طباطبایی قمی، سید حسن: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سید حسن طباطبایی قمی | |||
| تصویر = NUR00257.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = سید حسن طباطبایی قمی | ||
| | | نامهای دیگر = طباطبایی قمی، حسن، طباطبایی، حسن، قمی، حسن | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = سید حسین طباطبایی قمی | |||
| ولادت = ۳ صفر ۱۳۲۹ قمری / ۱۲۹۰ شمسی | |||
| محل تولد = مشهد | |||
| کشور تولد = ایران | |||
| محل زندگی = مشهد، کربلا، نجف، تهران، کرج | |||
| رحلت = خرداد ۱۳۸۶ شمسی | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = | |||
| طول عمر = حدود ۱۰۰ سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = پدرش: [[سید حسین طباطبایی قمی]] (مرجع تقلید). برادرش: [[طباطبایی قمی، سید تقی|سید تقی طباطبایی قمی]] (مرجع تقلید). | |||
| دین = اسلام | |||
| مذهب = شیعه دوازده امامی | |||
| پیشه = مجتهد، فقیه، مبارز سیاسی | |||
| درجه علمی = مجتهد | |||
| دانشگاه = | |||
| علایق پژوهشی = فقه | |||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[نایینی، محمدحسین]] | [[عراقی، ضیاءالدین]] | [[اصفهانی، محمدحسین]] | شیخ کاظم شیرازی | پدرش سید حسین قمی}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = [[امام خمینی، سید روحالله]]، [[میلانی، سید محمدهادی]]، [[خامنهای، سید علی]] (مقام معظم رهبری) | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[کتاب الحج (قمی)]] | [[شهداء الفضیلة]] | حاشیه بر العروة الوثقی | رساله عملیه | مناسک حج}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00257AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|طباطبایی (ابهامزدایی)}} | |||
{{اشتباه نشود|طباطبایی قمی، تقی}} | |||
{{کاربردهای دیگر|قمی (ابهامزدایی)}} | |||
|} | |||
'''سيد حسن طباطبايى قمى''' (1290-1386ش)، مجتهد، فقیه، از مبارزین علیه حکومت پهلوی، فرزند ارشد [[آیتالله سید حسین طباطبائی قمی]]، و برادر [[طباطبایی قمی، سید تقی|آیتالله سید تقى طباطبایى قمى]] است. | |||
== ولادت == | |||
روز سوم صفر 1329ق-1290ش، در مشهد ديده به جهان گشود و دوران كودكىاش را در همين شهر سپرى كرد. | |||
وى فرزند حاج آقا حسين قمى، از بزرگترين مراجع شيعه بود كه در مشهد سكونت داشت اما در پى فرمان رضا شاه مبنى بر كشف حجاب اجبارى زنان در سال 1314ش و ابراز مخالفت ميرزا حسين قمى، ناچار به ترك ايران و اقامت در عراق گرديد. | وى فرزند حاج آقا حسين قمى، از بزرگترين مراجع شيعه بود كه در مشهد سكونت داشت اما در پى فرمان رضا شاه مبنى بر كشف حجاب اجبارى زنان در سال 1314ش و ابراز مخالفت ميرزا حسين قمى، ناچار به ترك ايران و اقامت در عراق گرديد. | ||
سيد حسن نيز كه تحصيلات خود را در مشهد آغاز كرده بود، همراه با پدر به عراق رفت و در آنجا علاوه بر پدرش، ساليان درازى در حوزه علميه كربلا و نجف، به تحصيل نزد علماى بزرگ آن زمان، همچون آيتالله [[نایینی، محمدحسین|ميرزا حسين نائينى]]، آيتالله [[عراقی، ضیاءالدین|آقا | == تحصیلات == | ||
