الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۳۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    [[پرونده:NUR33075J1.jpg|بی‌قاب|چپ|فضائل أميرالمؤمنين علي بن أبي‌طالب(ع)|175px]]
    [[پرونده:NURسید مجتبی خامنه‌ای.jpg|بی‌قاب|چپ|خامنه‌ای، سید مجتبی|175px]] '''سید مجتبی حسینی خامنه‌ای''' (متولد ۱۳۴۸ش)، سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم [[خامنه‌ای، سید علی|آیت‌الله سید علی خامنه‌ای]] است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش، [[تبریزی، جواد|آیت‌الله جواد تبریزی]]، [[وحید خراسانی، حسین|آیت‌الله وحید خراسانی]] و [[شبیری زنجانی، سید موسی|آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی]] بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونق‌ترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهه‌های جنگ اعزام شد و در عملیات‌های مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغه‌های اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکل‌گیری برنامه‌ای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه [[نصرالله، سید حسن|سید حسن نصرالله]] و [[شهید حاج قاسم سلیمانی]]، از جنبه‌های مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات [[بهاءالدینی، سید رضا|بهاءالدینی]]، [[بهجت، محمدتقی|بهجت]]، [[کشمیری]] و [[شیخ جعفر مجتهدی]] داشته است.<span id="mp-more">[[خامنه‌ای، سید مجتبی|'''ادامه ...''']]</span>
     
    '''فضائل أميرالمؤمنين علي بن أبي‌طالب(ع)'''، اثر یکی از ائمه اربعه اهل سنت، به نام [[ابن حنبل، احمد بن محمد|احمد بن حنبل]] (164-241ق) است که توسط [[طباطبایی، سید عبدالعزیز|سید عبدالعزیز طباطبایی]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده و چندی پیش به‌عنوان کتاب سال حوزه انتخاب شده است.
     
    یکی از آثار برجای‌مانده از [[ابن حنبل، احمد بن محمد|احمد بن حنبل]]، کتابی است با عنوان «[[فضائل الصحابة]]» که چنان‌که از عنوان آن هویداست، مشتمل بر روایاتی است در منقبت صحابه پیامبر(ص). این کتاب اولین کتابی است که در این موضوع به دست ما رسیده است و آثار دیگری که در این زمینه در دسترس ماست، همچون «[[فضائل الصحابة]]» [[نسائی، احمد بن علی|احمد بن شعیب نسائی]] (متوفایی ۳۰۳ق) و «[[فضائل الصحابة]]» [[ابونعیم، احمد بن عبدالله|ابونعیم اصفهانی]] (متوفای ۴۳۰ق)، همه متأخر از آن هستند.
     
    این کتاب که با فضائل عشره مبشره شروع می‌شود و با فضائل عبدالله بن عباس پایان می‌یابد، مشتمل بر ۱۹۶۲ روایت است که در دو جلد به کوشش [[عباس، وصی‌الله بن محمد|وصی‌الله بن محمد عباس]] در سال ۱۴۰۳ق، به چاپ رسیده است. آنچه شایان توجه است اینکه فضائل امیرالمؤمنین (۳۶۹روایت) که بخش قابل توجهی از حجم کتاب را تشکیل می‌دهد، از خود [[ابن حنبل، احمد بن محمد|احمد بن حنبل]] روایت شده است که آنچه در فضائل علی با اسانید صحاح روایت شده، در حق هیچ‌یک از صحابه نیامده است. نظر به اهمیت این قسمت از کتاب «[[فضائل الصحابة]]»، این بخش، از همان بدو تدوین به‌صورت مستقل و مجزا استنساخ و تکثیر شده و تحت عنوان «فضائل علي(ع)» از [[ابن حنبل، احمد بن محمد|احمد بن حنبل]] معروف و متداول گشته است.
     
    کتاب فضائل به شکل قابل ملاحظه‌ای مورد استفاده و استناد مؤلفین و محققین واقع شده است و در سده‌های بعد عالمان برجسته‌ای همچون [[حاکم نیشابوری، محمد بن عبدالله|حاکم نیشابوری]] و [[ابن بطریق، یحیی بن حسن|ابن بطریق]] و [[ابن تیمیه، احمد بن عبدالحلیم|ابن تیمیه]] و [[ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی|ابن حجر عسقلانی]] از آن نقل روایت نموده‌اند.
     
     
    [[ابن تیمیه، احمد بن عبدالحلیم|ابن تیمیه]] عالم مشهور و جنجال‌آفرین حنبلی قرن هشتم در تألیفات خود از جمله «منهاج السنة» درصدد تضعیف احادیث روایت‌شده در فضائل [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین(ع)]] برآمده و به‌صراحت اعلام کرده که روایات فضائل در [[مسند الإمام أحمد بن حنبل|مسند احمد]] مشتمل بر افزوده‌های قطیعی می‌باشد که – بنا به گفته وی - به اتفاق اهل معرفت روایاتی جعلی می‌باشند.
     
    به نظر می‌رسد این حکم کلی [[ابن تیمیه، احمد بن عبدالحلیم|ابن تیمیه]] در خصوص جعلی بودن روایات قطیعی بسیار خطا و نابجا باشد. بخش عمده‌ای از مرویات قطیعی اگرچه از طریق عبدالله از احمد نباشد، اما همان روایات از طرُق حدیثی دیگر از جمله از طریق عبدالله از پدرش احمد در همین کتاب فضائل یا در مسند روایت شده و از طرقی است که به قول اهل حدیث «يقوّي بعضها بعضاً».<span id="mp-more">[[فضائل أميرالمؤمنين علي بن أبي‌طالب(ع)|'''ادامه ...''']]</span>

    نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۳

    خامنه‌ای، سید مجتبی

    سید مجتبی حسینی خامنه‌ای (متولد ۱۳۴۸ش)، سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم آیت‌الله سید علی خامنه‌ای است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش، آیت‌الله جواد تبریزی، آیت‌الله وحید خراسانی و آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونق‌ترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهه‌های جنگ اعزام شد و در عملیات‌های مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغه‌های اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکل‌گیری برنامه‌ای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه سید حسن نصرالله و شهید حاج قاسم سلیمانی، از جنبه‌های مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات بهاءالدینی، بهجت، کشمیری و شیخ جعفر مجتهدی داشته است.ادامه ...