طباطبایی قمی، سید تقی

سید تقی طباطبایی قمی
سید تقی طباطبایی قمی
نام کامل	سید تقی طباطبایی قمی
نام‌های دیگر	طباطبایی، تقی
نام پدر	سید حسین طباطبائی قمی
ولادت	رجب ۱۳۴۱ قمری / اسفند ۱۳۰۱ شمسی
محل تولد	مشهد، ایران
محل زندگی	مشهد، کربلا، نجف، قم
رحلت	۲۵ محرم ۱۴۳۸ قمری / ۶ آبان ۱۳۹۵ شمسی
مدفن	نجف، حرم امام علی(ع)، غرفه ۳۰ (کنار قبر آیت‌الله خویی)
طول عمر	۹۴ سال
خویشاوندان	برادرش: سید حسن طباطبایی قمی. پدرش: سید حسین طباطبائی قمی (مرجع تقلید).
دین	اسلام
مذهب	شیعه دوازده امامی
پیشه	مرجع تقلید، فقیه، اصولی
منصب	مرجع تقلید
اطلاعات علمی
اجازه اجتهاد از	سید محمدکاظم شیرازی، سید عبدالهادی شیرازی، سید ابوالقاسم خویی
درجه علمی	مجتهد
علایق پژوهشی	فقه، اصول فقه
اساتید	خویی، ابوالقاسم; حلی، حسین; سید هادی میلانی; سید عبدالهادی شیرازی; شیخ محمدکاظم شیرازی; شیخ صدرا بادکوبه‌ای (فلسفه);
شاگردان	حاجیانی دشتی، عباس; سید حسن نبوی مازندرانی; شیخ علی مروجی قزوینی; شیخ غالب سیلاوی; ارگانی حائری، محمود;
برخی آثار	الأنوار البهیة في القواعد الفقهیة; هدایة الأعلام إلی مدارک شرائع الأحکام; الغایة القصوی في التعلیق علی العروة الوثقی - کتاب الصوم; الغایة القصوی في التعلیق علی العروة الوثقی - کتاب الخمس; الغایة القصوی في التعلیق علی العروة الوثقی - کتاب المضاربة; الغایة القصوی في التعلیق علی العروة الوثقی - کتاب الاجارة; الدرر و اللئالي في فروع العلم الإجمالي; عمدة المطالب في التعليق علی المكاسب;
	v; t; e;

برای دیگر کاربردها، طباطبایی (ابهام‌‌زدایی) را ببینید.

با طباطبایی قمی، حسن اشتباه نشود.

برای دیگر کاربردها، قمی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

سید تقى طباطبایى قمى (1301-1395ش)، از مراجع تقلید، از شاگردان مشهور آیت‌الله خویی، مدافع عزاداری‌های سنتی (همچون قمه‌زنی و برهنه‌شدن هنگام سینه‌زنی) و منتقد برخی نظریه‌های نو در اندیشه سیاسی شیعه، برادر آيت‌الله سيد حسن طباطبايى قمى

ولادت

در ماه رجب سال 1341ق در مشهد مقدّس ديده به جهان گشود. پدر او آیت‌الله سید حسین طباطبائی قمی از مراجع تقلید به نام بود که در پی ابراز مخالفت با فرمان رضا شاه مبنی بر کشف حجاب اجباری زنان در سال ۱۳۱۴ش ناچار به ترک ایران و اقامت در عراق شد.

تحصیلات

تحصيلات ابتدائى و فارسى و نصاب را در منزل به صورت مكتب‌هاى قديم و رائج آن زمان نزد شيخ كمال روحانى فرا گرفت. خط را از كاتب الخاقان معروف به «مخصوص» و قرائت و تجويد قرآن مجيد را از آقاى شيخ محمد مازندارانى فراگرفت.

در سال 1355ق حدود يك سال بعد از تبعيد مرحوم والدشان به عراق از طرف رضا شاه، به كربلاى معلا مشرف گرديد، و آنجا را براى اقامت برگزيد.

مقدمات و ادبيات را نزد اساتيد مشهور كربلا فراگرفت كه عمدتاًً خدمت آیت‌الله شيخ يوسف خراسانى بود. حساب را نزد سيد عبدالله تهرانى در كربلا آموخت.

