آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    (صفحه ای تازه حاوی «<div class='wikiInfo'> [[پرونده:NUR00858.jpg|بندانگشتی» ایجاد کرد.)
     
    جز (جایگزینی متن - ' الدین ' به 'الدین ')
     
    (۷۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    <div class='wikiInfo'>
    {{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
    [[پرونده:NUR00858.jpg|بندانگشتی|آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین]]
    | عنوان = محمد بن حسین آقاجمال خوانساری
    {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
    | تصویر = NUR00858.jpg
    |-
    | اندازه تصویر =
    ! نام!! data-type='authorName'|آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین
    | توضیح تصویر = آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین
    |-
    | نام کامل = محمد بن حسین بن محمد خوانساری
    |نام های دیگر
    | نام‌های دیگر = آقاجمال خوانساری، جمال‌الدین خوانساری
    |data-type='authorOtherNames'| آق‍اج‍م‍ال‌ خ‍وان‍س‍اری‌، م‍ح‍م‍د ب‍ن‌ آق‍اح‍س‍ی‍ن‌
    | لقب = آقاجمال
    | تخلص =
    | نسب =
    | نام پدر = [[محقق خوانساری، حسین بن محمد|آقاحسین محقق خوانساری]]
    | ولادت = قرن دوازدهم قمری
    | محل تولد = اصفهان
    | کشور تولد = ایران
    | محل زندگی = اصفهان
    | رحلت = ۱۱۲۵ قمری (۱۰۹۲ شمسی / ۱۷۱۳ میلادی)
    | شهادت =
    | مدفن = آرامگاه پدرش، تخت فولاد، اصفهان
    | طول عمر =
    | نام همسر =
    | فرزندان =
    | خویشاوندان = [[خوانساری، رضی‌الدین محمد بن حسین|رضی‌الدین محمد خوانساری]] (برادر)
    | دین = اسلام
    | مذهب = شیعه
    | پیشه = فقیه، محدث، اصولی، حکیم، متکلم
    | درجه علمی =
    | دانشگاه =
    | حوزه = حوزه علمیه اصفهان
    | علایق پژوهشی = فقه، حدیث، اصول، کلام، فلسفه، اخلاق
    | منصب = ریاست حوزه تدریس اصفهان
    | پس از =
    | پیش از =
    | اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[مجلسی، محمدتقی|ملا محمدتقی مجلسی]] | [[محقق خوانساری، حسین بن محمد|آقاحسین محقق خوانساری]] (پدر) | [[محقق سبزواری، محمدباقر|ملا محمدباقر محقق سبزواری]]}}
    | مشایخ =
    | معاصرین =
    | شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | آقامحمد اکمل اصفهانی | ملا رفیع مشهدی | شیخ یوسف بحرانی}}
    | اجازه اجتهاد از = [[مجلسی، محمدتقی|ملا محمدتقی مجلسی]]
    | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[التعلیقات علی شرح اللمعة الدمشقیة]] | [[شرح احادیث طینت]] | [[کلثوم ننه]] (عقائد النساء) | اصولالدین | اعتقادات | تاج التراجم (موائد الرحمن) | ترجمه الفصول المختارة من العیون و المحاسن | ترجمه مفتاح الفلاح | حاشیه بر حاشیه شرح جدید تجرید | حاشیة علی شرح المختصر | حاشیة علی الشفاء | ترجمه شرح غرر الحکم | رساله در جبر و اختیار | رسالة في صلوة الجمعة | رسالة في الطینة | رساله در نیت | منشآت}}
    | سبک نوشتاری =
    | وبگاه =
    | امضا =
    | کد مؤلف = AUTHORCODE00858AUTHORCODE
    }}
    '''محمد بن حسین بن محمد خوانساری ''' (متوفای ۱۱۲۵ق)، مشهور به آقاجمال خوانساری، از علمای طراز اول و مدرسان برجسته قرن دوازدهم هجری در اصفهان و عهده‌دار ریاست حوزه تدریس آن سامان بود. وی در اصفهان در خانواده‌ای علمی دیده به جهان گشود و در حوزه علمیه اصفهان نزد پدرش آقاحسین محقق خوانساری، دایی‌اش ملا [[محقق سبزواری، محمدباقر|محمدباقر محقق سبزواری]] (صاحب ذخیرة المعاد) و [[مجلسی، محمدتقی|ملا محمدتقی مجلسی]] به تحصیل پرداخت و سپس در همان حوزه به تدریس معقول و منقول اشتغال ورزید. آقاجمال خوانساری محدث، اصولی، حکیم، متکلم و فقیه امامی بود و از [[مجلسی، محمدتقی|ملا محمدتقی مجلسی]] اجازه نقل حدیث دریافت کرد. [[بحرانی، یوسف بن احمد|شیخ یوسف بحرانی]] (صاحب حدائق) او را از مشایخ خود در نقل حدیث برشمرده است. وی عالمی نکته‌سنج، ظریف‌طبع و بسیار پرکار بود و خوانساری صاحب «روضات الجنات» او را بسیار ستوده است. نفوذ او در مردم به‌گونه‌ای بود که پادشاهان صفوی معاصرش به او ابراز ارادت می‌کردند و با عطایای خود او را می‌نواختند. او از کمک به مردم دریغ نمی‌کرد و مورد مراجعه خاص و عام بود. مشهور است که وی کتاب «کلثوم‌ننه» یا «عقائد النساء» را که در آن رسوم و پندارهای معمول میان زنان آن روزگار ایران را به نقد کشیده، تألیف کرده است. از دیگر آثار متعدد او می‌توان به «التعلیقات علی شرح اللمعة الدمشقیة»، «شرح احادیث طینت»، «اصول الدین»، «اعتقادات»، «تاج التراجم» (موائد الرحمن)، ترجمه «الفصول المختارة من العیون و المحاسن»، ترجمه «مفتاح الفلاح»، حاشیه بر حاشیه شرح جدید تجرید، حاشیه بر شرح لمعه، «حاشیة علی شرح المختصر»، «حاشیة علی الشفاء»، ترجمه شرح «غرر الحکم»، رساله‌ای در جبر و اختیار، «رسالة في صلوة الجمعة»، «رسالة في الطینة»، رساله‌ای در نیت و «منشآت» اشاره کرد. از شاگردان او می‌توان به آقامحمد اکمل اصفهانی و ملا رفیع مشهدی اشاره کرد. وی سرانجام در تاریخ ۱۱۲۵ق درگذشت و در آرامگاه پدرش که به‌وسیله شاه سلیمان صفوی در تخت فولاد اصفهان ساخته شده بود، به خاک سپرده شد.


