۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
(لینک درون متنی) |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<div class= | <div class="wikiInfo"> | ||
[[پرونده:NUR14714J1.jpg|بندانگشتی|نیایش عارفان: شرح حکمت و معنویت شیعی در دعای کمیل]] | [[پرونده:NUR14714J1.jpg|بندانگشتی|نیایش عارفان: شرح حکمت و معنویت شیعی در دعای کمیل]] | ||
{| class="wikitable aboutBookTable" style="text-align:Right" | {| class="wikitable aboutBookTable" style="text-align:Right" | ||
|+ | |+ | ||
|- | |- | ||
! نام کتاب!! data-type= | ! نام کتاب!! data-type="bookName" |نیایش عارفان: شرح حکمت و معنویت شیعی در دعای کمیل | ||
|- | |- | ||
|نام های دیگر کتاب | |نام های دیگر کتاب | ||
|data-type= | | data-type="otherBookNames" |شرح حکمت و معنویت شیعی در دعای کمیل | ||
|- | |- | ||
|پدیدآورندگان | |پدیدآورندگان | ||
|data-type= | | data-type="authors" |[[فنایی اشکوری، محمد]] (نويسنده) | ||
|- | |- | ||
|زبان | |زبان | ||
|data-type= | | data-type="language" |فارسی | ||
|- | |- | ||
|کد کنگره | |کد کنگره | ||
|data-type= | | data-type="congeressCode" style="direction:ltr" |BP 269/502 /ف9 | ||
|- | |- | ||
|موضوع | |موضوع | ||
|data-type= | | data-type="subject" |دعاها | ||
دعای کمیل - نقد و تفسیر | دعای کمیل - نقد و تفسیر | ||
|- | |- | ||
|ناشر | |ناشر | ||
|data-type= | | data-type="publisher" |شيعه شناسی | ||
|- | |- | ||
|مکان نشر | |مکان نشر | ||
|data-type= | | data-type="publishPlace" |قم - ایران | ||
|- | |- | ||
|سال نشر | |سال نشر | ||
|data-type= | | data-type="publishYear" | 1387 هـ.ش | ||
|-class= | |- class="articleCode" | ||
|کد اتوماسیون | |کد اتوماسیون | ||
|data-type= | | data-type="automationCode" |AUTOMATIONCODE14714AUTOMATIONCODE | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
'''نيايش عارفان، شرح حكمت و معنويت شيعى در دعاى كميل'''، اثر [[فنایی اشکوری، محمد|محمد فنائى اشكورى]]، به زبان فارسى و مشتمل بر شرح دعاى كميل است. | |||
== ساختار == | == ساختار == | ||
| خط ۵۰: | خط ۴۵: | ||
كتاب، حاصل سخنرانىهاى مؤلف در ماه رمضان سال 1379ش، در جمع ايرانيان پنسيلوانياست كه در مهديه شهر فيلادلفيا گرد هم مىآمدند. | كتاب، حاصل سخنرانىهاى مؤلف در ماه رمضان سال 1379ش، در جمع ايرانيان پنسيلوانياست كه در مهديه شهر فيلادلفيا گرد هم مىآمدند. | ||
مؤلف، در شرح و تفسير دعا، از آيات قرآن، روايات، حكايات عبرتآموز و اشعار استفاده نموده است و در ترجمه آيات قرآن كريم، از ترجمههاى آقاى فولادوند و آيتالله مكارم بهره برده است. وى، از طرح آن دسته از مباحث ادبى (صرف و نحو) كه سودى چندان در پى ندارد، اجتناب كرده است. | مؤلف، در شرح و تفسير دعا، از آيات قرآن، روايات، حكايات عبرتآموز و اشعار استفاده نموده است و در ترجمه آيات قرآن كريم، از ترجمههاى آقاى [[فولادوند، محمدمهدی|فولادوند]] و [[مکارم شیرازی، ناصر|آيتالله مكارم]] بهره برده است. وى، از طرح آن دسته از مباحث ادبى (صرف و نحو) كه سودى چندان در پى ندارد، اجتناب كرده است. | ||
شرح كتاب، غير مزجى است؛ بدين صورت كه ابتدا فرازى از دعا ذكر مىشود و سپس بهصورت ساده و روان تشريح مىگردد تا براى عموم مورد استفاده باشد. | شرح كتاب، غير مزجى است؛ بدين صورت كه ابتدا فرازى از دعا ذكر مىشود و سپس بهصورت ساده و روان تشريح مىگردد تا براى عموم مورد استفاده باشد. | ||
| خط ۵۸: | خط ۵۳: | ||
مطالب كتاب، در دو بخش تنظيم گرديده است: | مطالب كتاب، در دو بخش تنظيم گرديده است: | ||
# حقيقت نيايش و دعاى كميل؛ | |||
# شرح و تفسير دعاى كميل. | |||
در بخش اول، مطالب، در سه قسمت اصلى بيان شده است. مؤلف، در قسمت اول، به بيان حقيقت دعا، نيايش و پرستش مىپردازد. وى، دعا را اين گونه تعريف مىنمايد: «دعا در لغت به معناى خواندن است و در اصطلاح، خواندن خداوند است» و حقيقت آن را برقرار كردن ارتباط با خدا و سخن گفتن با او و پرستش او، مىداند، سپس به شرح اجزاء و اركان دعا مىپردازد. مؤلف، بيان مىنمايد كه با تأمل و تفكر در دعاهاى مأثور از معصومين(ع)، مىتوان اركان، اجزاء، انحاء و آثار دعا را شناخت و به شرايط دعا كردن و موانع تأثير و اجابت آن پى برد. | در بخش اول، مطالب، در سه قسمت اصلى بيان شده است. مؤلف، در قسمت اول، به بيان حقيقت دعا، نيايش و پرستش مىپردازد. وى، دعا را اين گونه تعريف مىنمايد: «دعا در لغت به معناى خواندن است و در اصطلاح، خواندن خداوند است» و حقيقت آن را برقرار كردن ارتباط با خدا و سخن گفتن با او و پرستش او، مىداند، سپس به شرح اجزاء و اركان دعا مىپردازد. مؤلف، بيان مىنمايد كه با تأمل و تفكر در دعاهاى مأثور از معصومين(ع)، مىتوان اركان، اجزاء، انحاء و آثار دعا را شناخت و به شرايط دعا كردن و موانع تأثير و اجابت آن پى برد. | ||
| خط ۷۰: | خط ۶۲: | ||
مؤلف، برخى از آثار دعا را چنين بيان مىكند: | مؤلف، برخى از آثار دعا را چنين بيان مىكند: | ||
# اگر دعا با توجه و حضور قلب صورت گيرد، معرفت ما را به خدا بيشتر مىكند؛ | |||
# دعا، انس با خدا است و اين انس، ما را از تنهايى و احساس بىكسى و جداماندگى و افسردگى نجات مىدهد؛ | |||
# دعا، اضطراب و دلهره را بين مىبرد و آرامش و اطمينان قلب را جاى آن مىنشاند؛ | |||
# دعا، روح خسته و گرفتار عقده انسان را اصلاح مىكند؛ | |||
و... | و... | ||
ویرایش