سيد حسن نيز كه تحصيلات خود را در مشهد آغاز كرده بود، همراه با پدر به عراق رفت و در آنجا علاوه بر پدرش، ساليان درازى در حوزه علميه كربلا و نجف، به تحصيل نزد علماى بزرگ آن زمان، همچون آيتالله [[نایینی، محمدحسین|ميرزا حسين نائينى]]، آيتالله [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضياءالدين عراقى]]، [[اصفهانی، محمدحسین|شيخ محمدحسین اصفهانى]] و شيخ كاظم شيرازى پرداخت و به درجه اجتهاد رسيد. | |||
== فعالیتهای سیاسی و اجتماعی == | |||
ايشان پس از رحلت پدر، جهت اداره حوزه علميه مشهد و تربيت فضلاى دينى به زادگاه خويش بازگشت و به تدريس و تربيت طلاب علوم حوزوى مشهد مشغول شد. | ايشان پس از رحلت پدر، جهت اداره حوزه علميه مشهد و تربيت فضلاى دينى به زادگاه خويش بازگشت و به تدريس و تربيت طلاب علوم حوزوى مشهد مشغول شد. | ||
| خط ۵۳: | خط ۶۸: | ||
به دنبال تحريم عيد سال 1342ش از طرف حضرت [[امام خمينى(ره)|امام خمينى]](ره) و اعلام عزاى ملى، نيروهاى نظامى و امنيتى خراسان به مجلس عزادارى كه به همين مناسبت با حضور ايشان و آيتالله ميلانى برگزار شده بود، حمله كردند. | به دنبال تحريم عيد سال 1342ش از طرف حضرت [[امام خمينى(ره)|امام خمينى]](ره) و اعلام عزاى ملى، نيروهاى نظامى و امنيتى خراسان به مجلس عزادارى كه به همين مناسبت با حضور ايشان و آيتالله ميلانى برگزار شده بود، حمله كردند. | ||
موضع گيرىهاى قاطع ايشان باعث شد كه قبل از فرا رسيدن محرم 1342ش و 15 خرداد، | موضع گيرىهاى قاطع ايشان باعث شد كه قبل از فرا رسيدن محرم 1342ش و 15 خرداد، ساواک مشهد در گزارشى پيشنهاد كنند كه ايشان به علت اينكه هسته اصلى تشنج در شهر مشهد مىباشد، تبعيد گردد و بالاخره وى در روز 15 خرداد سال 1342 در برگشت از مسجد گوهر شاد توسط نيروهاى امنيتى رژيم پهلوى دستگير و به تهران منتقل گرديد. | ||
ايشان در تهران به همراه [[امام خمينى(ره)|امام خمينى]](ره) به مدت 15 روز در زندان قصر زندانى شدند و پس از مدتى به پادگان عشرت آباد منتقل گرديدند. وى بعد از مدتى از زندان آزاد و به مشهد بازگشت و به مبارزه خود عليه رژيم پهلوى ادامه داد اما مجدداً، بازداشت شد و تا زمان وقوع انقلاب، در شهرهاى مختلف، | ايشان در تهران به همراه [[امام خمينى(ره)|امام خمينى]](ره) به مدت 15 روز در زندان قصر زندانى شدند و پس از مدتى به پادگان عشرت آباد منتقل گرديدند. وى بعد از مدتى از زندان آزاد و به مشهد بازگشت و به مبارزه خود عليه رژيم پهلوى ادامه داد اما مجدداً، بازداشت شد و تا زمان وقوع انقلاب، در شهرهاى مختلف، عمدتاًً در كرج، در تبعيد زندگى كرد. | ||
در دوران پيروزى انقلاب اسلامى نيز بيت آن مرحوم يكى از پايگاههاى مردمى در پيشبرد اهداف بلند و موفق انقلاب اسلامى بود. | در دوران پيروزى انقلاب اسلامى نيز بيت آن مرحوم يكى از پايگاههاى مردمى در پيشبرد اهداف بلند و موفق انقلاب اسلامى بود. ايشان هر شب مجلس نشر احكام و معارف دينى برگزار كرد. | ||
== وفات == | |||
