۱۵۹٬۹۸۰
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR109725J1.jpg | عنوان =اقبال لاهوری شاعر پارسیگوی پاکستان و بحث در احوال و افکار او | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = مینوی، مجتبی (نویسنده) جربزهدار، عبدالکریم (اهتمام) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره = | م...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
}} | }} | ||
'''اقبال لاهوری شاعر پارسیگوی پاکستان و بحث در احوال و افکار او''' تألیف مجتبی | '''اقبال لاهوری شاعر پارسیگوی پاکستان و بحث در احوال و افکار او''' تألیف [[مینوی، مجتبی|مجتبی مینوی]]، به اهتمام [[جربزهدار، عبدالکریم|عبدالکریم جربزهدار]]؛ کتابی است که به بررسی زندگی، اندیشهها و آثار [[اقبال لاهوری، محمد|محمد اقبال لاهوری]]، شاعر، فیلسوف و متفکر برجستۀ پاکستانی میپردازد. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
این کتاب در سه فصل اصلی تنظیم شده است: فصل اول به احوال و افکار اقبال لاهوری اختصاص دارد، فصل دوم به تحلیل دو کتاب «اسرار خودی» و «رموز بیخودی» میپردازد و فصل سوم دیگر کتب و آثار اقبال را بررسی میکند. | این کتاب در سه فصل اصلی تنظیم شده است: فصل اول به احوال و افکار [[اقبال لاهوری، محمد|اقبال لاهوری]] اختصاص دارد، فصل دوم به تحلیل دو کتاب «اسرار خودی» و «رموز بیخودی» میپردازد و فصل سوم دیگر کتب و آثار اقبال را بررسی میکند. | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «اقبال لاهوری شاعر پارسیگوی پاکستان و بحث در احوال و افکار او» نوشته مجتبی | کتاب «اقبال لاهوری شاعر پارسیگوی پاکستان و بحث در احوال و افکار او» نوشته [[مینوی، مجتبی|مجتبی مینوی]]، یکی از منابع ارزشمند برای آشنایی با زندگی، اندیشههای فلسفی و دینی و آثار [[اقبال لاهوری، محمد|محمد اقبال لاهوری]] است. | ||
نویسنده در فصل نخست به شرح احوال اقبال لاهوری میپردازد. او در ۲۲ فوریه ۱۸۷۳ مطابق ۱۲۸۹ قمری در سیالکوت پنجاب متولد شد. اجدادش از برهمنهای کشمیر بودند که چند قرن پیش از او مسلمان شده بودند. اقبال علوم دینی و دنیوی را در زادگاهش فراگرفت و سپس برای ادامه تحصیل به لاهور رفت و در مدرسۀ عالی دولتی به تحصیل فلسفه پرداخت. از استادان او میتوان مولانا حسن و پروفسور آرنلد انگلیسی را نام برد. پس از آن به اروپا سفر کرد و سه چهار سال را در کمبریج، هایدلبرگ و مونیخ به فراگیری فلسفۀ شرق و غرب گذراند و رسالهای به انگلیسی با عنوان «تحول علم ماوراءالطبیعه در ایران» نوشت. از میان فیلسوفان و نویسندگان اروپایی، لاک، اگوست کنت، شوپنهاور، نیچه، هگل، اینشتاین، گوته و تولستوی بیشترین تأثیر را بر او گذاشتند. | نویسنده در فصل نخست به شرح احوال [[اقبال لاهوری، محمد|اقبال لاهوری]] میپردازد. او در ۲۲ فوریه ۱۸۷۳ مطابق ۱۲۸۹ قمری در سیالکوت پنجاب متولد شد. اجدادش از برهمنهای کشمیر بودند که چند قرن پیش از او مسلمان شده بودند. اقبال علوم دینی و دنیوی را در زادگاهش فراگرفت و سپس برای ادامه تحصیل به لاهور رفت و در مدرسۀ عالی