جزایری، نعمت‌الله بن عبدالله

    از ویکی‌نور
    سید نعمت‌الله جزایری
    مقبره سید نعمت‌الله جزایری، پلدختر، لرستان
    مقبره سید نعمت‌الله جزایری، پلدختر، لرستان
    نام کاملسید نعمت‌الله بن عبدالله بن محمد بن حسین بن احمد بن محمود بن غیاث‌الدین جزایری موسوی
    نام‌های دیگرسید جزایری، محدث جزایری
    لقبسید جزایری
    نسبموسوی (با دوازده واسطه به عبدالله بن امام موسی بن جعفر(ع))
    نام پدرسید عبدالله
    ولادت۱۰۵۰ قمری
    محل تولدصباغیة الجزایر، از توابع بصره، عراق، عراق
    محل زندگیجزائر (جنوب عراق)، فارس، اصفهان، شوشتر
    رحلتشب جمعه ۲۳ شوال ۱۱۱۲ قمری
    مدفنقریه جایدر، جزائر
    طول عمر۶۲ سال
    فرزندانسید نورالدین جزائری (متوفای ۱۱۵۸ق)
    خویشاوندانسید عبدالله بن نورالدین جزائری (نوه)
    دیناسلام
    مذهبشیعه
    پیشهفقیه، محدث، ادیب، مفسر
    اطلاعات علمی
    حوزهحوزه علمیه اصفهان
    علایق پژوهشیفقه، حدیث، تفسیر، کلام، تاریخ، اخلاق
    اساتید
    شاگردان
    • سید نورالدین جزائری (فرزند)
    • شیخ محمد علم‌الهدی (فرزند فیض کاشانی)
    • ملا ابوالحسن شریف اصفهانی
    • شیخ بهاءالدین محمد جزائری
    • شیخ حسین بحرانی
    برخی آثار

    سيد نعمت‌الله بن عبدالله جزايرى (۱۰۵۰-۱۱۱۲ق)، معروف به سید جزایری، فقیه، محدث، مفسر و ادیب برجسته شیعه در اواخر قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری بود. وی در سال ۱۰۵۰ق در منطقه «صباغیة الجزایر» از توابع بصره در عراق در خانواده‌ای که قرن‌ها به فضل و علم شهرت داشت، دیده به جهان گشود. نسب وی با دوازده واسطه به عبدالله بن امام موسی بن جعفر(ع) می‌رسد. تحصیلات مقدماتی و قسمتی از سطوح فقهی را در جزائر (جنوب) و فارس به پایان رساند و سپس به دارالعلم اصفهان مهاجرت کرد و سال‌ها از محضر اساتید بزرگ آن دیار بهره برد. از مهم‌ترین اساتید او می‌توان به علامه محمدباقر مجلسی، ملا محسن فیض کاشانی، محقق خوانساری و محقق سبزواری اشاره کرد. وی با علامه مجلسی انس فراوان داشت و در اکثر اوقات شبانه‌روز در محضر ایشان بود و در سال‌هایی که علامه مشغول تدوین بحارالانوار بود، بهترین همدم و مددکار استاد به شمار می‌رفت. سید جزایری در فقه، حدیث، تفسیر و سایر علوم متداوله مهارت داشت و به سرعت قلم و کثرت تألیفات وصف شده است. از آثار متعدد او می‌توان به «قصص الأنبیاء»، «الأنوار النعمانیة»، «رياض الأبرار في مناقب الأئمة الأطهار»، «النور المبین في قصص الأنبیاء و المرسلین»، «زهر الربیع»، «کشف الأسرار في شرح الإستبصار»، «عقود المرجان في تفسير القرآن»، «نوادر الأخبار» و «منبع الحياة» اشاره کرد. وی همچنین شاگردان برجسته‌ای از جمله فرزندش سید نورالدین جزائری و شیخ محمد علم‌الهدی (فرزند فیض کاشانی) را تربیت کرد. سید نعمت‌الله سرانجام در شب جمعه ۲۳ شوال ۱۱۱۲ق در قریه «جایدر» از توابع جزائر درگذشت. سید عبدالله بن نورالدین جزائری (متوفای ۱۱۷۳ق) نویسنده «التحفة السنیة» نوه ایشان است.