    ج‍م‍ال‌ال‍دی‍ن‌ خ‍وان‍س‍اری
    ==تحصیلات==
    «آقاجمال خوانساری، جمال‌الدین محمد بن حسین بن محمد»، در حوزه علمیه اصفهان نزد پدرش، [[محقق خوانساری، حسین بن محمد|آقاحسین محقق خوانساری]]، دایی‌اش، [[محقق سبزواری، محمدباقر|ملا محمدباقر محقق سبزواری]] نویسنده «[[ذخيرة المعاد في شرح الإرشاد|ذخیره]]» و [[مجلسی، محمدتقی|ملا محمدتقی مجلسی]] درس خواند و سپس در همان حوزه به تدریس معقول و منقول پرداخت.<ref>ر.ک: همان</ref>
    ==موقعیت علمی==
    وی محدث، اصولی، حکیم، متکلم و فقیه امامی بوده است. در مقام روایی او گفته شده که از [[مجلسی، محمدتقی|ملا محمدتقی مجلسی]] اجازه نقل حدیث داشته است. اردبیلی او را رفیع‌الشأن و از راویان فقه خوانده است. شیخ یوسف بحرانی صاحب «الحدائق» او را از مشایخ خود در نقل حدیث برشمرده است. آقاجمال عالمی نکته‌سنج بود و طبعی ظریف داشت و بسیار پرکار بود؛ به‌گونه‌ای که خوانساری صاحب «[[روضات الجنات في أحوال العلماء و السادات|روضات الجنات]]» او را بسیار ستوده است.<ref>ر.ک: همان</ref>
    ==جایگاه اجتماعی==
    به نظر می‌رسد نفوذ او در مردم به‌گونه‌ای بوده که پادشاهان صفوی معاصرش به او ابراز ارادت می‌کرده‌اند و با عطایای خود او را می‌نواخته‌اند. او از کمک به مردم دریغ نمی‌کرد و مورد مراجعه خاص و عام بود.<ref>ر.ک: همان</ref>
    مشهور است که وی کتاب «کلثوم‌ننه» یا «عقائد النساء» را، که در آن رسوم و پندارهای معمول میان زنان آن روزگار ایران را به نقد کشیده، تألیف کرده است.<ref>ر.ک: همان</ref>
    ==وفات==
    وی در تاریخ 1125ق/1713م، دیده از جهان فروبست.
    [[مامقانی، عبدالله|مامقانی]] درگذشت او را در 1121ق/1709م، می‌داند که درست به نظر نمی‌رسد. او را در آرامگاه پدرش، که به‌وسیله شاه سلیمان صفوی در تخته فولاد اصفهان ساخته شده بود، به خاک سپردند.<ref>ر.ک: همان</ref>
    ==آثار==
    # اصول الدّین؛
    # اعتقادات؛
    # تاج التراجم یا موائد الرحمن؛
    # ترجمه الفصول المختارة من العیون و المحاسن؛
    # ترجمه مفتاح الفلاح؛
    # حاشیه بر حاشیه شرح جدید تجرید؛
    # حاشیه بر شرح لمعه؛
    # حاشیة علی شرح المختصر؛
    # حاشیة علی الشفاء؛
    # ترجمه شرح غرر الحکم؛
    # رساله در جبر و اختیار؛
    # رسالة في صلوة الجمعة؛
    # رسالة في الطینة؛
    # رسالة في کراهة العادات و أنها باعتبار وصفها لا بذاتها؛
    # رساله در نیت؛
    # کلثوم‌ننه یا عقائد النساء؛
    # منشآت (ر.ک: همان).


