آیتی، عبدالحسین: تفاوت میان نسخه‌ها

| کد مؤلف = AUTHORCODE44855AUTHORCODE

}}

'''عبدالحسین آیتی بافقی یزدی''' (۱۲۸۸-۱۳۷۲ق/۱۲۴۹-۱۳۳۲ش)، ادیب، شاعر، نویسنده، مورخ و روزنامه‌نگار ایرانی که در دوران مختلف با تخلص‌های ضیایی، آواره و آیتی شعر می‌سرود. وی ابتدا از روحانیون بود، سپس به بهائیت گروید و از مبلغان برجسته آن شد، اما پس از ۱۸ سال با آگاهی از حقایق این فرقه، از آن برگشت و کتاب مشهور "[[کشف الحیل]]" را در نقد و افشای بهائیت نوشت.