رسالة في أفعال‌الله: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    جز (جایگزینی متن - 'شيخ الاسلام' به 'شيخ‌الاسلام')
     
    (۲۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    {{جعبه اطلاعات کتاب
    {{جعبه اطلاعات کتاب
    | تصویر =NUR01114J1.jpg
    | تصویر =NUR01114J1.jpg
    | عنوان =الرسائل التوحیدیة
    | عنوان =الرسائل التوحیدیة
    | پدیدآوران =  
    | پدیدآوران =  
    [[طباطبایی، محمدحسین]] (نويسنده)
    [[طباطبایی، سید محمدحسین]] (نویسنده)
    | زبان =عربی
    | زبان =عربی
    | کد کنگره =‏BBR‎‏ ‎‏1392‎‏ ‎‏/‎‏ر‎‏5‎‏
    | کد کنگره =‏BBR‎‏ ‎‏1392‎‏ ‎‏/‎‏ر‎‏5‎‏
    خط ۱۵: خط ۱۳:
    فلسفه اسلامی
    فلسفه اسلامی
    | ناشر =  
    | ناشر =  
    موسسة النعمان
    مؤسسة النعمان
    | مکان نشر =بیروت - لبنان
    | مکان نشر =بیروت - لبنان
    | سال نشر = 1419 ق یا 1999 م
    | سال نشر = 1419 ق یا 1999 م


    | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE1114AUTOMATIONCODE
    | کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE01114AUTOMATIONCODE
    | چاپ =1
    | چاپ =1
    | تعداد جلد =1
    | تعداد جلد =1
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =10612
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =01114
    | کتابخوان همراه نور =01114
    | کد پدیدآور =
    | کد پدیدآور =
    | پس از =
    | پس از =
    خط ۲۸: خط ۲۷:
    }}
    }}


     
    '''رسالة في أفعال‌الله''' تألیف [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبايى]]، یکی از هفت رساله‌ای است که تحت عنوان [[الرسائل التوحيدية]] به چاپ رسیده است.  
    '''رسالة في افعال‌الله''' تألیف [[طباطبایی، محمدحسین|علامه طباطبايى]]، یکی از هفت رساله‌ای است که تحت عنوان [[الرسائل التوحيدية]] به چاپ رسیده است.  
    اين رسائل توحيد را در ذات، اسماء، افعال اثبات نموده و ظهور توحيد در وسايط بين حق و موجودات و ظهور توحيد در مرآت اتم كه انسان است، تبيين مى‌نمايد.  
    اين رسائل توحيد را در ذات، اسماء، افعال اثبات نموده و ظهور توحيد در وسايط بين حق و موجودات و ظهور توحيد در مرآت اتم كه انسان است، تبيين مى‌نمايد.  


    خط ۳۹: خط ۳۷:
    او با ادله عقلى و نقلى اثبات مى‌كند، هر آن چه كه در عالم پايين تحقق دارد، صورتى است از حقايق عالم بالا، لذا هيچ تبدل و تغيرى در امور عالم به وجود نخواهد آمد؛ اما تحولات و تغييرات عالم به وجود حقايق منتسب نمى‌باشد، بلكه همه آنها مربوط به ماده و استعدادهاى اجسام مى‌باشد كه از لوازم عالم دنياست. او در اين فصل از قضاء و قدر الهى نيز بحث مى‌كند.
    او با ادله عقلى و نقلى اثبات مى‌كند، هر آن چه كه در عالم پايين تحقق دارد، صورتى است از حقايق عالم بالا، لذا هيچ تبدل و تغيرى در امور عالم به وجود نخواهد آمد؛ اما تحولات و تغييرات عالم به وجود حقايق منتسب نمى‌باشد، بلكه همه آنها مربوط به ماده و استعدادهاى اجسام مى‌باشد كه از لوازم عالم دنياست. او در اين فصل از قضاء و قدر الهى نيز بحث مى‌كند.


