نتایج جستجو

می‌شود که به "حکمای اربعه عصر ناصری" نیز معروفند. جلوه از یک سو با نقد فلسفه صدرایی در تلاش بود حوزه فلسفی ایران را از جزمیت نجات بخشد و از سوی دیگر با نواندیشانی

عالمان دوره قاجاریه (شاه عباس ثانی) و فیلسوفان مکتب اصفهان و منتقدان فلسفه صدرایی است که سعی در تطبیق گزاره‌های فلسفی با دینی داشت. «زبدةالمحققین و اسوةالسالکین،

آیت‌الله فیاضی، از فلاسفه نواندیش معاصر حوزه فلسفه اسلامی است که با استقلال نظر، به بازخوانی و تحلیل نوین فلسفه صدرایی پرداخته است. یکی از دیدگاه‌های خاص او،

شده است. در مقدمه‌ای که کریم مجتهدی بر این اثر نوشته، ابتدا به اهمیت فلسفه صدرایی و نقش هانری کربن در شناخت و تفسیر حکمت و عرفان اسلامی اشاره شده و سپس

تحلیلی کامل از فلسفه اسلامی و آرای مختلف حکمای اسلامی در موضوعات حکمی تا عصر ملاصدرا است که در عین اختصار جامع هم هست و درواقع تاریخ کامل فلسفه اسلامی است

فرهنگی و مطبوعاتی فعالیت نمود. او از منتقدان فلسفه صدرایی و از مروجان مکتب تفکیک بود که بر جدایی معارف قرآنی از فلسفه و عرفان تأکید داشت. حکیمی نویسنده‌ای پرکار

پنجاه سال با همتى والا و تتبّعى ژرف به تدريس فلسفه و عرفان همت گماشت. او در احياى فلسفه و به‌خصوص حكمت صدرايى سهمى بسزا دارد و از ميان معاصران او كسى به

حکمت صدرایی»، توسط سید علی عباس موسوی است. کتابِ درآمدی به نظام حکمت صدرایی تألیف عبدالرسول عبودیت، درباره ویژگی‌های حکمت متعالیه و روش‌شناسی فلسفه ملاصدرا

و بنا بر فرض در فلسفه مطرح مى‌شد و زيربناى فلسفه اسلامى نبود تا گمان رود با تغييرش، زوال فلسفه و انديشه عقلى را مشاهده خواهيم كرد. فلسفه اسلامى، نه بر پايه

مهارت او در فلسفه و عرفان بود و تأثیر تربیتی و علمی وی بر شاگردانش از طریق این دو دانش بود. ازاین‌رو، او را می‌توان از پیروان فلسفه متعالی صدرایی در دوران

حرکت جوهری اصطلاحی در فلسفه اسلامی، به ویژه حکمت متعالیه، است که به معنای حرکتی ذاتی و استکمالی در مقوله جوهر می‌باشد. بر اساس این نظریه، هويت و ذات اشیاء

كه در فلسفه صدرايى ذكر شده از عرفان، حكمت اشراقى و قصه‌هاى دينى گرفته شده است و آخر اينكه بسيارى از مصطلحات فلسفى محض از تأويل و تفسير ذوقى در فلسفه صدرالمتألهين

كلام، حكمت، رياضى، هيئت و ادبيات مهارت به سزايى داشت و از كسانى بود كه فلسفه صدرايى (حكمت متعاليه) را به نسل‌هاى بعد انتقال داد. از او آثار علمى بسيارى به

نه تنها به ظاهر فلسفه صدرایی توجه دارد، بلکه دغدغه تحقق امکانات آن برای انسان امروز را نیز دنبال می‌نماید. کتاب در چهار فصل به هویت فلسفه ملاصدرا، انسان‌شناسی،

خداشناسی (توحید ذاتی، صفاتی و افعالی) تبیین می‌کند و نقش ثقلین را در ارتقای فلسفه صدرایی، تأثیرگذار و فراموش‌نشدنی می‌داند. نویسنده می‌گوید: با توجه به مطرح شدن

حسین خوانسارى است كه به‌ويژه از جهت تلقى حكماى مشائى از فلسفه صدرايى و مواضع نقد آنها بر اين فلسفه، قابل توجه است. حكيم خوانسارى در معقول، شاگرد ميرفندرسكى

شيرازى معروف به ملا صدرا يا صدرالمتألهين (متوفى 1050ق)، که دوره كاملی از فلسفه صدرايى (حكمت متعاليه) می‌باشد. المعاد شرح سید کمال حیدری (معاصر) است بر جلد

نواقص را مرتفع و با تأسيس مكتبى ميانه كه در عين عرف‌گرايى بر پايه‌هاى فلسفه صدرايى و حكمت متعاليه تكيه داشت، بسيارى از معضلات اصولى و فلسفى اصوليان را حل

همچون دكتر ابوالقاسم گرجى، در اصول فقه، دكتر غلامحسين ابراهیمى دينانى در فلسفه صدرايى، دكتر محمد خوانسارى در منطق اشارات، دكتر عليرضا فيض در فقه، دكتر سيد

زبان فارسى و در سال 1370ش، نوشته شده است. «بداية الحكمة»، در واقع، چكيده فلسفه صدرايى، موسوم به «حكمت متعاليه» بوده كه با آخرين سير تكاملى آن، تنظيم شده و