ناصری، محمدعلی
| آیتالله محمدعلی ناصری دولتآبادی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | محمدعلی ناصری دولتآبادی |
| نام پدر | آیتالله محمدباقر ناصری دولتآبادی |
| ولادت | 1309ش |
| محل تولد | دولتآباد برخوار، اصفهان |
| محل زندگی |  ایران |
| رحلت | 4 شهریور 1401ش |
| مدفن | گلستان شهدای اصفهان |
| طول عمر | ۹۲ سال |
| همسر | دختر آیتالله شیخ عبدالکریم کرونی اصفهانی |
| فرزندان | محمد رضا، جعفر، احمد، مهدی و چند دختر |
| دین | اسلام |
| مذهب | تشیع |
| پیشه | مجتهد، استاد اخلاق، عارف |
| منصب | امام جماعت مسجد کمرزرین اصفهان |
| اطلاعات علمی | |
| اجازه اجتهاد از | |
| درجه علمی | اجتهاد |
| دانشگاه | حوزه علمیه نجف |
| علایق پژوهشی | مهدویت، اخلاق، عرفان |
| اساتید | سید ابوالقاسم خویی امام خمینی(ره) سید جمالالدین گلپایگانی علامه طباطبایی |
| شاگردان | سید ابوالحسن مهدوی، جعفر ناصری دولتآبادی |
| برخی آثار | |
محمدعلی ناصری (۱۳۰۹-۱۴۰۱ش) معروف به آیتالله ناصری، مجتهد، استاد اخلاق و عارف شیعه معاصر بود. وی تحصیلات حوزوی را در نجف نزد اساتیدی چون سید ابوالقاسم خویی، امام خمینی، سید عبدالهادی شیرازی و میرزا هاشم آملی گذراند و در عرفان عملی از عارفانی چون سید محمد رضوی کشمیری، شیخ عباس قوچانی و سید هاشم حداد بهره برد. پس از بازگشت به اصفهان، بیش از ۴۰ سال به تدریس علوم دینی و اقامه نماز جماعت در مسجد کمرزرین اصفهان پرداخت و تأکید ویژهای بر یادآوری نام امام مهدی(عج) داشت. از مهمترین آثار او میتوان به کتابهای "آب حیات" و "رسم بندگی" اشاره کرد.
ولادت
محمدعلی ناصری دولتآبادی در سال ۱۳۰۹ هجری شمسی در شهر دولتآباد برخوار واقع در ده کیلومتری شهر اصفهان در خانوادهای مذهبی و اهل زهد و تقوا به دنیا آمد.[۱]. پدرش حجتالاسلام والمسلمین حاج شیخ محمدباقر ناصری دولتآبادی (۱۲۷۰-۱۳۶۱ش) از علمای زاهد اصفهان و از شاگردان عالم ربانی حاج آقا رحیم ارباب بود. پدر هنگام تولد او را "محمدعلی" نامید، اما بعدها به نام "محمد" شهرت یافت. مزار پدرش در امامزاده محمود دولتآباد قرار دارد.
تحصیلات
محمدعلی ناصری تحصیلات خود را ابتدا در مکتبخانهای در دولتآباد آغاز کرد و سپس برای یادگیری ادبیات عرب و علوم مقدماتی به حوزه علمیه اصفهان رفت. در سن ۱۴ سالگی به همراه خانواده به نجف اشرف مهاجرت کرد. پس از دو سال، مادرش درگذشت و در صحن حرم مطهر امام علی(ع) به خاک سپرده شد. یک سال بعد، پدر به همراه سایر فرزندان به ایران بازگشت و محمدعلی ۱۷ ساله را برای ادامه تحصیل در نجف تنها گذاشت. بعد از سه سال، پس از برگشت پدر به ایران، او همچنان به ادامه تحصیل در نجف پرداخت و به مدرسه صدر نجف راه یافت.
