میلانی، سید محمدهادی: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان = سید محمدهادی میلانی

| تصویر = NUR00193.jpg

| اندازه تصویر =

| توضیح تصویر =

| نام کامل = سید محمدهادی بن سید جعفر حسینی میلانی

| نام‌های دیگر =

| لقب =

| تخلص =

| نسب = از سادات حسینی مدینه، از فرزندان امام سجاد(ع)

| نام پدر = سید جعفر حسینی

| ولادت = هفتم محرم ۱۳۱۳ق

| محل تولد = نجف

| کشور تولد = عراق

| محل زندگی = نجف، کربلا، مشهد

| شهادت =

| مدفن = مشهد، حرم امام رضا(ع)

| طول عمر = ۸۲ سال

| نام همسر =

| فرزندان =

| خویشاوندان = جد مادری: [[مامقانی، محمدحسن|آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانی]]

| دین = اسلام

| مذهب = تشیع

| پیشه = مرجع تقلید، فقیه، اصولی، مفسر

| درجه علمی = اجتهاد

| دانشگاه =

| علایق پژوهشی = فقه، اصول، تفسیر، حدیث

| منصب = مرجع تقلید

| پس از =

| پیش از =

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]] | [[نائینی، محمدحسین|آیت‌الله نائینی]] | [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدین عراقی]] | [[اصفهانی، محمدحسین|شیخ محمدحسین اصفهانی]] | [[بلاغی، محمدجواد|شیخ محمدجواد بلاغی]]}}

| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[جعفری تبریزی، محمدتقی|شیخ محمدتقی جعفری]] | [[خامنه‌ای، سید علی|آیت‌الله سید علی خامنه‌ای]] | [[مدیرشانه‌چی، کاظم|کاظم مدیر شانه‌چی]] | سید عباس صدر | شیخ حسین وجد خراسانی}}

| اجازه اجتهاد از =

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[محاضرات في فقه الإمامية، كتاب الصلاة (صلاة المسافر)|محاضرات في فقه الإمامية]] | [[تفسیر سورتی الجمعه و التغابن]] | [[کتاب البيع (میلانی - جديد)|کتاب البيع]] | [[قادتنا كيف نعرفهم؟]] | [[نخبة المسائل]]}}

| امضا =

| کد مؤلف = AUTHORCODE00193AUTHORCODE

}}

'''سید محمدهادی میلانی''' (۱۳۱۳-۱۳۹۵ق) از مراجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری، احیاکننده حوزه علمیه مشهد و صاحب آثاری در فقه، اصول و تفسیر. در هفتم محرم ۱۳۱۳ق در نجف متولد شد. اجداد او همه از سادات حسینی شهر مدینه و از فرزندان امام سجاد(ع) بودند که در اواخر قرن یازدهم به آذربایجان ایران هجرت کردند. پدرش سید جعفر حسینی و نیای مادری‌اش [[مامقانی، محمدحسن|آیت‌الله شیخ محمدحسن مامقانی]] بود. تحصیلات مقدماتی را نزد میرزا ابراهیم همدانی و آخوند ملا محسن تبریزی و دروس سطح را نزد شیخ غلامعلی قمی و شیخ ابوالقاسم مامقانی (دایی خود) فراگرفت. سپس به مدت ۲۳ سال در درس خارج فقه و اصول اساتید برجسته نجف از جمله [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]]، [[نائینی، محمدحسین|آیت‌الله نائینی]] و [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاءالدین عراقی]] شرکت کرد و در علوم عقلی نیز از شاگردان [[اصفهانی، محمدحسین|شیخ محمدحسین اصفهانی]] بود. دانش تفسیر و علوم قرآنی را نزد [[بلاغی، محمدجواد|شیخ محمدجواد بلاغی]] فراگرفت و با [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]] مباحثه و مناظره داشت. هشت سال در علوم حدیث با آیت‌الله شیخ علی قمی مباحثه کرد. هیجده سال در کربلا اقامت گزید و شاگردان بسیاری تربیت کرد از جمله [[جعفری تبریزی، محمدتقی|شیخ محمدتقی جعفری]]، [[خامنه‌ای، سید علی|آیت‌الله سید علی خامنه‌ای]]، [[مدیرشانه‌چی، کاظم|کاظم مدیر شانه‌چی]]، سید عباس صدر و شیخ حسین وجد خراسانی. در نهم ذی‌حجه ۱۳۷۳ق (۱۳۳۴ش) به مشهد مهاجرت کرد و حوزه علمیه آن شهر را که بر اثر حوادث سیاسی از رونق افتاده بود، احیا نمود. از آثار او می‌توان به «محاضرات في فقه الإمامية» (در چند جلد)، «تفسیر سورتی الجمعه و التغابن»، «کتاب البيع»، «قادتنا كيف نعرفهم؟»، «نخبة المسائل» (رساله عملیه)، «مناسک حج»، «حاشیه بر عروة الوثقی»، «حاشیه المکاسب» و «قواعد فقهیه و اصولیه» اشاره کرد. سرانجام در جمعه ۱۷ مرداد ۱۳۵۴ش (۱۳۹۵ق) درگذشت و در مشهد به خاک سپرده شد.