الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۱۱ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    [[پرونده:NUR13614J1.jpg|بی‌قاب|چپ|ابوطالب مؤمن قریش|175px]]
    [[پرونده:NURسید مجتبی خامنه‌ای.jpg|بی‌قاب|چپ|خامنه‌ای، سید مجتبی|175px]] '''سید مجتبی حسینی خامنه‌ای''' (متولد ۱۳۴۸ش)، سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم [[خامنه‌ای، سید علی|آیت‌الله سید علی خامنه‌ای]] است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش، [[تبریزی، جواد|آیت‌الله جواد تبریزی]]، [[وحید خراسانی، حسین|آیت‌الله وحید خراسانی]] و [[شبیری زنجانی، سید موسی|آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی]] بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونق‌ترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهه‌های جنگ اعزام شد و در عملیات‌های مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغه‌های اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکل‌گیری برنامه‌ای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه [[نصرالله، سید حسن|سید حسن نصرالله]] و [[شهید حاج قاسم سلیمانی]]، از جنبه‌های مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات [[بهاءالدینی، سید رضا|بهاءالدینی]]، [[بهجت، محمدتقی|بهجت]]، [[کشمیری]] و [[شیخ جعفر مجتهدی]] داشته است.<span id="mp-more">[[خامنه‌ای، سید مجتبی|'''ادامه ...''']]</span>
     
    '''ابوطالب مؤمن قریش'''، ترجمه کتابی است با همین نام به قلم [[خنیزی، عبدالله بن علی|عبدالله بن علی خنيزی]] (متولد ۱۳۵۰ق) که توسط [[محفوظی موسوی، حسین|سید حسین محفوظی]] به فارسی ترجمه شده است. این کتاب به‌منظور دفاع از شخصیت عظیم و جایگاه معنوی حضرت ابوطالب(ع)، عموی پیامبر اسلام(ص)، نگاشته شده و دلایل ایمان و پشتیبانی او از رسالت پیامبر(ص) را اثبات می‌کند.
     
    جزء اول با عنوان راه‌های زندگی با بررسی خانواده‌ عبدالمطلب آغاز می‌شود و توضیح می‌دهد که ابوطالب در خانه‌ای بر پایه‌ توحید و حمایت از پیامبر(ص) رشد کرد. ‏ابوطالب به‌عنوان حامی و سرپرست، محمد(ص) را در پناه خود گرفت و از او دفاع کرد. نویسنده به شخصیت منحصربه‌فرد ابوطالب(ع) می‌پردازد که وارث صفات والای پدرش بود، از جمله عظمت، سخاوت و کرم. همچنین در این جزء، به بررسی دلایلی پرداخته می‌شود که ایمان ابوطالب را ثابت می‌کند؛ از جمله آگاهی او از رسالت پیامبر(ص) و تأیید نبوت او از طریق روایات و شواهد معتبر. این نشانه‌ها شامل حوادث خارق‌العاده‌ای مانند استجابت دعای او برای باران است. بخش پایانی این جزء به بررسی حمایت ابوطالب در آغاز دعوت، دوران ازدواج محمد(ص) و خدیجه(س)، و همچنین حمایت او در شعب ابی‌طالب اختصاص دارد؛ دورانی که ابوطالب به‌وضوح در حمایت از رسالت و شخص پیامبر(ص) ایستادگی کرد.‏
     
    «در پناه تاریخ» عنوان جزء دوم کتاب است با اشاره به حق‌شناسی پیامبر(ص) به هنگام مرگ ابوطالب و تقدیر از زحمات او آغاز شده است. پیامبر در حق او می‌فرماید: «ای عمویم، حق خویشاوندی را به‌جا آوردی و خداوند به تو پاداش خیر عطا کند، مرا درحالی‌که کودک بودم سرپرستی و مواظبت نمودی و درحالی‌که بزرگ بودم یاری دادی و تقویت نمودی».
     
    نویسنده در این جزء با اشاره به برخی آیات و روایات برخی دروغ‌ها و تهمت‌ها به آن حضرت را مورد بررسی قرار می‌دهد.
     
    در بخشی از این جزء به این شعر ابوطالب(ع) اشاره شده که دلیل روشنی بر ایمان اوست:
     
    «یا شاهد الله علیّ فاشهدانی علی دین النبی احمد»
    «ای خدای شاهد بر من گواه باش که من بر دین  احمد پیامبر هستم». <span id="mp-more">[[ابوطالب مؤمن قریش|'''ادامه ...''']]</span>

    نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۳

    خامنه‌ای، سید مجتبی

    سید مجتبی حسینی خامنه‌ای (متولد ۱۳۴۸ش)، سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم آیت‌الله سید علی خامنه‌ای است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش، آیت‌الله جواد تبریزی، آیت‌الله وحید خراسانی و آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونق‌ترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهه‌های جنگ اعزام شد و در عملیات‌های مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغه‌های اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکل‌گیری برنامه‌ای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه سید حسن نصرالله و شهید حاج قاسم سلیمانی، از جنبه‌های مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات بهاءالدینی، بهجت، کشمیری و شیخ جعفر مجتهدی داشته است.ادامه ...