دولتی به تحصیل فلسفه پرداخت. از استادان او میتوان مولانا حسن و پروفسور آرنلد انگلیسی را نام برد. پس از آن به اروپا سفر کرد و سه چهار سال را در کمبریج، هایدلبرگ و مونیخ به فراگیری فلسفۀ شرق و غرب گذراند و رسالهای به انگلیسی با عنوان «تحول علم ماوراءالطبیعه در ایران» نوشت. از میان فیلسوفان و نویسندگان اروپایی، لاک، اگوست کنت، شوپنهاور، نیچه، هگل، اینشتاین، گوته و تولستوی بیشترین تأثیر را بر او گذاشتند. | ||
اقبال از راه استعداد شاعر عارفی بود و از میان شعرای ایران به ویژه با مولوی انس گرفت و مثنوی را تتبع میکرد. پس از بازگشت به پنجاب، شعر و نثر فارسی را وسیلۀ بیدارکردن مسلمانان قرار داد و میکوشید آنان را به کار و کوشش و اتحاد وادارد. او فارسی را برای بیان مقاصد خود برگزید تا سخنش به همۀ «عجم» یعنی مسلمانان هند، افغانستان، ایران، تاجیکستان و ترکیه برسد. مجموعههای اشعار فارسی او عبارتند از: اسرار خودی، رموز بیخودی، زبور عجم به ضمیمۀ گلشن راز جدید، پیام مشرق، جاویدنامه، مسافر به ضمیمۀ پس چه باید کرد ای اقوام شرق. همچنین به اردو نیز آثاری چون بانگ درا، بال جبریل و ضرب کلیم و پس از مرگش ارمغان حجاز منتشر شد. اقبال در ۶۳ سالگی در ۲۱ آوریل ۱۹۳۸ برابر با فروردین ۱۳۱۷ درگذشت. | [[اقبال لاهوری، محمد|اقبال]] از راه استعداد شاعر عارفی بود و از میان شعرای ایران به ویژه با مولوی انس گرفت و مثنوی را تتبع میکرد. پس از بازگشت به پنجاب، شعر و نثر فارسی را وسیلۀ بیدارکردن مسلمانان قرار داد و میکوشید آنان را به کار و کوشش و اتحاد وادارد. او فارسی را برای بیان مقاصد خود برگزید تا سخنش به همۀ «عجم» یعنی مسلمانان هند، افغانستان، ایران، تاجیکستان و ترکیه برسد. مجموعههای اشعار فارسی او عبارتند از: اسرار خودی، رموز بیخودی، زبور عجم به ضمیمۀ گلشن راز جدید، پیام مشرق، جاویدنامه، مسافر به ضمیمۀ پس چه باید کرد ای اقوام شرق. همچنین به اردو نیز آثاری چون بانگ درا، بال جبریل و ضرب کلیم و پس از مرگش ارمغان حجاز منتشر شد. اقبال در ۶۳ سالگی در ۲۱ آوریل ۱۹۳۸ برابر با فروردین ۱۳۱۷ درگذشت. | ||
فصل دوم کتاب به تحلیل دو کتاب «اسرار خودی» و «رموز بیخودی» اختصاص دارد. نخستین منظومۀ فلسفی اقبال، اسرار خودی، در این بخش به تفصیل بررسی میشود. | فصل دوم کتاب به تحلیل دو کتاب «اسرار خودی» و «رموز بیخودی» اختصاص دارد. نخستین منظومۀ فلسفی اقبال، اسرار خودی، در این بخش به تفصیل بررسی میشود. | ||
فصل سوم دیگر آثار اقبال لاهوری را شامل میشود و تصویری جامع از اندیشههای دینی، فلسفی و سیاسی این شاعر و فیلسوف پارسیگوی پاکستانی به دست میدهد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1469 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | فصل سوم دیگر آثار [[اقبال لاهوری، محمد|اقبال لاهوری]] را شامل میشود و تصویری جامع از اندیشههای دینی، فلسفی و سیاسی این شاعر و فیلسوف پارسیگوی پاکستانی به دست میدهد.<ref>[https://literaturelib.com/books/1469 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||