    يكى از مباحثى كه در اين رساله مورد بررسى قرار گرفته است، تجرد نفس انسانى است. علامه به تبع آخوند [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|صدر المتالهين]] قائل است، نفس انسانى جسمانية الحدوث و روحانية البقاء مى‌باشد؛ يعنى به حدوث نفس كه امرى است، جسمانى حادث شده و با تطورات آن به تكامل رسيد و تجرد پيدا مى‌كند، لذا با زوال آن زايل نمى‌شود. او اين مساله را از اصول خاص حكمت اسلامى متاخر دانسته است و مى‌گويد: «فهذه الأنواع جميعا جسمانية الحدوث روحانية البقاء... خلافا لجميع الفلاسفة المتقدمين من حكماء مصر و يونان و غيرهم و قدماء حكماء الإسلام.»<ref>الرسائل التوحيدية، ص 71</ref>
    يكى از مباحثى كه در اين رساله مورد بررسى قرار گرفته است، تجرد نفس انسانى است. علامه به تبع آخوند [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|صدر المتالهين]] قائل است، نفس انسانى جسمانیة الحدوث و روحانیة البقاء مى‌باشد؛ يعنى به حدوث نفس كه امرى است، جسمانى حادث شده و با تطورات آن به تكامل رسيد و تجرد پيدا مى‌كند، لذا با زوال آن زايل نمى‌شود. او اين مسأله را از اصول خاص حكمت اسلامى متاخر دانسته است و مى‌گويد: «فهذه الأنواع جميعا جسمانیة الحدوث روحانیة البقاء... خلافا لجميع الفلاسفة المتقدمين من حكماء مصر و يونان و غيرهم و قدماء حكماء الإسلام.»<ref>الرسائل التوحيدية، ص 71</ref>


    علامه در آخر شبهه مشهورى كه در تنافى بين جواز تكليف و قضا و قدر الهى وجود دارد را مورد بررسى قرار داده و تعارض حاصل از جريان قضا و قدر الهى در عالم و جائز بودن تكليف را ساخته وهم دانسته و از آن جواب مى‌دهد.
    علامه در آخر شبهه مشهورى كه در تنافى بين جواز تكليف و قضا و قدر الهى وجود دارد را مورد بررسى قرار داده و تعارض حاصل از جريان قضا و قدر الهى در عالم و جائز بودن تكليف را ساخته وهم دانسته و از آن جواب مى‌دهد.


    == منابع ==
    ==منابع مقاله==
    #متن كتاب.
    #متن كتاب.
    #فصلنامه قبسات، شماره 24.
    #فصلنامه قبسات، شماره 24.
    #عرفان علامه طباطبايى، على شيخ‌الاسلامى.
    #عرفان علامه طباطبايى، على شيخ‌الاسلامى.


    ==پانویس ==
    ==پانویس==
    <references />
    <references/>


    == وابسته‌ها ==
    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}
    {{وابسته‌ها}}


    [[الرسائل التوحيدية]]
    [[الرسائل التوحيدية]]


    [[رسالة فی التوحيد]]
    [[رسالة في التوحيد]]


    [[رسالة فی‌الأسماء]]
    [[رسالة في ‌الأسماء]]


    [[رسالة الوسائط]]
    [[رسالة الوسائط]]
    خط ۶۴: خط ۶۳:
    [[الإنسان قبل الدنيا]]
    [[الإنسان قبل الدنيا]]


    [[الإنسان فی الدنيا]]
    [[الإنسان في الدنيا]]


    [[الإنسان بعد الدنيا]]
    [[الإنسان بعد الدنيا]]
    خط ۷۳: خط ۷۲:
    [[رده: فلسفه اسلامی]]
    [[رده: فلسفه اسلامی]]
    [[رده:عصر مدرسان فلسفه قرن چهاردهم]]
    [[رده:عصر مدرسان فلسفه قرن چهاردهم]]
    [[رده: فيلسوفان قرن چهاردهم، آ-ی]]
    [[رده:آثار فلسفی]]
    [[رده:طباطبايي، محمدحسين، 1360-1281ش]]
    [[رده:طباطبایی، سید محمدحسین، 1360-1281ش]]
    [[رده:25 دی الی 24 بهمن]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۰۴

