مامقانی، عبدالله: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ' ق ' به 'ق ') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = عبدالله مامقانی | |||
| تصویر = NUR00086.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = عبدالله مامقانی | ||
| | | نامهای دیگر = آیتالله مامقانی؛ عبدالله المامقانی؛ مامقانی، عبدالله بن محمدحسن؛ مامقانی غروی، عبدالله؛ ممقانی، عبدالله | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = آیتالله شیخ محمدحسن | |||
| ولادت = 1290ق / 1872م | |||
| محل تولد = نجف اشرف | |||
| کشور تولد = عراق | |||
| محل زندگی = نجف | |||
| رحلت = 1351ق / 1311ش / 1932م | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = مقبره پدرش در محله العماره نجف | |||
| طول عمر = 61 سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = [[مامقانی، محمدحسن|محمدحسن مامقانی]] و [[مامقانی، محیالدین|محىالدین مامقانی]] | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = تشیع | |||
| پیشه = فقیه، اصولی، رجالی | |||
| درجه علمی = اجتهاد | |||
| دانشگاه = حوزه علمیه نجف | |||
| علایق پژوهشی = فقه، اصول، رجال، درایه | |||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[مامقانی، محمدحسن|شیخ محمدحسن مامقانی]] | شیخ غلام حسین دربندى ترکى | شیخ حسن خراسانى}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = {{فهرست جعبه عمودی | [[مامقانی، محمدحسن|شیخ محمدحسن مامقانی]]}} | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)|تنقیح المقال فی علم الرجال]] | [[مقباس الهداية في علم الدراية]] | [[سراج الشیعة فی آداب الشریعة (اخلاق و آداب زندگی در شریعت اسلامی)|سراج الشیعة]] | [[مخزن اللئالی في فروع العلم الإجمالی]] | [[مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00086AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|مامقانی (ابهام زدایی)}} | |||
'''عبدالله مامقانى''' (1290-1351ق) معروف به علامه مامقانی و فاضل مامقانی، فقیه، اصولی و از مشاهیر علمای رجال شیعه در قرن چهاردهم هجری. وی مؤلف کتاب ارزشمند «[[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)|تنقیح المقال فی علم الرجال]]» است و از مهمترین اساتید ایشان میتوان به پدرش شیخ [[مامقانی، محمدحسن|محمدحسن مامقانی]] اشاره کرد. از دیگر آثار برجسته او میتوان به «مقباس الهدایة فی علم الدرایة» و «سراج الشیعة» اشاره نمود. وی در پانزدهم ربیعالاول 1290ق در نجف اشرف متولد شد. پدرش [[مامقانی، محمدحسن|آیتالله شیخ محمدحسن مامقانی]] از مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود که مقلدان بسیاری در ترکیه، قفقاز و ایران داشت. تحصیلات را در پنج سالگی آغاز کرد و مقدمات را نزد پدر فراگرفت. پس از تکمیل سطوح نزد عالمان نجف، در 18 سالگی وارد درس خارج پدر شد و پس از سالها تحصیل به درجه اجتهاد نائل آمد و از پدر خود که در اعطای اجازه سختگیر بود، اجازه اجتهاد دریافت کرد. وی علاوه بر پدر، نزد شیخ غلام حسین دربندی ترکی و شیخ حسن خراسانی نیز شاگردی کرد. از شاگردان برجسته او میتوان به [[مرعشی، سید شهابالدین|سید شهابالدین مرعشی نجفی]]، [[شیخ محمدحسین خیابانی تبریزی]] و سید علیاکبر خوئی (پدر آیتالله خوئی) اشاره کرد. وی تألیفات ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت