نمیری، محمد بن‌ نصیر: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ابوشعیب محمد بن نُصَیر نُمَیری بصری بکری عبدی''' (متوفای ۲۷۰ق)، از مدعیان بابیت و نیابت خاصه در عصر [[امام حسن عسکری علیه‌السلام|امام حسن عسکری(ع)]] و بنیان‌گذار فرقه «نصیریه» (علویان امروزی) بود. او ابتدا از اصحاب [[امام هادی علیه‌السلام|امام هادی(ع)]] و [[امام حسن عسکری علیه‌السلام|امام حسن عسکری(ع)]] به شمار می‌رفت، اما پس از شهادت [[امام حسن عسکری علیه‌السلام|امام عسکری(ع)]]، ادعای بابیت و سپس نبوت و در نهایت الوهیت کرد. علمای شیعه او را از غلات دانسته و روایت شده که [[امام حسن عسکری علیه‌السلام|امام حسن عسکری(ع)]] و محمد بن عثمان عمری (نایب دوم امام زمان(ع)) او را لعن کرده‌اند. عقاید او شامل غلو در مورد ائمه، اعتقاد به تناسخ، اباحیگری و حلال شمردن محارم و لواط بوده است. فرقه نصیریه پس از او توسط شاگردش [[خصیبی، حسین بن حمدان|حسین بن حمدان خصیبی]] تدوین و گسترش یافت.

پس از شهادت [[امام حسن عسکری علیه‌السلام|امام حسن عسکری(ع)]] در سال ۲۶۰ق، محمد بن نصیر به طور آشکار ادعای نیابت و بابیت برای امام زمان(عج) کرد و خود را نایب و فرستاده امام معرفی نمود.<ref name="shoshtari">[https://noorlib.ir/book/view/10015?volumeNumber=9&pageNumber=622 شوشتری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۶۲۲-۶۲۳]</ref> او در این امر با محمد بن عثمان عمری (نایب دوم امام زمان(ع)) رقابت می‌کرد.<ref name="shoshtari" /> بر اساس گزارش منابع، او پس از محمد بن موسی شریعی (باب مخمسی) ادعای بابیت کرده است.<ref name="akbari3">اکبری، عمیدرضا؛ جمالی فر، مهدی؛ عادل زاده، علی، نصیریه تاریخ، منابع و عقاید، ص۵۶</ref>