اصفهانی، محمدحسین: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمدحسین غروى اصفهانى'''  (۱۲۹۶-۱۳۶۱ق)، معروف به محقق غروی و کمپانی اصفهانی، فقیه، اصولی، فیلسوف، عارف و مرجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری بود. وی در کاظمین متولد شد و پس از فراگیری خطاطی، در دهه دوم زندگی راهی نجف اشرف گردید و نزد بزرگترین استادان آن عصر از جمله آخوند خراسانی (صاحب کفایه)، آقا رضا همدانی و سید محمد فشارکی به تحصیل پرداخت. محقق اصفهانی سیزده سال در درس آخوند خراسانی شرکت کرد و مهم‌ترین اثر اصولی خود، «نهایة الدرایة فی شرح الکفایة» را در پنج جلد به نگارش درآورد. وی در فقه، اصول، فلسفه و عرفان صاحب‌نظر بود و آثار ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت. علامه طباطبایی او را «جامع علم و عمل» و شیخ آقا بزرگ تهرانی وی را «از نوابغ روزگار» توصیف کرده‌اند. محقق اصفهانی در کنار علوم عقلی و نقلی، ذوق شاعری نیز داشت و با تخلص «مفتقر» اشعار پرشوری در مدح و رثای پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) سروده که در «دیوان کمپانی» گردآوری شده است. وی سرانجام در پنجم ذی‌الحجه ۱۳۶۱ق در ۶۵ سالگی دار فانی را وداع گفت.