سرانجام در سن صد سالگى، با سپرى كردن يك قرن عمر و تلاش براى حفظ حريم تشيع علوى، در خرداد ماه سال 1386، داعى حق را لبيك گفت و به رحمت ايزدى پيوست. | |||
== آثار == | |||
وى آثار علمى متعددى از خود باقى گذاشته كه از جمله آنها كتاب «الحج» و «حاشيه بر عروةالوثقى» به انضمام رسالههاى عمليه و مناسك حج مىباشد. | وى آثار علمى متعددى از خود باقى گذاشته كه از جمله آنها كتاب «الحج» و «حاشيه بر عروةالوثقى» به انضمام رسالههاى عمليه و مناسك حج مىباشد. | ||
در پيام تسليت مقام معظم رهبرى به مناسبت درگذشت ايشان آمده است: «ساليان درازى از عمر با بركت اين فقيه مجاهد در راه مبارزه با رژيم طاغوت گذشت و بيانات پرشور ايشان، گرمابخش نيروهاى مبارز بود. رنج و محنت زندان و تبعيد نتوانست در عزم راسخ آن بزرگوار خلل وارد آورد و تا لحظه پيروزى انقلاب، تلاش ايشان را متوقف سازد.» | در پيام تسليت [[خامنهای، سید علی|مقام معظم رهبرى]] به مناسبت درگذشت ايشان آمده است: «ساليان درازى از عمر با بركت اين فقيه مجاهد در راه مبارزه با رژيم طاغوت گذشت و بيانات پرشور ايشان، گرمابخش نيروهاى مبارز بود. رنج و محنت زندان و تبعيد نتوانست در عزم راسخ آن بزرگوار خلل وارد آورد و تا لحظه پيروزى انقلاب، تلاش ايشان را متوقف سازد.» | ||
== وابستهها == | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
[[شهداء الفضیلة]] | [[کتاب الحج (قمی)]] | ||
[[شهداء الفضیلة]] | |||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:فقیهان شیعه]] | |||
[[رده:درگذشتگان 1386]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۸
| سید حسن طباطبایی قمی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید حسن طباطبایی قمی |
| نامهای دیگر | طباطبایی قمی، حسن، طباطبایی، حسن، قمی، حسن |
| نام پدر | سید حسین طباطبایی قمی |
| ولادت | ۳ صفر ۱۳۲۹ قمری / ۱۲۹۰ شمسی |
| محل تولد | مشهد، ایران |
| محل زندگی | مشهد، کربلا، نجف، تهران، کرج |
| رحلت | خرداد ۱۳۸۶ شمسی |
| طول عمر | حدود ۱۰۰ سال |
| خویشاوندان | پدرش: سید حسین طباطبایی قمی (مرجع تقلید). برادرش: سید تقی طباطبایی قمی (مرجع تقلید). |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه دوازده امامی |
| پیشه | مجتهد، فقیه، مبارز سیاسی |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | مجتهد |
| علایق پژوهشی | فقه |
| اساتید |
|
| معاصرین | امام خمینی، سید روحالله، میلانی، سید محمدهادی، خامنهای، سید علی (مقام معظم رهبری) |
| برخی آثار |
|
سيد حسن طباطبايى قمى (1290-1386ش)، مجتهد، فقیه، از مبارزین علیه حکومت پهلوی، فرزند ارشد آیتالله سید حسین طباطبائی قمی، و برادر آیتالله سید تقى طباطبایى قمى است.
ولادت
روز سوم صفر 1329ق-1290ش، در مشهد ديده به جهان گشود و دوران كودكىاش را در همين شهر سپرى كرد.
وى فرزند حاج آقا حسين قمى، از بزرگترين مراجع شيعه بود كه در مشهد سكونت داشت اما در پى فرمان رضا شاه مبنى بر كشف حجاب اجبارى زنان در سال 1314ش و ابراز مخالفت ميرزا حسين قمى، ناچار به ترك ايران و اقامت در عراق گرديد.