    ج‍م‍ال‌ ال‍م‍ح‍ق‍ق‍ی‍ن
    ==پانویس==
    <references/>


    خ‍وان‍س‍اری‌، آق‍اج‍م‍ال‌
    ==منابع مقاله==
    موسوی بجنوردی، کاظم، «دایرةالمعارف بزرگ اسلامی»، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، تهران، 1374.
    {{مطالعات زن و خانواده}}
    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}
    [[التعلیقات علی شرح اللمعة الدمشقیة]]


    خ‍وان‍س‍اری‌، ج‍م‍ال‌ال‍دی‍ن‌
    [[دفاع از تشیع (ترجمه الفصول المختاره)]]


    اغا جمال‌الدین خوانساری
    [[شرح محقق بارع جمال‌الدین محمد خوانساری بر غُرر الحکَم و دُرَر الکَلم]]
    |-
    |نام پدر
    |data-type='authorfatherName'|
    |-
    |متولد
    |data-type='authorbirthDate'|
    |-
    |محل تولد
    |data-type='authorBirthPlace'|
    |-
    |رحلت
    |data-type='authorDeathDate'|1092 هـ.ش یا 1125 هـ.ق یا 1713 م
    |-
    |اساتید
    |data-type='authorTeachers'|
    |-
    |برخی آثار
    |data-type='authorWritings'|[[التعلیقات علی شرح اللمعة الدمشقیة]] / نوع اثر: کتاب  / نقش: نويسنده


    [[کلثوم ننه]] / نوع اثر: کتاب  / نقش: نويسنده
    [[الحاشیة علی حاشیة الخفري علی شرح القوشچي علی التجرید]]


    [[شرح احادیث طینت]] / نوع اثر: کتاب  / نقش: نويسنده
    [[الحاشية علی الشفاء (کتاب طبیعیات)]]
    |-class='articleCode'
    |کد مولف
    |data-type='authorCode'|858
    |}
    </div>


    [[مزار]]


    محمد بن حسين بن جمال الدين محمد خوانسارى معروف به آقا
    [[کلثوم ننه]]


    جمال خوانسارى جامع معقول و منقول بود.او از محضر پدرش آقا حسين‌خوانسارى،شيخ بهائى و علامۀ مجلسى كسب فيض نموده است.او از فقهاى بزرگ
    [[الحاشية علی شروح الإشارات (الإشارات و شرح الإشارات و شرح الشرح و حاشية الباغنوي)]]


    عصر خويش به شمار مى‌رفت چنانكه مرجعيت و زعامت شيعه بعد از پدرش به او رسيد.
    [[شرح احادیث طینت]]


    او در علوم عقلى نيز از جايگاه ويژه‌اى برخوردار است به‌طورى كه بر مهمترين كتاب
    [[ترجمه مجالس]]
     
    شيخ بو على سينا يعنى شفاء و شرح اشارات حاشيه نوشته است.در كلام نيز آثار متعددى دارد
     
    كه از آن جمله مى‌توان اصول الدين فى الامامة،و ترجمه الاصول المختاره علم الهدى و...
     
    را نام برد.آقا جمال الدين خوانسارى در سال 1122 ه‍.ق وفات يافته است.
     
