مهیار دیلمی، مهیار بن مرزویه: تفاوت میان نسخه‌ها

'''مهیار بن مرزویه دیلمی''' (حدود ۳۶۷-۴۲۸ق)، از شاعران برجسته ایرانی در قرن چهارم و پنجم هجری است که به زبان عربی شعر می‌سرود. او از چهره‌های مهم ادبیات عربی و از شاعران شیعه مذهب به شمار می‌رود که تأثیر عمیقی در شعر عربی بر جای گذاشت. در بغداد می‌زیست و از شاگردان برجسته [[شریف‌ رضی، محمد بن حسین|شریف رضی]] بود. او ابتدا زرتشتی بود و در سال ۳۹۴ هجری قمری به دست شریف رضی اسلام آورد و به مذهب شیعه گروید. دیوان چهار جلدی شعر او از شاهکارهای ادبیات عربی محسوب می‌شود. اشعار او در مدح اهل بیت(ع) و مرثیه‌های [[امام حسین علیه‌السلام|امام حسین(ع)]] شهرت خاصی دارد.

مهیار دیلمی تحصیلات اولیه را در زادگاهش دیلم گذراند. پس از مهاجرت به بغداد، نزد [[شریف رضی]] (محمد بن حسین موسوی) که نقیب کوفه و بغداد بود، به تحصیل ادبیات عربی و شعر پرداخت<ref>دوانی، علی، ص۹۶</ref>. اسلام آوردن او در سال ۳۹۴ هجری قمری به دست [[شریف‌ رضی، محمد بن حسین|شریف رضی]] صورت گرفت<ref>ابن خلکان، احمد بن محمد، ج۵، ص۳۵۹</ref> <ref> ر.ک: سزگین، فواد، ج2، ص763</ref> و شاگرد و مرید شریف رضی گردید و در شعر به استقبال قصاید او شعر سرود و [[شریف‌ رضی، محمد بن حسین|شریف رضی]] نه تنها استاد دینی او، بلکه در شعر و ادب نیز راهنمای وی شد و مهیار تحت تأثیر مستقیم این استاد بزرگ پرورش یافت. گفته می‌شود مهیار قرآن را نیز نزد شریف رضی خواند<ref>مدرس، محمدعلی، ج۶، ص۴۶</ref>.