلدون»، ترجمه از زبان عربی از آنه ماری شیمل؛
- شعر شرق؛
- جاویدنامه اقبال لاهوری (ترجمه از فارسی از آنه ماری شیمل)؛
- قرآن (به زبان آلمانی)، ترجمه ماکس هنینگ، مقدمه و توضیحات از آنه ماری شیمل؛
- تأثیرات اندیشه مولانا جلالالدین رومی در شرق و غرب (به زبان ترکی)؛
- بال جبرئیل (پژوهشی در افکار مذهبی اقبال لاهوری)؛
- پیام شرق، علامه محمد اقبال لاهوری (ترجمه از زبان فارسی و با پیشگفتاری از آنه ماری شیمل)؛
- گزیده دیوان شمس (ترجمه از زبان فارسی و با مقدمهای از آنه ماری شیمل)؛
- پاکستان، قصری با هزار دروازه؛
- ترجمههای اشعار فارسی از فریدریش روکرت (به انتخاب و با مقدمهای از آنه ماری شیمل)؛
- جهان شعر، جهان آشتی است؛
- حلاج، شهید عشق به خدا: زندگی و افسانه حلاج (به انتخاب و ترجمه و مقدمهای از آنه ماری شیمل)؛
- زبور عجم، محمد اقبال لاهوری (برگزیده و ترجمه آنه ماری شیمل)؛
- ادبیات اسلامی در هندوستان (فصلی از کتاب «تاریخ ادبیات هند»)؛
و...[۲].
پانویس
منابع مقاله
- لاهوتی، حسن، «یاد و یادبود: آنه ماری شیمل مولویشناس فقید»، بخارا، آذر و دی 1381، شماره 27، درج در پایگاه مجلات تخصصی نور.
- ناقد، خسرو، «کتابشناسی آثار پروفسور آنه ماری شیمل»، کلک، تیر 1371، شماره 28، درج در پایگاه مجلات تخصصی نور.
وابستهها
شکوه شمس، سیری در آثار و افکار مولانا
من بادم و تو آتش: دربارۀ زندگی و آثار مولانا
تصوف: مقدمهای بر عرفان اسلامی
عرفان علامه اقبال (از نظر یک مورخ اروپایی ادیان)
الأبعاد الصوفیة فی الإسلام و تاریخ التصوف
تلفیق نظم فارسی در نگارگری هندی (دیوان انوری در دربار اکبرشاه گورکانی)
باغ همیشه سبز: بررسی خاستگاه و مراحل اولیۀ شکلگیری تصوف
شعر فارسی در کرانههای دور: فردوسی، خیام، مولوی، حافظ و تأثیر جهانیشدن