که مهمترین آنها «تنقیح المقال فی علم الرجال» در 3 جلد بزرگ، «مقباس الهدایة فی علم الدرایة»، «مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال» در اخلاق و آداب، «مخزن اللئالی فی فروع العلم الإجمالی» و «سراج الشیعة» است. همچنین تقریرات درس فقه و اصول پدر و حواشی متعددی بر کتب فقها از جمله آثار اوست. سرانجام در روز یکشنبه 16 شوال 1351ق در 61 سالگی دار فانی را وداع گفت و پس از تشییعی کمسابقه، در مقبره پدرش در محله العماره نجف به خاک سپرده شد. | |||
== ولادت == | |||
او فرزند آیتالله شیخ محمدحسن در تاریخ پانزدهم ربیعالاول 1290ق در شهر علم و فقاهت، نجف اشرف و در خانوادهاى از سلسله جلیله روحانیت پا به عرصه وجود نهاد. به خاطر انتسابش به خانواده مامقانى به «مامقانى» منتسب شد. مامقان، بخش کوچکى از توابع شهر تبریز و در هشت فرسخى آن قرار دارد. | |||
آیتالله شیخ محمدحسن مامقانى، از مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود و مقلدان بسیارى -خصوصاً بعد از وفات آیتالله [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|سید محمدحسن شیرازى]] در سال 1312ق، در ترکیه، قفقاز و ایران بهویژه در نواحى آذربایجان و تهران داشت. | |||
==تحصیلات== | |||
تحصیلات عبدالله مامقانى در پنج سالگى همراه با یادگیرى خواندن و نوشتن و یادگیرى قرآن کریم آغاز شد. انس با قرآن کریم و سرپرستى پدر و مادرى عالم و مهربان، شوق یادگیرى علوم اسلامى را در او بیش از پیش زنده کرد. پدر عالمش چون به استعداد ذاتى و شوق فراوان او در فهم و دانستن واقعیتها پى برد، سرپرستى علمى او را خود به عهده گرفت و قسمت زیادى از علوم مقدماتى حوزه را مثل: ادبیات، منطق و حساب را به او تعلیم داد. او علاوه بر پدرش، نزد عالمان و فقیهان نجف اشرف مراحل سطح را در مدت کوتاهى با موفقیت کامل به پایان برد.پشتکار فراوان، دقت در فهم مطالب و استمرار و تکرار معلومات، از ویژگىهاى تحصیلى شیخ عبدالله مامقانى است. چه اینکه در یادگیرى علم و معرفت، هیچ تعطیلى جز روز عاشورا نمىشناخت بهطورى که گاه بعضى از استادانش نگران سلامتى جسمى و روحى او مىشدند. شیخ عبدالله مامقانى، 18ساله بود که درس خارج اصول و فقه را نزد پدرش که از استادان درس خارج فقه و اصول در نجف بود آغاز کرد تا این که بعد از سالها تحصیل و پژوهش در علوم مختلف اسلامى، به درجه عالى اجتبهاد رسید و از ناحیه پدرش که در اعطاى اجازهنامه روایت و اجتهاد به شاگردان خود سختگیر بود به دریافت اجازهنامه اجتهاد مفتخر شد. تصویر اجازه مذکور در کتاب مخزن المعانى موجود است که در آن، شیخ عبدالله مورد تمجید قرار گرفته است. | |||
=== اساتید=== | |||
وى علاوه بر پدر بزرگوارش به عالمان و فقیهان زیر اشاره کرده است: | |||
شیخ هاشم فرزند زینالعابدین تبریزى ارونقى، شیخ غلام حسین دربندى ترکى، و شیخ حسن خراسانى معروف به میرزا | |||
=== شاگردان=== | |||
شیخ میرزا باقر زنجانى نجفى، سید حسین موسوى گرگرى تبریزى، سید سعید الحکیم، شیخ صادق تنکابنى نجفى، شیخ عبدالحسین حلى، سید عبدالمطلب حیدرى، [[حیدری، علی نقی|سید على نقى حیدرى]]، شیخ محمدحسین خیابانى تبریزى، [[مرعشی، سید شهابالدین|سید شهابالدین مرعشى نجفى]]، شیخ محمد حقانى، سید على اکبر خوئى پدر آیتالله [[خویی، ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خوئى]]، شیخ محمدرضا فرج الله نجفى، شیخ مرتضى رشتى نظامالدین، شیخ موسى اسدى کاظمى و شیخ یوسف باقرى بنابى. | |||
