۱۶۰٬۳۸۲
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
===ادعای بابیت و نیابت=== | ===ادعای بابیت و نیابت=== | ||
پس از شهادت [[امام حسن عسکری علیهالسلام|امام حسن عسکری(ع)]] در سال ۲۶۰ق، محمد بن نصیر به طور آشکار ادعای نیابت | پس از شهادت [[امام حسن عسکری علیهالسلام|امام حسن عسکری(ع)]] در سال ۲۶۰ق، محمد بن نصیر به طور آشکار ادعای نیابت خاصه برای امام زمان(عج) کرد و خود را نایب و فرستاده امام معرفی نمود. در منابع رجالی کهن شیعه، از این ادعا با عنوان «ادعای بابیت» یاد شده است.<ref name="shoshtari">[https://noorlib.ir/book/view/10015?volumeNumber=9&pageNumber=622 شوشتری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۶۲۲-۶۲۳]</ref> | ||
'''نکته:''' واژه «باب» و «بابیت» در این منابع کهن، در معنای اصطلاحی «درگاه و واسطه فیض امام» به کار رفته است (مانند نواب اربعه که «ابواب» امام زمان(عج) خوانده میشدند). این مفهوم کاملاً متفاوت از «آیین بابی» است که سید علیمحمد شیرازی (موسوم به باب) در قرن سیزدهم هجری بنیان نهاد و مدعی نسخ شریعت اسلام و آوردن دینی جدید شد. اشاره به «بابیت» در این مقاله، تنها در چارچوب اصطلاحات تاریخی شیعی است و ارتباطی با آیین بابی و بهائی ندارد. | '''نکته:''' واژه «باب» و «بابیت» در این منابع کهن، در معنای اصطلاحی «درگاه و واسطه فیض امام» به کار رفته است (مانند نواب اربعه که «ابواب» امام زمان(عج) خوانده میشدند). این مفهوم کاملاً متفاوت از «آیین بابی» است که سید علیمحمد شیرازی (موسوم به باب) در قرن سیزدهم هجری بنیان نهاد و مدعی نسخ شریعت اسلام و آوردن دینی جدید شد. اشاره به «بابیت» در این مقاله، تنها در چارچوب اصطلاحات تاریخی شیعی است و ارتباطی با آیین بابی و بهائی ندارد. | ||