ابن‌ میمون‌ بغدادی، محمد بن‌ مبا‌رک‌: تفاوت میان نسخه‌ها

 

'''محمد بن مبارک بن محمد بن میمون بغدادی (حدود ۵۲۹ – حدود ۵۹۷ ق)'''، معروف به «ابن میمون» و «ابوغالب کاتب»، ادیب، نویسنده و کاتب عراقی در قرن ششم هجری بود. او از شاگردان برجستهٔ [[ابن خشاب، عبدالله بن احمد|ابن خشاب نحوی]] و از چهره‌های علمی بغداد به شمار می‌رفت. ابن میمون با گردآوری بزرگ‌ترین مجموعهٔ شعر عربی در دورهٔ جاهلی و صدر اسلام، به نام «[[منتهى الطلب من أشعار العرب]]»، خدمتی ماندگار به میراث ادبی عربی کرد. وی در گزینش اشعار، ذوقی سلیم و دانشی عمیق داشت و تألیف این اثر را در سال‌های پایانی عمر خویش به پایان رساند.