میلانی، سید محمدهادی: تفاوت میان نسخه‌ها

| کد مؤلف = AUTHORCODE00193AUTHORCODE

}}

'''سید محمدهادی میلانی''' (۱۳۱۳-۱۳۹۵ق) از مراجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری، احیاکننده حوزه علمیه مشهد و صاحب آثاری در فقه، اصول و تفسیر. در هفتم محرم ۱۳۱۳ق در نجف متولد شد. اجداد او همه از سادات حسینی شهر مدینه و از فرزندان امام سجاد(ع) بودند که در اواخر قرن یازدهم به آذربایجان ایران هجرت کردند. پدرش سید جعفر حسینی و نیای مادری‌اش [[مامقانی، محمدحسن|آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانی]] بود. تحصیلات مقدماتی را نزد میرزا ابراهیم همدانی و آخوند ملا محسن تبریزی و دروس سطح را نزد شیخ غلامعلی قمی و شیخ ابوالقاسم مامقانی (دایی خود) فراگرفت. سپس به مدت ۲۳ سال در درس خارج فقه و اصول اساتید برجسته نجف از جمله [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]]، [[نائینی، محمدحسین|آیت‌الله نائینی]] و [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدین عراقی]] شرکت کرد و در علوم عقلی نیز از شاگردان [[اصفهانی، محمدحسین|شیخ محمدحسین اصفهانی]] بود. دانش تفسیر و علوم قرآنی را نزد [[بلاغی، محمدجواد|شیخ محمدجواد بلاغی]] فراگرفت و با [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]] مباحثه و مناظره داشت. هشت سال در علوم حدیث با آیت‌الله شیخ علی قمی مباحثه کرد. هیجده سال در کربلا اقامت گزید و شاگردان بسیاری تربیت کرد از جمله [[جعفری تبریزی، محمدتقی|شیخ محمدتقی جعفری]]، [[خامنه‌ای، سید علی|آیت‌الله سید علی خامنه‌ای]]، [[مدیرشانه‌چی، کاظم|کاظم مدیر شانه‌چی]]، سید عباس صدر و شیخ حسین وجد خراسانی. در نهم ذی‌حجه ۱۳۷۳ق (۱۳۳۴ش) به مشهد مهاجرت کرد و حوزه علمیه آن شهر را که بر اثر حوادث سیاسی از رونق افتاده بود، احیا نمود. از آثار او می‌توان به «محاضرات في فقه الإمامية» (در چند جلد)، «تفسیر سورتی الجمعه و التغابن»، «کتاب البيع»، «قادتنا كيف نعرفهم؟»، «نخبة المسائل» (رساله عملیه)، «مناسک حج»، «حاشیه بر عروة الوثقی»، «حاشیه المکاسب» و «قواعد فقهیه و اصولیه» اشاره کرد. سرانجام در جمعه ۱۷ مرداد ۱۳۵۴ش (۱۳۹۵ق) درگذشت و در مشهد به خاک سپرده شد.