مجلسی، محمدتقی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمدتقی بن مقصودعلی اصفهانی''' (۱۰۰۲-۱۰۷۰ قمری) مشهور به '''مجلسی اول''' و '''ملا محمدتقی مجلسی'''، از برجسته‌ترین فقیهان، محدثان و مفسران شیعه در قرن یازدهم هجری و از چهره‌های شاخص دوران صفویه است. وی پدر [[مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی|علامه محمدباقر مجلسی]] (صاحب [[بحار الانوار]]) و از شاگردان برجسته [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شیخ بهایی]] و [[میرداماد، سید محمدباقر بن محمد|میرداماد]] بود. مجلسی اول نخستین کسی است که پس از ظهور صفویه، حدیث شیعه را در اصفهان نشر داد و پس از استادانش، در مسجد جامع اصفهان به اقامه نماز جمعه و تدریس علوم دینی پرداخت. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به [[روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه]] (به عربی) و [[لوامع صاحبقرانی المشتهر بشرح الفقیه]] (به فارسی) اشاره کرد که هر دو شرحی بر کتاب [[من لا یحضره الفقیه]] شیخ صدوق هستند. وی با تربیت فرزندانی چون علامه مجلسی و آمنه بیگم (همسر ملا صالح مازندرانی) و شاگردانی مانند آقا حسین خوانساری، نقش بی‌بدیلی در گسترش علوم دینی ایفا کرد. از ویژگی‌های برجسته او می‌توان به زهد، پارسایی، ریاضت شرعی و کرامات متعدد اشاره کرد که در منابع معتبر ثبت شده است.