    ولادت

    سید نعمت‌الله بن عبدالله بن محمد بن حسین بن احمد بن محمود بن غیاث‌الدین جزایری موسوی در سال1050ق در در منطقه‌ای به نام«صباغیة الجزایر» از توابع شهر بصره در عراق  متولد شد. در خانواده‌ای که از قرن‌ها پیش به فضل و علم شهرت داشت، دیده به جهان گشود. پدر، پدربزرگ، تعدادی از اجداد و فرزندان وی تا چند نسل، همگی، از علما و بزرگان مورد احترام شیعه بوده‌اند و برخی از آنان چندین جلد کتاب نوشته‌اند که هم اکنون نیز آن کتب، موجود است.  برادران و پسر عموهای سید نیز تنها همّ خویش را تحصیل و تدریس و کسب تقوا قرار داده بودند و وی را در هجرت‌ها همراهی می‌نمودند.

    تحصیلات

    وى در جزائر(جنوب) و فارس، مقدمات و قسمتى از سطوح فقهى را به پايان برد. سپس در دارالعلم اصفهان سالها از حضور اساتيد مختلف بهره‌مند بردند.

    سيد جزائرى در فقه و حديث و روايات و تفسير و ساير علوم متداوله مهارت داشت. اكثر اصحاب تراجم علما، وى و خاندان و نياكان و نوادگان او را در رديف اعلام بزرگ شيعه ذكر كرده‌اند. قسمت زيادى از سنوات عمر او در اصفهان گذشت و خيلى با مرحوم علامه مجلسى مأنوس بود و در اكثر اوقات شبانه‌روز در محضر علامه همكارى صميمانه‌اى داشت. سيد در سنواتى كه علامه مشغول تدوين و تأليف بحار الانوار بود بهترين همدم و مددكار استاد بود.

    اساتید

    1. علامه مجلسی (متوفای 1111)؛
    2. فیض کاشانی (متوفای 1091)
    3. محقق خوانساری (متوفای 1098)
    4. محقق سبزواری (متوفای 1098)
    5. ملا ابراهیم، فرزند ملا صدرا(متوفای 1070)
    6. سید اسماعیل بن محمدباقر خاتون‌آبادی (متوفای 1116)
    7. شیخ جعفر بن کمال‌الدین بحرانی (متوفای 1091)
    8. شیخ حسین بن سبتی حویزی
    9. شاه ابو الولی بن شاه تقی‌الدین شیرازی
    10. شیخ صالح بن عبد الکریم کرکزانی بحرانی (متوفای 1098)
    11. شیخ عبد العلی بن جمعة عروسی حویزی(متوفای 1075)
    12. میرزا رفیعا (محمد) بن حیدر طباطبائی (متوفای 1079)

    شاگردان

    1. فرزندش، سید نورالدین جزائری (متوفای 1158)
    2. شیخ محمد علم الهدی، فرزند فیض کاشانی (متوفای 1115)
    3. مولی ابوالحسن اصفهانی غروی، معروف به شریف (متوفای 1138)
    4. حاج أبوالحسن بن حاج زمان شوشتری(متوفای 1143)
    5. میر ابو القاسم بن میر محمد حسینی مرعشی شوشتری
    6. ملا احمد بن ملا کاظم کبابی شوشتری (متوفای 1146)
    7. شیخ بهاءالدین محمد جزائری
    8. شیخ حسین بحرانی
    9. ملا عبد الغفار صراف شوشتری (متوفای 1147)

    وفات

    محدث قمى ضمن شرح مفصلى از حالات و مقامات او مى‌نويسد: «او در شب جمعه بيست‌وسوم شوال سال 1112 در قريه جايدر (جزائر) وفات نمود.

    آثار

    1. الانوار النعمانيه فى بيان معرفة النشأة الانسانية؛
    2. انيس الفريد فى شرح التوحيد؛
    3. تحفة الاسرار فى الجمع بين الاخبار؛
    4. الجواهر الغوالى فى شرح عوالى اللئالى؛
    5. رياض الابرار فى مناقب الائمة الاطهار؛
    6. زهر الربيع؛
    7. الغاية القصوى؛
    8. عقود المرجان فى تفسير القرآن؛
    9. مشكلات المسائل؛
    10. منبع الحياة فى اعتبار قول المجتهدين من الاموات؛
    11. نوادر الاخبار؛
    12. النور المبين فى قصص الانبياء و المرسلين؛
    13. هدية المبين و تحفة الراغبين.


    وابسته‌ها