پرش به محتوا

المدخل إلی موسوعة الحدیث النبوي عند الإمامیة (دراسة في الحدیث الإمامي): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی' به 'ابن بابویه، محمد بن علی'
جز (جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)')
جز (جایگزینی متن - 'ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی' به 'ابن بابویه، محمد بن علی')
خط ۴۵: خط ۴۵:
[[حب‌الله، حیدر|حب‌الله]] در این موسوعه‌ به حال راویان در نخستین جلد پرداخته است و کار را برای خواننده مجلدات دیگر آسان نموده است. او خواسته است روایات نبوی را که سلسله سندش به پیامبر می‌رسد و در کتاب‌های شیعه آمده‌اند، گردآوری و بررسی کند و فقط به روایت‌هایی که از اهل‌بیت نقل شده است بسنده نمی‌کند. <ref>ر.ک: همان، ص19-10</ref>‏
[[حب‌الله، حیدر|حب‌الله]] در این موسوعه‌ به حال راویان در نخستین جلد پرداخته است و کار را برای خواننده مجلدات دیگر آسان نموده است. او خواسته است روایات نبوی را که سلسله سندش به پیامبر می‌رسد و در کتاب‌های شیعه آمده‌اند، گردآوری و بررسی کند و فقط به روایت‌هایی که از اهل‌بیت نقل شده است بسنده نمی‌کند. <ref>ر.ک: همان، ص19-10</ref>‏


حب الله در پایان هر جلد فهرستی از احادیث نیز تهیه نموده است که در آن، تعداد روایت‌هایی که بالذات و بالغیر صحیح و حسن هستند و همچنین، روایت‌هایی که از حیث سند و متن ضعیف بوده‌اند و نیز روایت‌های جعلی را شمارش کرده است. او جلد نخست را به‌عنوان مقدمه‌ای با سه فصل برای مجلدات دیگر نهاده است و در آن از دانش حدیث و تدوین آن نزد امامیه گفتگو کرده است و در این کار، از محدثان بزرگ امامیه، یعنی سه محمد نام مشهور ([[کلینی، محمد بن یعقوب|کلینی]]، [[طوسی، محمد بن حسن|طوسی]] و [[ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی|صدوق]]) بهره‌ جسته است. او با اعتماد به پژوهش‌های «ثامر هاشم عمیدی» و نیز باتکیه‌بر مقدمه کتاب کافی چاپ «مؤسسه دارالحدیث»، آن دو را پایه این مبحثش قرار داده و افزوده‌ها و تعدیل‌های خود را در آن آورده است. سپس، از تاریخ علم رجال و جرح‌وتعدیل نزد امامیه، کوتاه‌سخن گفته و به مصدرها، شخصیت‌ها و روش‌های ایشان در بحث جرح‌وتعدیل پرداخته است. او برخی اشکال‌هایی را که اخیراً بر حوزه حدیث و رجال نزد امامیه و همچنین، نزد اهل‌سنت بر دو کتاب صحیح بخاری و مسلم وارد شده، بررسی کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص22-20</ref>‏
حب الله در پایان هر جلد فهرستی از احادیث نیز تهیه نموده است که در آن، تعداد روایت‌هایی که بالذات و بالغیر صحیح و حسن هستند و همچنین، روایت‌هایی که از حیث سند و متن ضعیف بوده‌اند و نیز روایت‌های جعلی را شمارش کرده است. او جلد نخست را به‌عنوان مقدمه‌ای با سه فصل برای مجلدات دیگر نهاده است و در آن از دانش حدیث و تدوین آن نزد امامیه گفتگو کرده است و در این کار، از محدثان بزرگ امامیه، یعنی سه محمد نام مشهور ([[کلینی، محمد بن یعقوب|کلینی]]، [[طوسی، محمد بن حسن|طوسی]] و [[ابن بابویه، محمد بن علی|صدوق]]) بهره‌ جسته است. او با اعتماد به پژوهش‌های «ثامر هاشم عمیدی» و نیز باتکیه‌بر مقدمه کتاب کافی چاپ «مؤسسه دارالحدیث»، آن دو را پایه این مبحثش قرار داده و افزوده‌ها و تعدیل‌های خود را در آن آورده است. سپس، از تاریخ علم رجال و جرح‌وتعدیل نزد امامیه، کوتاه‌سخن گفته و به مصدرها، شخصیت‌ها و روش‌های ایشان در بحث جرح‌وتعدیل پرداخته است. او برخی اشکال‌هایی را که اخیراً بر حوزه حدیث و رجال نزد امامیه و همچنین، نزد اهل‌سنت بر دو کتاب صحیح بخاری و مسلم وارد شده، بررسی کرده است.<ref>ر.ک: همان، ص22-20</ref>‏


==پانویس ==
==پانویس ==