==وفات== | |||
== | |||
آیتالله مامقانى بعد از سالها تحصیل، تحقیق، تدریس و تألیف در روز یک شنبه شانزدهم شوال 1351ق در 61سالگى، روح پرفتوحش به عالم بقا پر کشید. خبر وفات آن دانشمند بزرگ، در شهر نجف پیچید. مردم دستهدسته براى وداع با پیکر وى به سوى منزلش به حرکت در آمدند و ضمن تسلیت به بازماندگان او، پیکرش را طبق وصیتى که کرده بود بر روى دوش خود گرفته و به سوى نهر چرى در خارج شهر نجف، حمل کردند. بعد از غسل و کفن، عدهاى از فقیهان و عالمان بر او نماز میت خواندند و سپس با تشییعى کمسابقه، در مقبره پدرش آیتالله شیخ محمدحسن واقع در محله العماره نجف به خاک سپردند. | |||
== آثار== | == آثار== | ||
# منتهى مقاصد الانام فى | # منتهى مقاصد الانام فى نکت شرایع الاسلام؛ | ||
# مطارح الافهام فى مبانى | # مطارح الافهام فى مبانى الاحکام؛ | ||
# | # تقریرات فقه آیتالله شیخ محمدحسن مامقانى؛ | ||
# | # تقریرات اصول آیتالله شیخ محمدحسن مامقانى؛ | ||
# | # هدایة الانام فى اموال الامام؛ | ||
# تحفة الصفوه فى | # تحفة الصفوه فى احکام الحبوة؛ | ||
# نهاية المقال | # [[نهاية المقال في تكملة غاية الآمال|نهایة المقال فى تکملة غایة الامال]]؛ | ||
# القلائد | # القلائد الثمین على الرسائل الست النسیه؛ | ||
# مناهج | # مناهج المتقین فى فقه ائمة الحق و الیقین؛ | ||
# مقباس الهداية فى علم | # [[مقباس الهداية في علم الدراية|مقباس الهدایة فى علم الدرایة]]؛ | ||
# مرآة | # مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الاعمال؛ | ||
# ارشاد | # ارشاد المتبصرین؛ | ||
# الدر المنضود فى | # الدر المنضود فى صیغ الایقاعات و العقود؛ | ||
# ارجوزة الدر | # ارجوزة الدر المنضود؛ | ||
# | # [[تنقیح المقال في علم الرجال (رحلي)|تنقیح المقال فى علم الرجال]]؛ | ||
# نتائج | # نتائج التنقیح؛ | ||
# سراج | # [[سراج الشیعة فی آداب الشریعة (اخلاق و آداب زندگی در شریعت اسلامی)|سراج الشیعة (ترجمه مرآة الکمال)]]؛ | ||
# تحفة | # تحفة الخیرة فى احکام الحج و العمره. | ||
آیتالله مامقانى، حواشى متعددى بر کتابهاى عالمان و فقیهان دارد از قبیل: حاشیه بر کتاب «جامع عباسى» [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شیخ بهایى]](ره)؛ حاشیه بر «ذخیرة الصالحین»؛ منتخب المسائل؛ مجمع المسائل و صیغ العقود فاضل ریحانى. و علاوه بر آنها، کتابچههایى در مورد علم حروف، اعداد و فواید رجالیه دارد. | |||
آیتالله | |||
{{فقیهان شیعه}} | {{فقیهان شیعه}} | ||
== وابستهها == | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
[[حاشية علی رسالة في التقیة (مامقانی)]] | [[حاشية علی رسالة في التقیة (مامقانی)]] | ||
| خط ۱۰۳: | خط ۱۰۵: | ||
[[حاشية علی رسالة في قاعدة من ملک شیئا ملک الإقرار به]] | [[حاشية علی رسالة في قاعدة من ملک شیئا ملک الإقرار به]] | ||
[[الفوائد الرجالیة من تنقیح المقال في علم الرجال]] | |||
[[المکاسب مع حاشیة غایة الآمال]] | |||
[[نهاية المقال في تکملة غایة الآمال (قدیم)]] | [[نهاية المقال في تکملة غایة الآمال (قدیم)]] | ||
[[ | [[المسالة الجيلانية في المحاكمة بين علمين من المعاصرين]] | ||
[[ | [[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)]] | ||
[[تنقیح المقال في علم الرجال (رحلي)]] | |||
[[حاشیة علی رسالة لا ضرر (مامقانی، عبدالله)]] | [[حاشیة علی رسالة لا ضرر (مامقانی، عبدالله)]] | ||
