پرش به محتوا

الوصية (من الأصول الروائية المعتبرة): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۵: خط ۲۵:
| پیش از =  
| پیش از =  
}}
}}
'''الوصية (من الأصول الروائية المعتبرة)'''، مجموعه احادیثی است که [[عیسی بن مستفاد|ابوموسی عیسی بن مستفاد بجلی ضریر]] (متوفای 220ق)، از [[امام موسی کاظم علیه‌السلام|امام موسی بن جعفر(ع)]] پیرامون وصایت [[امام علی علیه‌السلام|حضرت علی(ع)]] روایت کرده است و قیس بهجت عطار، آنها را گردآوری و مرتب کرده است.
'''الوصية (من الأصول الروائية المعتبرة)'''، مجموعه احادیثی است که [[عیسی بن مستفاد|ابوموسی عیسی بن مستفاد بجلی ضریر]] (متوفای 220ق)، از [[امام موسی کاظم علیه‌السلام|امام موسی بن جعفر(ع)]] پیرامون وصایت [[امام علی علیه‌السلام|حضرت علی(ع)]] روایت کرده است و [[عطار، قیس|قیس بهجت عطار]]، آنها را گردآوری و مرتب کرده است.


اثر حاضر، مجموعه‌ای از احادیثی است که عیسی بن مستفاد بجلی، از [[امام موسی کاظم علیه‌السلام|امام کاظم(ع)]] در زمینه وصایت [[امام علی علیه‌السلام|امیرالمؤمنین(ع)]] روایت کرده است. دانشمندان علم رجال، این کتاب را از آن [[عیسی بن مستفاد]] دانسته و آن را در اختیار داشته و از مشایخ خود روایت کرده‌اند؛ از جمله [[نجاشی، احمد بن علی|نجاشی]]، [[طوسی، محمد بن حسن|شیخ طوسی]]، [[ابن غضائری، احمد بن حسین|ابن غضائری]]، [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلی]] و مولی [[محمد اردبیلی]]. [[امینی نجفی، عبدالحسین|علامه امینی]] نیز این کتاب را از «اصول معتبره» می‌داند و اعتماد [[کلینی، محمد بن یعقوب|کلینی]]، [[ابن طاووس، علی بن موسی|ابن طاوس]] و [[شریف‌ رضی، محمد بن حسین|سید رضی]] بر آن را دلیل اعتبار آن می‌گیرد<ref>ر.ک: طالعی عبدالحسین، ص20</ref>.
اثر حاضر، مجموعه‌ای از احادیثی است که عیسی بن مستفاد بجلی، از [[امام موسی کاظم علیه‌السلام|امام کاظم(ع)]] در زمینه وصایت [[امام علی علیه‌السلام|امیرالمؤمنین(ع)]] روایت کرده است. دانشمندان علم رجال، این کتاب را از آن [[عیسی بن مستفاد]] دانسته و آن را در اختیار داشته و از مشایخ خود روایت کرده‌اند؛ از جمله [[نجاشی، احمد بن علی|نجاشی]]، [[طوسی، محمد بن حسن|شیخ طوسی]]، [[ابن غضائری، احمد بن حسین|ابن غضائری]]، [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلی]] و مولی [[محمد اردبیلی]]. [[امینی نجفی، عبدالحسین|علامه امینی]] نیز این کتاب را از «اصول معتبره» می‌داند و اعتماد [[کلینی، محمد بن یعقوب|کلینی]]، [[ابن طاووس، علی بن موسی|ابن طاوس]] و [[شریف‌ رضی، محمد بن حسین|سید رضی]] بر آن را دلیل اعتبار آن می‌گیرد<ref>ر.ک: طالعی عبدالحسین، ص20</ref>.