اساتید سطوح عالی

سطوح عاليه را در نزد عده‌اى از علماء و مدرسين معروف كربلا فراگرفت كه از آن جمله‌اند: سيد هادى ميلانى و شيخ يوسف خراسانى.

پس از اتمام دوره‌ى سطح به درس خارج سيد هادى ميلانى در فقه و اصول حاضر شدند و از محضر وى استفاده‌هاى شايانى كردند و مقدمات را در همان زمان تدريس می‎كردند.

در سال 1365ق يك سال پيش از وفات مرحوم والدشان براى تكميل تحصيل و ادامه تحقيقات به حوزه بزرگ نجف اشرف مشرّف گرديد، و در آنجا به دروس اساتيد معروف حاضر مى‌شدند كه از آن جمله اساتيد وى در نجف اشرف است:

شيخ محمّد كاظم شيرازى.
سيد عبدالهادى شيرازى.
شيخ حسين حلى.
سيد ابوالقاسم خوئى.

عمده تحصيلات و استفاده وى از مرحوم آیت‌الله خوئى بوده است و علاوه بر حضور در در درس فقه و اصول ايشان، مدّتها در مجلس استفتاى ايشان نيز حاضر مى‌شدند.

فلسفه را نزد مرحوم آیت‌الله شيخ صدرا بادكوبه‌اى فراگرفتند.

ايشان سالها در نجف اشرف مشغول به تحصيل و تحقيق و تدريس بودند تا اينكه به رتبه‌ى اجتهاد نائل گرديد و از ميرزا محمد كاظم شيرازى، ميرزا عبدالهادى شيرازى و سيد ابوالقاسم خوئى اجازه اجتهاد گرفت.

پس از رسیدن به درجات عالی اجتهاد، وی به تدریس متون فقه و اصول در نجف پرداخت و سپس در مسجد هندی در حوزه علمیه نجف شروع به تدریس خارج فقه و اصول کرد.

در پی اخراج تعداد کثیری از روحانیان بزرگ توسط رژیم بعث عراق از نجف، وی نیز به ناچار در سال در سال ۱۳۵۹ مجبور به ترک نجف شد. وی سپس به شهر قم رفت و مشغول به تدریس فقه و اصول در حوزه علمیه قم شد؛

پس از اقامت ایشان در شهر مقدس قم، جمعيتى از اهالى خدمت ايشان رسيدند و براى اقامه نماز جماعت از او دعوت كردند، كه دعوت ايشان پذيرفته، و در مسجد رفعت واقع در خيابان صفائيه نمازهاى يوميه را براى مأمومين امامت می‌كردند. در همان زمان بحث تفسير قرآن كريم را در شبهاى شنبه شروع كردند، تفسير را با بيانى رسا در حدّى كه در فهم عموم باشد بحث می‌كردند، و در ضمن آن مردم را به تقوى و پرهيزكارى دعوت مى‌نمودند.

شاگردان

شاگردان زیادی در درس ایشان حاضر می‌شدند که برخی از آنها اکنون از اساتید و بزرگان حوزه علمیه می‌باشند از جمله شاگردان مبرز ایشان افراد ذیل می‌باشند

آیت‌الله شیخ عباس حاجیانی
آیت‌الله سید حسن نبوی مازندرانی
شیخ غالب سیلاوی
شیخ علی مروجی قزوینی
شیخ محمد علی نجفی
حاج سید حسین قمی
شیخ محمود ارگانی بهبهانی

وفات

او در آخرین روزهای دهه دوم محرم ۱۴۳۸ قمری قم را ترک و عازم زیارت عتبات عالیات در عراق شد. او پس از زیارت ائمه شهرهای نجف، کاظمین و سامرا؛ رهسپار کربلا شد. وی که سال‌ها با بیماری دست پنجه و نرم می‌کرد، در شامگاه ۶ آبانماه ۱۳۹۵ هجری شمسی (مصادف با ۲۵ محرم ۱۴۳۸) در سن ۹۴ سالگی در کربلا درگذشت. سپس پیکر وی برای تشییع به نجف منتقل شد و در غرفه ۳۰ حرم امیرمؤمنان علی بن ابی‌طالب(ع) (در حجره کناری محل دفن ابوالقاسم خویی) که به دستور سید علی سیستانی برای ایشان آماده شده بود، به خاک سپرده شد.