الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۳۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    [[پرونده:NUR55167J1.jpg|بی‌قاب|چپ|زندگی امام حسن مجتبی علیه‌السلام پرچمدار صلح و آزادی|175px]]
    [[پرونده:NURسید مجتبی خامنه‌ای.jpg|بی‌قاب|چپ|خامنه‌ای، سید مجتبی|175px]] '''سید مجتبی حسینی خامنه‌ای''' (متولد ۱۳۴۸شسومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم [[خامنه‌ای، سید علی|آیت‌الله سید علی خامنه‌ای]] است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش، [[تبریزی، جواد|آیت‌الله جواد تبریزی]]، [[وحید خراسانی، حسین|آیت‌الله وحید خراسانی]] و [[شبیری زنجانی، سید موسی|آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی]] بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونق‌ترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهه‌های جنگ اعزام شد و در عملیات‌های مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغه‌های اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکل‌گیری برنامه‌ای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه [[نصرالله، سید حسن|سید حسن نصرالله]] و [[شهید حاج قاسم سلیمانی]]، از جنبه‌های مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات [[بهاءالدینی، سید رضا|بهاءالدینی]]، [[بهجت، محمدتقی|بهجت]]، [[کشمیری]] و [[شیخ جعفر مجتهدی]] داشته است.<span id="mp-more">[[خامنه‌ای، سید مجتبی|'''ادامه ...''']]</span>
     
    '''زندگی امام حسن مجتبی علیه‌السلام پرچمدار صلح و آزادی'''، نوشته [[پیشوایی، مهدی|مهدی پیشوایی]] (1321-1400ششرح مختصر زندگی [[امام حسن علیه‌السلام|دومین امام معصوم(ع)]] از ولادت تا شهادت با تأکید بر عوامل مدارا با معاویه است. [[مکارم شیرازی، ناصر|آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی]] هدف از نگارش این کتاب را آشنایی بیشتر با مکتب پیشوایان اسلام و بازشناسی اسلام واقعی دانسته است.
     
    [[پیشوایی، مهدی|مهدی پیشوایی]] با شرح وضعیت اسفبار دوران [[امام حسن علیه‌السلام|امام حسن مجتبی(ع)]] و دنیاطلبی و خیانت برخی از یاران ایشان از جمله فرمانده سپاه «عبیدالله بن عباس» که با دریافت یک میلیون درهم رشوه، شبانه همراه 8000 نفر فرار کرد و به معاویه پیوست! نوشته است: بنابراین، اگر [[امام حسن علیه‌السلام|امام مجتبی(ع)]] تن به صلح داد، چاره‌ای جز این نداشت؛ چنانچه [[طبری، محمد بن جریر بن یزید|طبری]] و عده‌ای دیگر از مورخان می‌نویسند: موقعی حاضر به صلح شد که یارانش از پیرامون او متفرق شدند و او تنها ماند.  
     
    نویسنده تحت عنوان انتقادی و روشنگر «مورخان مزدور» نوشته است: آنچه از مجموع مفاد پیمان صلح و سایر قرائن برمی‌آید این است که [[امام حسن علیه‌السلام|امام حسن(ع)]] فقط قدرت و رهبری سیاسی را به معاویه تسلیم کرد نه خلافت و پیشوایی دینی را که خاصّ آن‌حضرت بود. ولی متأسفانه مورخان مغرض در طیّ تاریخ کوشیده‌اند متن این پیمان تاریخی را تحریف نموده از بار تعهدات معاویه کاسته، جریان را به نفع وی تمام کنند؛ از آن جمله [[ابن قتیبه، عبدالله بن مسلم|ابن قتیبه دینوری]] در مورد ماده اول می‌نویسد [[امام حسن علیه‌السلام|امام مجتبی(ع)]] به عنوان امامت با معاویه بیعت کرد و این سمت را به وی تسلیم نمود. درصورتی‌که همه می‌دانند امامت و خلافت منصب قابل انتقالی به‌شمار نمی‌رود... آنچه در اغلب تواریخ آمده، جمله «تسلیم الأمر» (واگذاری حکومت) یا «تسلیم ولایة المسلمین» (واگذاری زمامداری مسلمانان) می‌باشد.
     
    [[پیشوایی، مهدی|مهدی پیشوایی]] با طرح این پرسش: چرا [[امام حسن علیه‌السلام|امام حسن(ع)]] صلح کرد و [[امام حسین علیه‌السلام|امام حسین(ع)]] قیام نمود؟ اگر صلح کار درستی بود، چرا امام حسین(ع) با یزید صلح نکرد؟! افزوده است: پاسخ این سؤال را باید در اوضاع و شرایط متفاوت زندگی این دوامام بزرگ و نحوۀ رفتار و شخصیت معاویه و یزید جستجو کرد.<span id="mp-more">[[زندگی امام حسن مجتبی علیه‌السلام پرچمدار صلح و آزادی|'''ادامه ...''']]</span>

    نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۳

    خامنه‌ای، سید مجتبی

    سید مجتبی حسینی خامنه‌ای (متولد ۱۳۴۸ش)، سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، فقیه و فرزند دوم آیت‌الله سید علی خامنه‌ای است. ایشان در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجلس خبرگان رهبری پس از شهادت پدرش به رهبری انتخاب شد. تحصیلات حوزوی را در مشهد و قم گذرانده و از محضر اساتیدی چون پدرش، آیت‌الله جواد تبریزی، آیت‌الله وحید خراسانی و آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی بهره برده است. بیش از ۱۷ سال به تدریس دروس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم اشتغال داشته و درسش از پررونق‌ترین دروس حوزه بود. در ۱۷ سالگی به جبهه‌های جنگ اعزام شد و در عملیات‌های مهمی شرکت داشت. ایشان همچنین در تأسیس مراکز علمی و مدارس فقهی نقش فعالی داشته و از مؤسسات و مراکز فقهی انقلابی با سلایق علمی مختلف پشتیبانی کرده است. توجه توأمان به مسائل علمی و دغدغه‌های اجتماعی به ویژه خدمت به محرومان، موجب شکل‌گیری برنامه‌ای جامع در این مدارس شده است. ارتباط مستمر با فرماندهان نظامی و رهبران جبهه مقاومت، به ویژه سید حسن نصرالله و شهید حاج قاسم سلیمانی، از جنبه‌های مهم شخصیت ایشان است. همچنین ارتباط وثیق با بزرگان اخلاق و عرفان از جمله حضرات آیات بهاءالدینی، بهجت، کشمیری و شیخ جعفر مجتهدی داشته است.ادامه ...