رشتی حائری، عبدالحسین: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'رده:مهر (99)' به '')
    خط ۷۰: خط ۷۰:
    #روزشمار مركز پژوهش‌هاى اسلامى صدا و سيما تهيه و تنظيم: فريادرس گروه حوزه علميه
    #روزشمار مركز پژوهش‌هاى اسلامى صدا و سيما تهيه و تنظيم: فريادرس گروه حوزه علميه
    #[http://pajoohe.ir/%D9%81%D9%82%D9%87/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86--%D8%B1%D8%B4%D8%AA%DB%8C__a-991-48078.aspx پژوهه، وابسته به پژوهشگاه باقرالعلوم]
    #[http://pajoohe.ir/%D9%81%D9%82%D9%87/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86--%D8%B1%D8%B4%D8%AA%DB%8C__a-991-48078.aspx پژوهه، وابسته به پژوهشگاه باقرالعلوم]
    {{الگو:فیلسوفان شیعه}}


    ==وابسته‌ها==
    ==وابسته‌ها==

    نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۷

    رشتی حائری، عبدالحسین
    نام رشتی حائری، عبدالحسین
    نام‎های دیگر ح‍ائ‍ری‌ طه‍ران‍ی‌، ع‍ب‍د ال‍ح‍س‍ی‍ن‌

    ح‍ائ‍ری‌ غ‍روی‌، ع‍ب‍د ال‍ح‍س‍ی‍ن

    ع‍ب‍د ال‍ح‍س‍ی‍ن‌ ال‍ح‍ائ‍ری‌

    نام پدر شیخ عیسی رشتی
    متولد 1253ش
    محل تولد کربلا
    رحلت 1332ش یا 1373 ق
    اساتید ميرزا ابوالحسن جلوه

    محمدحسن آشتيانى

    آیت‌الله شیخ زین‌العابدین مازندرانی

    میرزا حبیب‌الله رشتی

    برخی آثار شرح کفایة الأصول (رشتی، عبدالحسین)
    کد مؤلف AUTHORCODE05353AUTHORCODE



    عبدالحسين بن عيسى رشتى (1253-1332ش)، فقیه، فيلسوف، منطقى، فقيه؛ شيعه اثنی‌عشرى

    ولادت

    در سال 1253ش (1292ق) در كربلا به دنيا آمد.

    تحصیلات

    وى در كودكى به همراه پدر به رشت رفت و مقدمات و سطوح را در اين شهر خواند. شيخ عبدالحسين رشتى در بيست سالگى راهى تهران گرديد و از محضر عالم بزرگ، شيخ محمدحسن آشتيانى، در اصول و فقه بهره برد. وى همچنين حكمت و كلام را نزد شيخ على نورى، سيد شهاب‌الدين تبريزى شيرازى و ميرزا ابوالحسن جلوه فرا گرفت. ايشان همزمان در مدرسه صدر تهران به تدريس ادبيات و سطوح ادبى نيز اشتغال داشت.

    آيت‌اللَّه رشتى پس از اقامت ده ساله در تهران، رهسپار نجف اشرف گرديد و سپس به نجف اشرف مشرف شد و از محضر استاد اعظم شیخ مرتضی انصاری بهره‌مند گردید و بعد از رحلت آن بزرگوار از محضر آیات عظام میرزا حبیب‌الله رشتی و میرزا محمدحسن شیرازی، بهره مند گردید. آن گاه به کربلای معلی عزیمت کرد و از درس پرفایده آیت‌الله شیخ زین‌العابدین مازندرانی بهره‌ها برد تا اينكه به دريافت اجازه اجتهاد از استادان خود مفتخر شد.

    وى از آن پس، حلقه درس خارج خود را تشكيل داد و بسيارى از افاضل را از محضر خويش بهره‌مند ساخت.

    آثار

    ايشان آثار گوناگونى به رشته تحرير درآورد كه از آثار علمى وى مى توان به: "شرح كفايه الاصول"؛ حاشيه بر "طهارت" علامه انصارى؛ تعليقه بر بحث "الموضوع من شرح‌المطالع"؛ "الثمرات"، در موضوع علوم؛ حاشيه بر "الاسفار"؛ رساله "اصول‌الدين"؛ "الاطوار"، در مباحث مختلف تفسير آيات؛ رساله‌اى در "صرف و نحو"؛ رساله در "منطق"؛ تعليقات بر "جواهر الكلام" و "الرسائل" و "المكاسب" اشاره كرد.

    وفات

    اين عالم دينى و فقيه و فيلسوف عالى مقام سرانجام در بيست و هفتم بهمن 1332ش برابر با دوازدهم جمادى الثانى 1373ق در هفتاد و نه سالگى بدرود حيات گفت و در وادى السلام نجف اشرف به خاک سپرده شد.

    منابع مقاله

    1. روزشمار مركز پژوهش‌هاى اسلامى صدا و سيما تهيه و تنظيم: فريادرس گروه حوزه علميه
    2. پژوهه، وابسته به پژوهشگاه باقرالعلوم

    وابسته‌ها