    الرسائل التوحیدیة
    رسالة في أفعال‌الله
    پدیدآورانطباطبایی، سید محمدحسین (نویسنده)
    ناشرمؤسسة النعمان
    مکان نشربیروت - لبنان
    سال نشر1419 ق یا 1999 م
    چاپ1
    موضوعتوحید

    خدا - نامها

    فلسفه اسلامی
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‏BBR‎‏ ‎‏1392‎‏ ‎‏/‎‏ر‎‏5‎‏
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    رسالة في أفعال‌الله تألیف علامه طباطبايى، یکی از هفت رساله‌ای است که تحت عنوان الرسائل التوحيدية به چاپ رسیده است. اين رسائل توحيد را در ذات، اسماء، افعال اثبات نموده و ظهور توحيد در وسايط بين حق و موجودات و ظهور توحيد در مرآت اتم كه انسان است، تبيين مى‌نمايد.

    اين رساله در 10 فصل و در دهه سوم محرم 1361 قمرى در تبريز نوشته شده است. موضوع اين رساله افعال الله و توحيد افعالى است و به تناسب بحثى از قضا و قدر و بداء و جبر و تفويض مطرح شده است.


    مؤلف در اين رساله مثل دو رساله قبل كه ظهور توحيد را در ذات و اسما الله مورد بررسى قرار داده است، مظاهر توحيد را در افعال الهى مورد بحث قرار مى‌دهد. او اعتقاد دارد هيچ فعلى در دار وجود تحقق ندارد - البته با حذف جهات عدميه و نقص از آنها - مگر اينكه از خدا صادر شده باشد. و ادله نقليه اين مطلب را از قرآن و روايات ذكر مى‌كند.[۱]

    او با ادله عقلى و نقلى اثبات مى‌كند، هر آن چه كه در عالم پايين تحقق دارد، صورتى است از حقايق عالم بالا، لذا هيچ تبدل و تغيرى در امور عالم به وجود نخواهد آمد؛ اما تحولات و تغييرات عالم به وجود حقايق منتسب نمى‌باشد، بلكه همه آنها مربوط به ماده و استعدادهاى اجسام مى‌باشد كه از لوازم عالم دنياست. او در اين فصل از قضاء و قدر الهى نيز بحث مى‌كند.

    يكى از مباحثى كه در اين رساله مورد بررسى قرار گرفته است، تجرد نفس انسانى است. علامه به تبع آخوند صدر المتالهين قائل است، نفس انسانى جسمانیة الحدوث و روحانیة البقاء مى‌باشد؛ يعنى به حدوث نفس كه امرى است، جسمانى حادث شده و با تطورات آن به تكامل رسيد و تجرد پيدا مى‌كند، لذا با زوال آن زايل نمى‌شود. او اين مسأله را از اصول خاص حكمت اسلامى متاخر دانسته است و مى‌گويد: «فهذه الأنواع جميعا جسمانیة الحدوث روحانیة البقاء... خلافا لجميع الفلاسفة المتقدمين من حكماء مصر و يونان و غيرهم و قدماء حكماء الإسلام.»[۲]

    علامه در آخر شبهه مشهورى كه در تنافى بين جواز تكليف و قضا و قدر الهى وجود دارد را مورد بررسى قرار داده و تعارض حاصل از جريان قضا و قدر الهى در عالم و جائز بودن تكليف را ساخته وهم دانسته و از آن جواب مى‌دهد.

    منابع مقاله

    1. متن كتاب.
    2. فصلنامه قبسات، شماره 24.
    3. عرفان علامه طباطبايى، على شيخ‌الاسلامى.

    پانویس

    1. الرسائل التوحيدية، ص 57
    2. الرسائل التوحيدية، ص 71

    وابسته‌ها