| خط ۱۱۴: | خط ۱۲۲: | ||
[[مخزن اللئالی في فروع العلم الإجمالی]] | [[مخزن اللئالی في فروع العلم الإجمالی]] | ||
[[غاية الآمال في شرح المكاسب و البيع]] | |||
[[غاية الآمال و | |||
[[مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال]] | [[مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال]] | ||
| خط ۱۲۶: | خط ۱۳۲: | ||
[[مقباس الهداية في علم الدراية]] | [[مقباس الهداية في علم الدراية]] | ||
[[ | [[نکاتی از دانش رجال (ترجمه و تحقیق مقدمه کتاب تنقيح المقال ملاعبدالله مامقانی)]] | ||
[[إرشاد المتبصرین إلی فروع الدین]] | |||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:رجالیان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۸
| عبدالله مامقانی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | عبدالله مامقانی |
| نامهای دیگر | آیتالله مامقانی؛ عبدالله المامقانی؛ مامقانی، عبدالله بن محمدحسن؛ مامقانی غروی، عبدالله؛ ممقانی، عبدالله |
| نام پدر | آیتالله شیخ محمدحسن |
| ولادت | 1290ق / 1872م |
| محل تولد | نجف اشرف، عراق |
| محل زندگی | نجف |
| رحلت | 1351ق / 1311ش / 1932م |
| مدفن | مقبره پدرش در محله العماره نجف |
| طول عمر | 61 سال |
| فرزندان | محمدحسن مامقانی و محىالدین مامقانی |
| دین | اسلام |
| مذهب | تشیع |
| پیشه | فقیه، اصولی، رجالی |
| اطلاعات علمی | |
| اجازه اجتهاد از | |
| درجه علمی | اجتهاد |
| دانشگاه | حوزه علمیه نجف |
| علایق پژوهشی | فقه، اصول، رجال، درایه |
| اساتید |
|
| برخی آثار | |
عبدالله مامقانى (1290-1351ق) معروف به علامه مامقانی و فاضل مامقانی، فقیه، اصولی و از مشاهیر علمای رجال شیعه در قرن چهاردهم هجری. وی مؤلف کتاب ارزشمند «تنقیح المقال فی علم الرجال» است و از مهمترین اساتید ایشان میتوان به پدرش شیخ محمدحسن مامقانی اشاره کرد. از دیگر آثار برجسته او میتوان به «مقباس الهدایة فی علم الدرایة» و «سراج الشیعة» اشاره نمود. وی در پانزدهم ربیعالاول 1290ق در نجف اشرف متولد شد. پدرش آیتالله شیخ محمدحسن مامقانی از مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود که مقلدان بسیاری در ترکیه، قفقاز و ایران داشت. تحصیلات را در پنج سالگی آغاز کرد و مقدمات را نزد پدر فراگرفت. پس از تکمیل سطوح نزد عالمان نجف، در 18 سالگی وارد درس خارج پدر شد و پس از سالها تحصیل به درجه اجتهاد نائل آمد و از پدر خود که در اعطای اجازه سختگیر بود، اجازه اجتهاد دریافت کرد. وی علاوه بر پدر، نزد شیخ غلام حسین دربندی ترکی و شیخ حسن خراسانی نیز شاگردی کرد. از شاگردان برجسته او میتوان به سید شهابالدین مرعشی نجفی، شیخ محمدحسین خیابانی تبریزی و سید علیاکبر خوئی (پدر آیتالله خوئی) اشاره کرد. وی تألیفات ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت که مهمترین آنها «تنقیح المقال فی علم الرجال» در 3 جلد بزرگ، «مقباس الهدایة فی علم الدرایة»، «مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال» در اخلاق و آداب، «مخزن اللئالی فی فروع العلم الإجمالی» و «سراج الشیعة» است. همچنین تقریرات درس فقه و اصول پدر و حواشی متعددی بر کتب فقها از جمله آثار اوست. سرانجام در روز یکشنبه 16 شوال 1351ق در 61 سالگی دار فانی را وداع گفت و پس از تشییعی کمسابقه، در مقبره پدرش در محله العماره نجف به خاک سپرده شد.
