۱۵۱٬۷۶۴
ویرایش
المدخل إلی موسوعة الحدیث النبوي عند الإمامیة (دراسة في الحدیث الإمامي): تفاوت میان نسخهها
المدخل إلی موسوعة الحدیث النبوي عند الإمامیة (دراسة في الحدیث الإمامي) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۹
، ۲۵ اکتبر ۲۰۲۵جایگزینی متن - 'ب الدین' به 'بالدین'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'ابن بابویه، ابوجعفر، محمد بن علی' به 'ابن بابویه، محمد بن علی') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'ب الدین' به 'بالدین') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
[[حبالله، حیدر|حبالله]] معیارهایی را در نقد متن ارائه میدهد؛ او میگوید یک روایت نباید با آیهای از قرآن مخالفت کند چراکه، قرآن از تحریف مصون بوده و اثبات نسخ در یک آیه به دلیل قطعی نیازمند است. دیگر اینکه، یک روایت با روایت دیگری که درستتر از آن به نظر میرسد، مخالفت نورزد و سوم اینکه، آن روایت با حکم آشکار عقل و با رخدادهای واقعی تاریخی مخالف نباشد؛ همچنین، با قاعدههای کلی قطعی در اسلام و با آنچه که تخصیصپذیر نیست و از آنچه امت اسلام به آن اهتمام دارند، جدا نباشد؛ یک روایت نبوی نباید اصطلاحهایی را که پس از دوره پیامبری رسول اکرم(ص) پدید آمدهاند و با سبک گفتاری ایشان شکاف دارند، در برداشته باشد. | [[حبالله، حیدر|حبالله]] معیارهایی را در نقد متن ارائه میدهد؛ او میگوید یک روایت نباید با آیهای از قرآن مخالفت کند چراکه، قرآن از تحریف مصون بوده و اثبات نسخ در یک آیه به دلیل قطعی نیازمند است. دیگر اینکه، یک روایت با روایت دیگری که درستتر از آن به نظر میرسد، مخالفت نورزد و سوم اینکه، آن روایت با حکم آشکار عقل و با رخدادهای واقعی تاریخی مخالف نباشد؛ همچنین، با قاعدههای کلی قطعی در اسلام و با آنچه که تخصیصپذیر نیست و از آنچه امت اسلام به آن اهتمام دارند، جدا نباشد؛ یک روایت نبوی نباید اصطلاحهایی را که پس از دوره پیامبری رسول اکرم(ص) پدید آمدهاند و با سبک گفتاری ایشان شکاف دارند، در برداشته باشد. | ||
او شرححال راویان را از منابع رجالی شیعی، از عالمان قدیم مانند «[[رجال الطوسي|رجال طوسی]]، [[فهرست كتب الشيعة و أصولهم و أسماء المصنفين و أصحاب الأصول|فهرست طوسی]]، [[اختيار معرفة الرجال (تصحیح مصطفوی)|رجال کشی]]، [[رجال النجاشي|رجال نجاشی]]، [[رجال البرقي|طبقات برقی]]، رساله ابی غالب زراری، [[خلاصة الأقوال في معرفة الرجال|خلاصة الأقوال]] و [[إيضاح الاشتباه|ایضاح الاشتباه]] [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلی]]، [[الفهرست (منتجبالدين)|فهرست]] [[منتجبالدین، علی بن عبیدالله| | او شرححال راویان را از منابع رجالی شیعی، از عالمان قدیم مانند «[[رجال الطوسي|رجال طوسی]]، [[فهرست كتب الشيعة و أصولهم و أسماء المصنفين و أصحاب الأصول|فهرست طوسی]]، [[اختيار معرفة الرجال (تصحیح مصطفوی)|رجال کشی]]، [[رجال النجاشي|رجال نجاشی]]، [[رجال البرقي|طبقات برقی]]، رساله ابی غالب زراری، [[خلاصة الأقوال في معرفة الرجال|خلاصة الأقوال]] و [[إيضاح الاشتباه|ایضاح الاشتباه]] [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلی]]، [[الفهرست (منتجبالدين)|فهرست]] [[منتجبالدین، علی بن عبیدالله|منتجبالدین رازی]]، [[معالم العلماء في فهرست كتب الشيعة و أسماء المصنفين منهم قديماً و حديثاً (تتمة كتاب الفهرست للشيخ أبيجعفر الطوسي)|معالم العلماء]] [[ابن شهرآشوب، محمد بن علی|ابن شهرآشوب]] و [[كتاب الرجال|رجال ابن داوود حلی]]» و نیز از برخی عالمان متأخر همچون «[[معجم رجال الحديث و تفصيل طبقات الرواة|معجم رجال الحدیث خویی]]، [[مستدركات علم رجال الحديث|مستدرکات علم رجال الحدیث نمازی]]، [[قاموس الرجال|قاموس الرجال تستری]]، [[تنقیح المقال في علم الرجال (رحلي)|تنقیح المقال مامقانی]]، [[أمل الآمل في علماء جبل عامل|أمل الأمل حرّ عاملی]] و دیگران» برگرفته است. او چنانچه توثیقی از یک راوی را نزد [[طوسی، محمد بن حسن|طوسی]]، [[نجاشی، احمد بن علی|نجاشی]] و [[کشی، محمد بن عمر|کشی]] یافته باشد، به آنها بسنده نموده و توثیقها و تعدیلهای دیگران را نقل نمیکند مگر آنکه پای آرای متعارضی در میان باشد. | ||
[[حبالله، حیدر|حبالله]] در بسیاری از جاها، از آرای عالمان اهلسنت در جرحوتعدیل راویان و بررسی روایتها بهره میجوید و در تعارض نگاههای شیعی و اهلسنت، به ملاکهای صحت حدیت رجوع کرده و یکی را برمیگزیند و یا هر دو از چشم او افتاده و آنها را کنار مینهد. او هرگاه، به حال یک راوی دست نیافته است، فقط نام او را میآورد و هرگاه عالمان رجال، یک راوی را به حال خود واگذاشتهاند، واژه «مهمل» را در بارهاش به کار میبرد. او در این کار به تحقیقات شیخ نمازی اعتماد نموده و در بارهاش میگوید: وی نهایت تلاش خود را در کار توثیق راویان انجام داده است. | [[حبالله، حیدر|حبالله]] در بسیاری از جاها، از آرای عالمان اهلسنت در جرحوتعدیل راویان و بررسی روایتها بهره میجوید و در تعارض نگاههای شیعی و اهلسنت، به ملاکهای صحت حدیت رجوع کرده و یکی را برمیگزیند و یا هر دو از چشم او افتاده و آنها را کنار مینهد. او هرگاه، به حال یک راوی دست نیافته است، فقط نام او را میآورد و هرگاه عالمان رجال، یک راوی را به حال خود واگذاشتهاند، واژه «مهمل» را در بارهاش به کار میبرد. او در این کار به تحقیقات شیخ نمازی اعتماد نموده و در بارهاش میگوید: وی نهایت تلاش خود را در کار توثیق راویان انجام داده است. | ||