۱۵۲٬۳۶۵
ویرایش
ز تاب جعد تاب مشکینش؛ خوانشی معناشناسانه از غزل نخست دیوان حافظ (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۷
، ۱۲ آوریل ۲۰۲۵جایگزینی متن - ' .' به '.'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' .' به '.') |
||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
بین روایتپژوهان نیز همین تکنیک برای راهیابی به متن بهکار گرفته میشود. منظور از واحدها قطعات دستوری نیست، بلکه صرفاً عناصر اسمی، وصف و فعلی مرتبط و درگیر در یک سازۀ معنایی است. از مجموع این عناصر متناسب و درگیر، نظامی استخراج میشود که با خوانندۀ متن گفتگوی معناداری میکند. هرمنوتیکها معتقد بودند که سرنخ معنا از همین نظامات متن قابل استخراج است. | بین روایتپژوهان نیز همین تکنیک برای راهیابی به متن بهکار گرفته میشود. منظور از واحدها قطعات دستوری نیست، بلکه صرفاً عناصر اسمی، وصف و فعلی مرتبط و درگیر در یک سازۀ معنایی است. از مجموع این عناصر متناسب و درگیر، نظامی استخراج میشود که با خوانندۀ متن گفتگوی معناداری میکند. هرمنوتیکها معتقد بودند که سرنخ معنا از همین نظامات متن قابل استخراج است. | ||
ابزار دیگر برای نزدیک شدن به معنای مقصود متن/ مؤلف، رعایت اصول معناشناسی است. باید پذیرفت که در متون ادبی، واژگان و اصطلاحات خاص متعلق به سرچشمههای فلسفی، عرفانی، تفسیری، کلامی و .... در نزد هر شاعری حوزۀ معنایی متفاوتی دارد. حتی واژگان پراستعمالی همچون «عشق» که در طول تاریخ ادبیات ما بهوفور استعمال شده، شامل همین تفاوت معنایی میشود. عشقی که در شعر [[رودکی، جعفر بن محمد|رودکی]] مطرح است، نمیتواند همان معنایی را داشته باشد که در شعر [[سنایی، مجدود بن آدم|سنایی]]، [[عطار، محمد بن ابراهیم|عطار]] و [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] به کار رفته است. دانش معناشناسی ابزاری است که ما را به حوزۀ معنایی کاربرد واژگان یک اثر نزدیک میکند و تا حدودی فهم مطمئن متن را ممکن میکند. این دانش معنای کار را بر نشانهشناسی مینهد؛ چراکه هر یک از واحدهای زبانی متن، یک نشانه برداشت میشوند. | ابزار دیگر برای نزدیک شدن به معنای مقصود متن/ مؤلف، رعایت اصول معناشناسی است. باید پذیرفت که در متون ادبی، واژگان و اصطلاحات خاص متعلق به سرچشمههای فلسفی، عرفانی، تفسیری، کلامی و.... در نزد هر شاعری حوزۀ معنایی متفاوتی دارد. حتی واژگان پراستعمالی همچون «عشق» که در طول تاریخ ادبیات ما بهوفور استعمال شده، شامل همین تفاوت معنایی میشود. عشقی که در شعر [[رودکی، جعفر بن محمد|رودکی]] مطرح است، نمیتواند همان معنایی را داشته باشد که در شعر [[سنایی، مجدود بن آدم|سنایی]]، [[عطار، محمد بن ابراهیم|عطار]] و [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] به کار رفته است. دانش معناشناسی ابزاری است که ما را به حوزۀ معنایی کاربرد واژگان یک اثر نزدیک میکند و تا حدودی فهم مطمئن متن را ممکن میکند. این دانش معنای کار را بر نشانهشناسی مینهد؛ چراکه هر یک از واحدهای زبانی متن، یک نشانه برداشت میشوند. | ||
پس از تفسیر و شرح غزل نخست [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]]، در پیوست کتاب نویسنده به زندگینامۀ [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] در دورۀ سلاطین مختلف و معرفی ممدوحان او پرداخته است.<ref>[https://literaturelib.com/books/4051 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | پس از تفسیر و شرح غزل نخست [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]]، در پیوست کتاب نویسنده به زندگینامۀ [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] در دورۀ سلاطین مختلف و معرفی ممدوحان او پرداخته است.<ref>[https://literaturelib.com/books/4051 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||