ولادت
او فرزند آیتالله شیخ محمدحسن در تاریخ پانزدهم ربیعالاول 1290ق در شهر علم و فقاهت، نجف اشرف و در خانوادهاى از سلسله جلیله روحانیت پا به عرصه وجود نهاد. به خاطر انتسابش به خانواده مامقانى به «مامقانى» منتسب شد. مامقان، بخش کوچکى از توابع شهر تبریز و در هشت فرسخى آن قرار دارد.
آیتالله شیخ محمدحسن مامقانى، از مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود و مقلدان بسیارى -خصوصاً بعد از وفات آیتالله سید محمدحسن شیرازى در سال 1312ق، در ترکیه، قفقاز و ایران بهویژه در نواحى آذربایجان و تهران داشت.
تحصیلات
تحصیلات عبدالله مامقانى در پنج سالگى همراه با یادگیرى خواندن و نوشتن و یادگیرى قرآن کریم آغاز شد. انس با قرآن کریم و سرپرستى پدر و مادرى عالم و مهربان، شوق یادگیرى علوم اسلامى را در او بیش از پیش زنده کرد. پدر عالمش چون به استعداد ذاتى و شوق فراوان او در فهم و دانستن واقعیتها پى برد، سرپرستى علمى او را خود به عهده گرفت و قسمت زیادى از علوم مقدماتى حوزه را مثل: ادبیات، منطق و حساب را به او تعلیم داد. او علاوه بر پدرش، نزد عالمان و فقیهان نجف اشرف مراحل سطح را در مدت کوتاهى با موفقیت کامل به پایان برد.پشتکار فراوان، دقت در فهم مطالب و استمرار و تکرار معلومات، از ویژگىهاى تحصیلى شیخ عبدالله مامقانى است. چه اینکه در یادگیرى علم و معرفت، هیچ تعطیلى جز روز عاشورا نمىشناخت بهطورى که گاه بعضى از استادانش نگران سلامتى جسمى و روحى او مىشدند. شیخ عبدالله مامقانى، 18ساله بود که درس خارج اصول و فقه را نزد پدرش که از استادان درس خارج فقه و اصول در نجف بود آغاز کرد تا این که بعد از سالها تحصیل و پژوهش در علوم مختلف اسلامى، به درجه عالى اجتبهاد رسید و از ناحیه پدرش که در اعطاى اجازهنامه روایت و اجتهاد به شاگردان خود سختگیر بود به دریافت اجازهنامه اجتهاد مفتخر شد. تصویر اجازه مذکور در کتاب مخزن المعانى موجود است که در آن، شیخ عبدالله مورد تمجید قرار گرفته است.
