۱۵۳٬۵۷۸
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|خامنهای (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|خامنهای (ابهامزدایی)}} | ||
'''سيد محمد حسینی خامنهاى''' (متولد ۳ دی ۱۳۱۴ش) مجتهد، فقیه، فیلسوف، حقوقدان و استاد دانشگاه، رئیس بنیاد ایرانشناسی و بنیاد حکمت اسلامی صدرا. وی فرزند بزرگ آیتالله سید جواد حسینی خامنهای و برادر [[خامنهای، سید علی|مقام معظم رهبری]] است. در ۳ دی ۱۳۱۴ش در مشهد متولد شد. تحصیلات مقدماتی و سطح علوم دینی را در حوزه علمیه مشهد گذراند و در درس خارج فقه و اصول آیات عظام میلانی، هاشم قزوینی و میرزا جواد تهرانی شرکت کرد. سپس به قم مهاجرت کرد و از محضر آیات عظام بروجردی و امام خمینی بهره برد. فلسفه و عرفان را نزد علامه طباطبایی فراگرفت. همزمان در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و لیسانس حقوق گرفت. در مبارزات سیاسی از مواضع آیتالله کاشانی در نهضت ملی حمایت کرد و در زمان قیام امام خمینی از پیشگامان انقلاب اسلامی بود. در سال ۱۳۵۱ش مؤسسه تحقیقاتی حقوق اسلامی را تأسیس کرد و پس از دستگیری اعضای آن توسط ساواک، به دعوت شهید مطهری در حسینیه ارشاد به فعالیت علمی پرداخت. در آستانه انقلاب به عنوان وکیل دادگستری در محاکم نظامی به دفاع از زندانیان سیاسی پرداخت و از طریق جمعیت حقوقدانان ایرانی و کمیته دفاع از زندانیان سیاسی به افشاگری علیه رژیم پهلوی مشغول شد. پس از انقلاب اسلامی، نماینده مردم مشهد در مجلس خبرگان قانون اساسی و نماینده نخستین دوره مجلس شورای اسلامی بود و ریاست کنگره صدرالمتألهین شیرازی را بر عهده داشت. از آثار متعدد او میتوان به «[[ترجمه تفسیر المیزان]]»، «[[شرح الأصول الكافي]]»، «[[الحکمة المتعالية في الأسفار الأربعة]]»، «القواعد الفقهیه فی احادیث الکاظمیه»، «حقوق جزای عمومی»، «المظاهر الالهية فى اسرار العلوم الكمالية» (تصحیح)، «فلسفه زن بودن»، «مالکیت عمومی»، «شرح و تفسیر نهجالبلاغة»، «سیر حکمت در ایران و جهان»، «ملاصدرا، هرمنوتیک و فهم کلام الهی»، «میرداماد»، «انسان در گذرگاه هستی» و «علی و صلح جهانی» اشاره کرد. | '''سيد محمد حسینی خامنهاى''' (متولد ۳ دی ۱۳۱۴ش) مجتهد، فقیه، فیلسوف، حقوقدان و استاد دانشگاه، رئیس بنیاد ایرانشناسی و بنیاد حکمت اسلامی صدرا. وی فرزند بزرگ آیتالله سید جواد حسینی خامنهای و برادر [[خامنهای، سید علی|مقام معظم رهبری]] است. در ۳ دی ۱۳۱۴ش در مشهد متولد شد. تحصیلات مقدماتی و سطح علوم دینی را در حوزه علمیه مشهد گذراند و در درس خارج فقه و اصول آیات عظام [[میلانی، سید محمدهادی|میلانی]]، [[هاشم قزوینی]] و میرزا جواد تهرانی شرکت کرد. سپس به قم مهاجرت کرد و از محضر آیات عظام [[بروجردی، سید حسین|بروجردی]] و [[موسوی خمینی، سید روحالله|امام خمینی]] بهره برد. فلسفه و عرفان را نزد [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]] فراگرفت. همزمان در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و لیسانس حقوق گرفت. در مبارزات سیاسی از مواضع آیتالله کاشانی در نهضت ملی حمایت کرد و در زمان قیام امام خمینی از پیشگامان انقلاب اسلامی بود. در سال ۱۳۵۱ش مؤسسه تحقیقاتی حقوق اسلامی را تأسیس کرد و پس از دستگیری اعضای آن توسط ساواک، به دعوت [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]] در حسینیه ارشاد به فعالیت علمی پرداخت. در آستانه انقلاب به عنوان وکیل دادگستری در محاکم نظامی به دفاع از زندانیان سیاسی پرداخت و از طریق جمعیت حقوقدانان ایرانی و کمیته دفاع از زندانیان سیاسی به افشاگری علیه رژیم پهلوی مشغول شد. پس از انقلاب اسلامی، نماینده مردم مشهد در مجلس خبرگان قانون اساسی و نماینده نخستین دوره مجلس شورای اسلامی بود و ریاست کنگره صدرالمتألهین شیرازی را بر عهده داشت. از آثار متعدد او میتوان به «[[ترجمه تفسیر المیزان]]»، «[[شرح الأصول الكافي]]»، «[[الحکمة المتعالية في الأسفار الأربعة]]»، «القواعد الفقهیه فی احادیث الکاظمیه»، «حقوق جزای عمومی»، «المظاهر الالهية فى اسرار العلوم الكمالية» (تصحیح)، «فلسفه زن بودن»، «مالکیت عمومی»، «شرح و تفسیر نهجالبلاغة»، «سیر حکمت در ایران و جهان»، «ملاصدرا، هرمنوتیک و فهم کلام الهی»، «میرداماد»، «انسان در گذرگاه هستی» و «علی و صلح جهانی» اشاره کرد. | ||