تحصیلات
سيد حسن نيز كه تحصيلات خود را در مشهد آغاز كرده بود، همراه با پدر به عراق رفت و در آنجا علاوه بر پدرش، ساليان درازى در حوزه علميه كربلا و نجف، به تحصيل نزد علماى بزرگ آن زمان، همچون آيتالله ميرزا حسين نائينى، آيتالله آقا ضياءالدين عراقى، شيخ محمدحسین اصفهانى و شيخ كاظم شيرازى پرداخت و به درجه اجتهاد رسيد.
فعالیتهای سیاسی و اجتماعی
ايشان پس از رحلت پدر، جهت اداره حوزه علميه مشهد و تربيت فضلاى دينى به زادگاه خويش بازگشت و به تدريس و تربيت طلاب علوم حوزوى مشهد مشغول شد.
وى در سالهاى دهه چهل شمسى، به اقدام اعتراضى عليه حكومت وقت ايران پرداخت و در آن سالها در سخنرانىهاى پرشور ايشان، هزاران نفر شركت مىنمودند.
با آغاز حركت اعتراضى امام خمينى(ره) عليه سياستهاى حكومت وقت ايران در سال 1342ش، ايشان نيز در اين حركت شركت جست.
ايشان در جلسهاى كه براى بررسى عواقب لايحه انجمنهاى ايالتى و ولايتى در منزل آيتالله ميلانى تشكيل شده بود، سيد جلال تهرانى استاندار خراسان را تهديد كرد كه در صورت عدم لغو تصويبنامه، مردم را به تحصن در مسجد گوهرشاد دعوت خواهد كرد.
به دنبال تحريم عيد سال 1342ش از طرف حضرت امام خمينى(ره) و اعلام عزاى ملى، نيروهاى نظامى و امنيتى خراسان به مجلس عزادارى كه به همين مناسبت با حضور ايشان و آيتالله ميلانى برگزار شده بود، حمله كردند.
موضع گيرىهاى قاطع ايشان باعث شد كه قبل از فرا رسيدن محرم 1342ش و 15 خرداد، ساواک مشهد در گزارشى پيشنهاد كنند كه ايشان به علت اينكه هسته اصلى تشنج در شهر مشهد مىباشد، تبعيد گردد و بالاخره وى در روز 15 خرداد سال 1342 در برگشت از مسجد گوهر شاد توسط نيروهاى امنيتى رژيم پهلوى دستگير و به تهران منتقل گرديد.
ايشان در تهران به همراه امام خمينى(ره) به مدت 15 روز در زندان قصر زندانى شدند و پس از مدتى به پادگان عشرت آباد منتقل گرديدند. وى بعد از مدتى از زندان آزاد و به مشهد بازگشت و به مبارزه خود عليه رژيم پهلوى ادامه داد اما مجدداً، بازداشت شد و تا زمان وقوع انقلاب، در شهرهاى مختلف، عمدتاًً در كرج، در تبعيد زندگى كرد.
در دوران پيروزى انقلاب اسلامى نيز بيت آن مرحوم يكى از پايگاههاى مردمى در پيشبرد اهداف بلند و موفق انقلاب اسلامى بود. ايشان هر شب مجلس نشر احكام و معارف دينى برگزار كرد.
وفات
سرانجام در سن صد سالگى، با سپرى كردن يك قرن عمر و تلاش براى حفظ حريم تشيع علوى، در خرداد ماه سال 1386، داعى حق را لبيك گفت و به رحمت ايزدى پيوست.
آثار
وى آثار علمى متعددى از خود باقى گذاشته كه از جمله آنها كتاب «الحج» و «حاشيه بر عروةالوثقى» به انضمام رسالههاى عمليه و مناسك حج مىباشد.
در پيام تسليت مقام معظم رهبرى به مناسبت درگذشت ايشان آمده است: «ساليان درازى از عمر با بركت اين فقيه مجاهد در راه مبارزه با رژيم طاغوت گذشت و بيانات پرشور ايشان، گرمابخش نيروهاى مبارز بود. رنج و محنت زندان و تبعيد نتوانست در عزم راسخ آن بزرگوار خلل وارد آورد و تا لحظه پيروزى انقلاب، تلاش ايشان را متوقف سازد.»