اساتید
وى علاوه بر پدر بزرگوارش به عالمان و فقیهان زیر اشاره کرده است:
شیخ هاشم فرزند زینالعابدین تبریزى ارونقى، شیخ غلام حسین دربندى ترکى، و شیخ حسن خراسانى معروف به میرزا
شاگردان
شیخ میرزا باقر زنجانى نجفى، سید حسین موسوى گرگرى تبریزى، سید سعید الحکیم، شیخ صادق تنکابنى نجفى، شیخ عبدالحسین حلى، سید عبدالمطلب حیدرى، سید على نقى حیدرى، شیخ محمدحسین خیابانى تبریزى، سید شهابالدین مرعشى نجفى، شیخ محمد حقانى، سید على اکبر خوئى پدر آیتالله سید ابوالقاسم خوئى، شیخ محمدرضا فرج الله نجفى، شیخ مرتضى رشتى نظامالدین، شیخ موسى اسدى کاظمى و شیخ یوسف باقرى بنابى.
وفات
آیتالله مامقانى بعد از سالها تحصیل، تحقیق، تدریس و تألیف در روز یک شنبه شانزدهم شوال 1351ق در 61سالگى، روح پرفتوحش به عالم بقا پر کشید. خبر وفات آن دانشمند بزرگ، در شهر نجف پیچید. مردم دستهدسته براى وداع با پیکر وى به سوى منزلش به حرکت در آمدند و ضمن تسلیت به بازماندگان او، پیکرش را طبق وصیتى که کرده بود بر روى دوش خود گرفته و به سوى نهر چرى در خارج شهر نجف، حمل کردند. بعد از غسل و کفن، عدهاى از فقیهان و عالمان بر او نماز میت خواندند و سپس با تشییعى کمسابقه، در مقبره پدرش آیتالله شیخ محمدحسن واقع در محله العماره نجف به خاک سپردند.
آثار
- منتهى مقاصد الانام فى نکت شرایع الاسلام؛
- مطارح الافهام فى مبانى الاحکام؛
- تقریرات فقه آیتالله شیخ محمدحسن مامقانى؛
- تقریرات اصول آیتالله شیخ محمدحسن مامقانى؛
- هدایة الانام فى اموال الامام؛
- تحفة الصفوه فى احکام الحبوة؛
- نهایة المقال فى تکملة غایة الامال؛
- القلائد الثمین على الرسائل الست النسیه؛
- مناهج المتقین فى فقه ائمة الحق و الیقین؛
- مقباس الهدایة فى علم الدرایة؛
- مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الاعمال؛
- ارشاد المتبصرین؛
- الدر المنضود فى صیغ الایقاعات و العقود؛
- ارجوزة الدر المنضود؛
- تنقیح المقال فى علم الرجال؛
- نتائج التنقیح؛
- سراج الشیعة (ترجمه مرآة الکمال)؛
- تحفة الخیرة فى احکام الحج و العمره.
آیتالله مامقانى، حواشى متعددى بر کتابهاى عالمان و فقیهان دارد از قبیل: حاشیه بر کتاب «جامع عباسى» شیخ بهایى(ره)؛ حاشیه بر «ذخیرة الصالحین»؛ منتخب المسائل؛ مجمع المسائل و صیغ العقود فاضل ریحانى. و علاوه بر آنها، کتابچههایى در مورد علم حروف، اعداد و فواید رجالیه دارد.
وابستهها
حاشية علی رسالة في التقیة (مامقانی)
حاشية علی رسالة في العدالة (مامقانی)
حاشية علی رسالة في القضاء عن الميت (مامقانی)
حاشية علی رسالة في المواسعة و المضايقة (مامقانی)
حاشية علی رسالة في قاعدة من ملک شیئا ملک الإقرار به
الفوائد الرجالیة من تنقیح المقال في علم الرجال
نهاية المقال في تکملة غایة الآمال (قدیم)
المسالة الجيلانية في المحاكمة بين علمين من المعاصرين
تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)
تنقیح المقال في علم الرجال (رحلي)
حاشیة علی رسالة لا ضرر (مامقانی، عبدالله)
مخزن اللئالی في فروع العلم الإجمالی
غاية الآمال في شرح المكاسب و البيع
مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال
نکاتی از دانش رجال (ترجمه و تحقیق مقدمه کتاب تنقيح المقال ملاعبدالله مامقانی)