در دوران حضور خود در نجف، بخشی از علوم ادبی، دینی و فقهی را نزد عالمانی همچون: ملا عبدالله، مرحوم آیتالله مدرس افغانی، آیتالله مجتبی لنکرانی، سید ابوالقاسم خویی و امام خمینی(ره) فراگرفت.
وی علاوه بر علوم رسمی به بهرهگیری علوم معنوی نزد محمد کوفی، سید محمد کشمیری، شیخ عباس قوچانی، سید هاشم حداد و سید جمالالدین گلپایگانی پرداخت[۲].
فعالیتها
آیتالله ناصری در سال ۱۳۵۵ به دستور استادش آیتالله سید محمد کشمیری، به اصفهان بازگشت و امامت جماعت مسجد کمرزرین را بر عهده گرفت. این مسجد برای دههها به مرکز فعالیتهای عمومی او تبدیل شد. او علاوه بر وعظ، بنیانگذار نهادهای متعدد دینی، فرهنگی و درمانی بود.
از جمله مراکز تحت اشراف او میتوان به حوزه علمیه حضرت ولی عصر(عج)، حوزه علمیه نرجس خاتون (ویژه بانوان)، مرکز دیجیتال حضرت ولی عصر(عج)، مرکز درمانی حضرت ولی عصر و بخشهای دیالیز در بیمارستانهای شاهین شهر و میمه اشاره کرد.
ایشان سالیان متمادی در حوزه علمیه اصفهان به تدریس فقه و اصول و تفسیر قرآن پرداخت و به تربیت نفوس مستعد و طالب معارف الهی همت گماشت. جلسات درس اخلاق او در مدارس علمیه اصفهان برگزار میشد و نماز جماعت و مجالس وعظ و سخنرانی او در مسجد کمرزرین اصفهان میان عاشقان اهلبیت و طالبان معرفت الله از شهرتی بسزا برخوردار بود.
تأکید زیاد بر یادآوری نام امام مهدی(عج) از ویژگیهای بارز او بود. تقریباً تمام سخنرانیهای او بر نزدیک کردن دلها به امام زمان متمرکز بود و هنگام بردن نام ایشان، گریه میکرد. او میآموخت که امام «واسطه فیض الهی» است و راه نزدیکی به ایشان، تهذیب نفس است.[۳].
وفات
آیتالله ناصری سرانجام در روز جمعه 4 شهریور 1401ش، برابر با 28 محرم 1444ق، رحلت کرد و در روز یکشنبه 6 شهریورماه در گلستان شهدای اصفهان به خاک سپرده شد[۴]. درگذشت او با موجی از اندوه عمومی همراه شد و سه روز عزای عمومی در استان اصفهان اعلام گردید. مقامات عالی رتبه کشور، از جمله رهبر معظم انقلاب، پیامهای تسلیت صادر کردند. مراسم تشییع پیکر ایشان روز یکشنبه، ۶ شهریور ۱۴۰۱، با حضور جمعیت عظیمی در اصفهان برگزار شد و پیکر مطهرشان در گلستان شهدای اصفهان به خاک سپرده شد.
آثار
- آب حیات (مجموعه سخنرانیهای وی درباره حضرت مهدی(عج))؛
- در امتداد نور (مجموعه چند سخنرانی)؛
- سخن دوست؛
- رسم بندگی[۵].
پانویس
منابع مقاله
- مهدوی، سید مصلحالدین، «اعلام اصفهان»، سازمان فرهنگی - تفریحی شهرداری اصفهان، اصفهان، چاپ اول، 1387ش.
- آیتالله ناصری دعوت حق را لبیک گفت، خبرگزاری مهر، ۴ شهریور ۱۴۰۱
- روح بلند آیتالله ناصری به ملکوت اعلی پیوست، خبرگزاری فارس
- شرح مختصری از زندگینامه آیتالله ناصری، هیئت بیت امامت
- بنیاد فرهنگی هاد