مقالهٔ برگزیده
سید علی حسینی خامنهای (۱۳۱۸-1404ش) از مراجع تقلید شیعه و دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، متخلص به «امین» است. او پیش از انتخاب به رهبری در سال ۱۳۶۸ش، دو دوره رئیس جمهور و مدتی نماینده مجلس شورای اسلامی بوده است. امامت جمعه تهران از سوی امام خمینی(ره) نیز از مناصب شرعی اوست. او پیش از پیروزی انقلاب اسلامی ایران یکی از مؤثرترین روحانیون مشهد به شمار میرفت. برادر ایشان سید محمد حسینی خامنهای است و سید کمالالدین احمد علوی عاملی جد مادری ایشان میباشد. از آثار ایشان میتوان به «ثلاث رسائل في الجهاد»، «قرارداد ترک مخاصمه و آتشبس»، «صلح امام حسن علیهالسلام (پرشکوهترین نرمش قهرمانانه تاریخ)»، «بازگشت به نهجالبلاغه»، «العودة إلی نهجالبلاغة» و «صحیفه حج» اشاره کرد. سرانجام روح بزرگ این عالم جلیلالقدر و رهبر آزادگان و مجاهدان جهان، یاور مستضعفان و پناه مظلومان در روز 9 اسفند 1404ش برابر با 10 رمضان 1447ق در جریان حمله جنایتکارانه مشترک شیطان بزرگ آمریکا و رژیم صهیونیستی به ملکوت اعلی پیوست و به فوز عظیم شهادت رسید.ادامه ...
مقالهٔ برگزیده
سید مجتبی حسینی خامنهای (متولد ۱۳۴۸ش)، سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم
آیتالله سید علی خامنهای است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش،
آیتالله جواد تبریزی،
آیتالله وحید خراسانی و
آیتالله سید موسی شبیری زنجانی بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونقترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهههای جنگ اعزام شد و در عملیاتهای مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغههای اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکلگیری برنامهای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه
سید حسن نصرالله و
شهید حاج قاسم سلیمانی، از جنبههای مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات
بهاءالدینی،
بهجت،
کشمیری و
شیخ جعفر مجتهدی داشته است.
ادامه ...
