الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم
علی بن حسین بن علی بن ابیطالب (۳۸ - ۹۵ق)، معروف به زینالعابدین و امام سجاد(ع)، فرزند امام حسین علیهالسلام و چهارمین امام شیعیان میباشند. مدت امامت وی 34 سال بود. در واقعه کربلا حضور داشت.
مطابق مشهورترین نقل، در روز پنجشنبه، پنجم شعبان سال 38ق دیده به جهان گشود. در سال تولد آن حضرت، برخى از مورخان و محدثان به سال 37، 36 و 35 و حتى 33ق، اشاره کردهاند. در روز و ماه ولادت آن امام دو قول عمده وجود دارد: یکى، پنجشنبه، پنجم شعبان و دیگرى جمعه یا یکشنبه نیمه ماه جمادىالاولى.
نام آن بزرگوار، على و کنیه مشهورش، «ابوالحسن» و لقبهاى معروفش، «زینالعابدین»، «سیدالساجدین»، «ذوالثفنات» و «سجاد» است. این لقبها را صرافان گوهرشناس و عارفان انسانجو به او دادند؛ بیشتر آنان گرچه نه شیعه بودند و نه او را امام و منصوب از جانب خدا مىدانستند، اما نمىتوانستند آنچه را در او مىبینند ندیده بگیرند.
هریک از این لقبها نشاندهنده مرتبهاى از کمال نفس و درجتى از ایمان و مرحلهاى از تقوى و پایهاى از اخلاص است و بیاندارنده اعتماد و اعتقاد مردم به دارنده این لقبها: سیدعابدان، پیشواى زاهدان، مهتر پرهیزکاران، امام مؤمنان، زیور صالحان، چراغ شبزندهداران و پیشانىپینهبسته... او به حقیقت مظهر نمایان این صفتها بوده است و این گفتهاى است که همگى بر آنند.
مکان تولد آن حضرت را برخى کوفه (چون آن بزرگوار دو سال پیش از وفات امیرالمؤمنین به دنیا آمده است و در آن زمان امام حسین(ع) و اعضاى خانواده، با امام امیرالمؤمنین(ع) در کوفه بودهاند و هیچیک از ایشان در طول خلافت وى در مدینه اقامت نداشتهاند) و بعضى مدینه مىدانند.
در اینکه مادر آن بزرگوار چه کسى است، محل اختلاف است؛ فقط مىتوان گفت شخصیت امام سجاد بهخاطر کرامات و فضایل خود آن بزرگوار شایسته تجلیل است و مادر وى هم بهطور قطع از زنان پاکدامن، فاضل، عفیف و بزرگوار بوده و شایستگى داشته تا حامل نور امامت و ولایت در رحم پاکیزه خود باشد و این ملاک فضیلت و برترى در اسلام است. به نقل تاریخنویسان مادر امام سجاد(ع) بعد از زایمان در دوره نفاس از دنیا رفت.
برخى همچون شیخ مفید، امام سجاد را بزرگتر از برادر شهیدش على اکبر، دانستهاند و بعضى مانند ابن ادریس حلّى، او را کوچکتر از وى خواندهاند.ادامه ...