     
    == وابسته‌ها ==
    [[التعلیقات علی شرح اللمعة الدمشقیة]] / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده
     
    [[دفاع از تشیع (ترجمه الفصول المختاره)]] / نوع اثر: کتاب / نقش: مترجم
     
    [[ شرح محقق بارع جمال الدین محمد خوانساری بر غُرر الحکَم و دُرَر الکَلم]] / نوع اثر: کتاب / نقش: شارح
     
    [[الحاشیة علی حاشیة الخفري علی شرح القوشچي علی التجرید]] / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده
     
    [[الحاشیة علی الشفاء (الطبیعیات، المقالة الأولی و الثانیة)]] / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده
     
    [[کلثوم ننه]] / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده
     
    [[الحاشیة علی شروح الإشارات (الإشارات و شرح الإشارات [خواجه نصیرالدین طوسی] و شرح الشرح [قطب الدین رازی] و حاشیة الباغنوي)]] / نوع اثر: کتاب / نقش: حاشيه نويس
     
    [[شرح احادیث طینت]] / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده
     
    [[ترجمه مجالس]] / نوع اثر: کتاب / نقش: مترجم


    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:زندگی‌نامه]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۹

    محمد بن حسین آقاجمال خوانساری
    آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین
    آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین
    نام کاملمحمد بن حسین بن محمد خوانساری
    نام‌های دیگرآقاجمال خوانساری، جمال‌الدین خوانساری
    لقبآقاجمال
    نام پدرآقاحسین محقق خوانساری
    ولادتقرن دوازدهم قمری
    محل تولداصفهان، ایران
    محل زندگیاصفهان
    رحلت۱۱۲۵ قمری (۱۰۹۲ شمسی / ۱۷۱۳ میلادی)
    مدفنآرامگاه پدرش، تخت فولاد، اصفهان
    خویشاوندانرضی‌الدین محمد خوانساری (برادر)
    دیناسلام
    مذهبشیعه
    پیشهفقیه، محدث، اصولی، حکیم، متکلم
    منصبریاست حوزه تدریس اصفهان
    اطلاعات علمی
    اجازه اجتهاد ازملا محمدتقی مجلسی
    حوزهحوزه علمیه اصفهان
    علایق پژوهشیفقه، حدیث، اصول، کلام، فلسفه، اخلاق
    اساتید
    شاگردان
    • آقامحمد اکمل اصفهانی
    • ملا رفیع مشهدی
    • شیخ یوسف بحرانی
    برخی آثار
    • التعلیقات علی شرح اللمعة الدمشقیة
    • شرح احادیث طینت
    • کلثوم ننه (عقائد النساء)
    • اصولالدین
    • اعتقادات
    • تاج التراجم (موائد الرحمن)
    • ترجمه الفصول المختارة من العیون و المحاسن
    • ترجمه مفتاح الفلاح
    • حاشیه بر حاشیه شرح جدید تجرید
    • حاشیة علی شرح المختصر
    • حاشیة علی الشفاء
    • ترجمه شرح غرر الحکم
    • رساله در جبر و اختیار
    • رسالة في صلوة الجمعة
    • رسالة في الطینة
    • رساله در نیت
    • منشآت

    محمد بن حسین بن محمد خوانساری (متوفای ۱۱۲۵ق)، مشهور به آقاجمال خوانساری، از علمای طراز اول و مدرسان برجسته قرن دوازدهم هجری در اصفهان و عهده‌دار ریاست حوزه تدریس آن سامان بود. وی در اصفهان در خانواده‌ای علمی دیده به جهان گشود و در حوزه علمیه اصفهان نزد پدرش آقاحسین محقق خوانساری، دایی‌اش ملا محمدباقر محقق سبزواری (صاحب ذخیرة المعاد) و ملا محمدتقی مجلسی به تحصیل پرداخت و سپس در همان حوزه به تدریس معقول و منقول اشتغال ورزید. آقاجمال خوانساری محدث، اصولی، حکیم، متکلم و فقیه امامی بود و از ملا محمدتقی مجلسی اجازه نقل حدیث دریافت کرد. شیخ یوسف بحرانی (صاحب حدائق) او را از مشایخ خود در نقل حدیث برشمرده است. وی عالمی نکته‌سنج، ظریف‌طبع و بسیار پرکار بود و خوانساری صاحب «روضات الجنات» او را بسیار ستوده است. نفوذ او در مردم به‌گونه‌ای بود که پادشاهان صفوی معاصرش به او ابراز ارادت می‌کردند و با عطایای خود او را می‌نواختند. او از کمک به مردم دریغ نمی‌کرد و مورد مراجعه خاص و عام بود. مشهور است که وی کتاب «کلثوم‌ننه» یا «عقائد النساء» را که در آن رسوم و پندارهای معمول میان زنان آن روزگار ایران را به نقد کشیده، تألیف کرده است. از دیگر آثار متعدد او می‌توان به «التعلیقات علی شرح اللمعة الدمشقیة»، «شرح احادیث طینت»، «اصول الدین»، «اعتقادات»، «تاج التراجم» (موائد الرحمن)، ترجمه «الفصول المختارة من العیون و المحاسن»، ترجمه «مفتاح الفلاح»، حاشیه بر حاشیه شرح جدید تجرید، حاشیه بر شرح لمعه، «حاشیة علی شرح المختصر»، «حاشیة علی الشفاء»، ترجمه شرح «غرر الحکم»، رساله‌ای در جبر و اختیار، «رسالة في صلوة الجمعة»، «رسالة في الطینة»، رساله‌ای در نیت و «منشآت» اشاره کرد. از شاگردان او می‌توان به آقامحمد اکمل اصفهانی و ملا رفیع مشهدی اشاره کرد. وی سرانجام در تاریخ ۱۱۲۵ق درگذشت و در آرامگاه پدرش که به‌وسیله شاه سلیمان صفوی در تخت فولاد اصفهان ساخته شده بود، به خاک سپرده شد.

