نمیری، محمد بن‌ نصیر: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ابوشعیب محمد بن نصیر نمیری بصری بکری عبدی''' (متوفای ۲۷۰ق)، از مدعیان بابیت و نیابت خاصه در عصر [[امام حسن عسکری علیه‌السلام|امام حسن عسکری(ع)]] و بنیان‌گذار فرقه «نصیریه» (علویان امروزی) بود. او ابتدا از اصحاب [[امام هادی علیه‌السلام|امام هادی(ع)]] و [[امام حسن عسکری علیه‌السلام|امام حسن عسکری(ع)]] به شمار می‌رفت، اما پس از شهادت [[امام حسن عسکری علیه‌السلام|امام عسکری(ع)]]، ادعای بابیت و سپس نبوت و در نهایت الوهیت کرد. علمای شیعه او را از غلات دانسته و روایت شده که [[امام حسن عسکری علیه‌السلام|امام حسن عسکری(ع)]] و محمد بن عثمان عمری (نایب دوم امام زمان(ع)) او را لعن کرده‌اند. عقاید او شامل غلو در مورد ائمه، اعتقاد به تناسخ، اباحیگری و حلال شمردن محارم و لواط بوده است. فرقه نصیریه پس از او توسط شاگردش [[خصیبی، حسین بن حمدان|حسین بن حمدان خصیبی]] تدوین و گسترش یافت.