ترجمه نهج‌البلاغه (مترجم ناشناس)

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    کتاب نهج‌البلاغه با ترجمه فارسی قرن پنجم و ششم
    ترجمه نهج‌البلاغه (مترجم ناشناس)
    پدیدآورانجوینی، عزیزالله (مترجم)

    علی بن ابی‎طالب(ع)، امام اول (نویسنده)

    شریف الرضی، محمد بن حسین (گردآورنده)
    ناشردانشگاه تهران، مؤسسه انتشارات و چاپ
    مکان نشرتهران - ایران
    سال نشر1377 ش
    چاپ2
    شابک964-03-9332-0
    زبانفارسی
    تعداد جلد2
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    نهج‌البلاغه با ترجمه قرن پنجم و ششم ترجمه فارسى نهج‌البلاغه سيد رضى است.

    ساختار

    كتاب در دو نيمه يا جلد(در يك مجلد) انتشار يافته است. نيمه اول مشتمل بر مقدمه چاپ دوم و مقدمه‌اى مفصل (مقدمه چاپ اول) به قلم مصحح، آقاى دكتر عزيزالله جوينى، مقدمه سيد رضى و 188 خطبه از خطبه‌هاى حضرت مى‌باشد. نيمه دوم مشتمل بر مقدمه مصحح، ادامه خطبه‌ها و نيز نامه‌ها و سخنان و نشانه‌ها مى‌باشد.

    گزارش محتوا

    متن حاضر با ترجمه فارسى كهن، در اصل دست نوشته‌اى بوده كه شاه عباس صفوى اول در سال 1017ق، وقف حرم مطهر امام رضا(ع) كرده و نسخه‌اى است بى‌مانند و معتبر نسبت به متن نهج‌البلاغه‌هاى موجود، چه با ترجمه فارسى و چه با ترجمه‌هاى اردو و انگليسى و جز آن، فزونى و برترى دارد.

    مصحح در مقدمه مفصلى كه بر كتاب حاضر نگاشته، ضمن معرفى اين نسخه از نهج‌البلاغه و اهميت آن، به تفصيل ترجمه‌هاى نهج‌البلاغه به زبان‌هاى فارسى، انگليسى، اردو و نيز نسخه‌هاى خطى اين اثر را معرفى كرده و سپس به شرح حال مترجم و اعتقادات او اشاره مى‌كند. در بخشى ديگر از مقدمه، قديم‌ترين ترجمه فارسى نهج‌البلاغه، سبک نگارش ترجمه فارسى متن حاضر مورد توجه قرار گرفته و تاثير نهج‌البلاغه در ادبيات فارسى و نمونه‌اى از واژه‌هاى متن فارسى اين اثر آمده است. واپسين بخش مقدمه، به موضوع روش تصحيح اين نسخه و شرح حال سيد رضى و خاندان و آثار او اختصاص يافته و سپس اسامى كسانى كه پيش از سيد رضى سخنان امیرالمؤمنین(ع) را گردآورده‌اند، ذكر شده و ويژگى‌هاى متن عربى نيز ارائه شده است.

    مصحح اين نسخه را داراى مزيت‌ها و برترى‌هایى مى‌داند كه به برخى از آن‌ها اشاره مى‌شود:

    1. نسخه‌اى است، مطمئن و نسبتاً كم غلط كه مى‌تواند، به منزله يك مرجع و منبع معتبر براى محققان و دانشمندان مورد استفاده قرار گيرد.
    2. ترجمه آن تحت اللفظى است و داراى ويژگى‌هایى است كه به عنوان نمونه مى‌توان، به ويژگى ذيل اشاره كرد:
      • در بيشتر مواقع يك كلمه از نهج‌البلاغه را دو معنى مترادف يا نزدیک به هم معنا كرده و گاهى شرحى مختصر نيز داده است.
    3. از جهت قرار گرفتن مطالب و ترتيب، اين نسخه با متون ديگر كاملا فرق دارد كه مصحح در مقدمه، در بخش "اختصاصات متن عربى" بدان‌ها اشاره كرده است.

    وضعيت كتاب

    كتاب مشتمل بر توضيحاتى داخل دو قلاب [] در متن و نيز پاورقى‌هایى به قلم مصحح و فهرست‌هاى ذيل مى‌باشد: فهرست مطالب در ابتداى هر نيمه از كتاب آمده و فهرست‌هاى: لغات و تركيبات، اعلام و امكنه، آيات، احاديث، ادبيات عربى و فهرست منابع در انتهاى نيمه دوم كتاب درج گرديده است.

    منابع مقاله

    1. مقدمه مصحح.
    2. پروين‌زاد، شهلا، كتاب شناسى: كتاب‌شناسى دكتر عزيزالله جوينى، كيهان فرهنگى، آذر1386، ش254، ص18-21.