    تحصیلات

    «آقاجمال خوانساری، جمال‌الدین محمد بن حسین بن محمد»، در حوزه علمیه اصفهان نزد پدرش، آقاحسین محقق خوانساری، دایی‌اش، ملا محمدباقر محقق سبزواری نویسنده «ذخیره» و ملا محمدتقی مجلسی درس خواند و سپس در همان حوزه به تدریس معقول و منقول پرداخت.[۱]

    موقعیت علمی

    وی محدث، اصولی، حکیم، متکلم و فقیه امامی بوده است. در مقام روایی او گفته شده که از ملا محمدتقی مجلسی اجازه نقل حدیث داشته است. اردبیلی او را رفیع‌الشأن و از راویان فقه خوانده است. شیخ یوسف بحرانی صاحب «الحدائق» او را از مشایخ خود در نقل حدیث برشمرده است. آقاجمال عالمی نکته‌سنج بود و طبعی ظریف داشت و بسیار پرکار بود؛ به‌گونه‌ای که خوانساری صاحب «روضات الجنات» او را بسیار ستوده است.[۲]

    جایگاه اجتماعی

    به نظر می‌رسد نفوذ او در مردم به‌گونه‌ای بوده که پادشاهان صفوی معاصرش به او ابراز ارادت می‌کرده‌اند و با عطایای خود او را می‌نواخته‌اند. او از کمک به مردم دریغ نمی‌کرد و مورد مراجعه خاص و عام بود.[۳] مشهور است که وی کتاب «کلثوم‌ننه» یا «عقائد النساء» را، که در آن رسوم و پندارهای معمول میان زنان آن روزگار ایران را به نقد کشیده، تألیف کرده است.[۴]

    وفات

    وی در تاریخ 1125ق/1713م، دیده از جهان فروبست. مامقانی درگذشت او را در 1121ق/1709م، می‌داند که درست به نظر نمی‌رسد. او را در آرامگاه پدرش، که به‌وسیله شاه سلیمان صفوی در تخته فولاد اصفهان ساخته شده بود، به خاک سپردند.[۵]

    آثار

    1. اصول الدّین؛
    2. اعتقادات؛
    3. تاج التراجم یا موائد الرحمن؛
    4. ترجمه الفصول المختارة من العیون و المحاسن؛
    5. ترجمه مفتاح الفلاح؛
    6. حاشیه بر حاشیه شرح جدید تجرید؛
    7. حاشیه بر شرح لمعه؛
    8. حاشیة علی شرح المختصر؛
    9. حاشیة علی الشفاء؛
    10. ترجمه شرح غرر الحکم؛
    11. رساله در جبر و اختیار؛
    12. رسالة في صلوة الجمعة؛
    13. رسالة في الطینة؛
    14. رسالة في کراهة العادات و أنها باعتبار وصفها لا بذاتها؛
    15. رساله در نیت؛
    16. کلثوم‌ننه یا عقائد النساء؛
    17. منشآت (ر.ک: همان).

    پانویس

    1. ر.ک: همان
    2. ر.ک: همان
    3. ر.ک: همان
    4. ر.ک: همان
    5. ر.ک: همان

    منابع مقاله

    موسوی بجنوردی، کاظم، «دایرةالمعارف بزرگ اسلامی»، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، تهران، 1374.

    وابسته‌ها