الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده: | [[پرونده:NURسید مجتبی خامنهای.jpg|بیقاب|چپ|خامنهای، سید مجتبی|175px]] '''سید مجتبی حسینی خامنهای''' (متولد ۱۳۴۸ش)، سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم [[خامنهای، سید علی|آیتالله سید علی خامنهای]] است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش، [[تبریزی، جواد|آیتالله جواد تبریزی]]، [[وحید خراسانی، حسین|آیتالله وحید خراسانی]] و [[شبیری زنجانی، سید موسی|آیتالله سید موسی شبیری زنجانی]] بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونقترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهههای جنگ اعزام شد و در عملیاتهای مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغههای اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکلگیری برنامهای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه [[نصرالله، سید حسن|سید حسن نصرالله]] و [[شهید حاج قاسم سلیمانی]]، از جنبههای مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات [[بهاءالدینی، سید رضا|بهاءالدینی]]، [[بهجت، محمدتقی|بهجت]]، [[کشمیری]] و [[شیخ جعفر مجتهدی]] داشته است.<span id="mp-more">[[خامنهای، سید مجتبی|'''ادامه ...''']]</span> | ||
'''سید | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۳
سید مجتبی حسینی خامنهای (متولد ۱۳۴۸ش)، سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم آیتالله سید علی خامنهای است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش، آیتالله جواد تبریزی، آیتالله وحید خراسانی و آیتالله سید موسی شبیری زنجانی بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونقترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهههای جنگ اعزام شد و در عملیاتهای مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغههای اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکلگیری برنامهای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه سید حسن نصرالله و شهید حاج قاسم سلیمانی، از جنبههای مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات بهاءالدینی، بهجت، کشمیری و شیخ جعفر مجتهدی داشته است.ادامه ...