پرش به محتوا

مهیار دیلمی، مهیار بن مرزویه: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۹: خط ۴۹:


==تحصیلات==  
==تحصیلات==  
مهیار دیلمی تحصیلات اولیه را در زادگاهش دیلم گذراند. پس از مهاجرت به بغداد، نزد [[شریف رضی]] (محمد بن حسین موسوی) که نقیب کوفه و بغداد بود، به تحصیل ادبیات عربی و شعر پرداخت<ref>دوانی، علی، ص۹۶</ref>. اسلام آوردن او در سال ۳۹۴ هجری قمری به دست [[شریف‌ رضی، محمد بن حسین|شریف رضی]] صورت گرفت<ref>ابن خلکان، احمد بن محمد، ج۵، ص۳۵۹</ref> <ref> ر.ک: سزگین، فواد، ج2، ص763</ref> و شاگرد و مرید شریف رضی گردید و در شعر به استقبال قصاید او شعر سرود و [[شریف‌ رضی، محمد بن حسین|شریف رضی]] نه تنها استاد دینی او، بلکه در شعر و ادب نیز راهنمای وی شد و مهیار تحت تأثیر مستقیم این استاد بزرگ پرورش یافت. گفته می‌شود مهیار قرآن را نیز نزد شریف رضی خواند<ref>مدرس، محمدعلی، ج۶، ص۴۶</ref>.
مهیار دیلمی تحصیلات اولیه را در زادگاهش دیلم گذراند. پس از مهاجرت به بغداد، نزد [[شریف رضی]] (محمد بن حسین موسوی) که نقیب کوفه و بغداد بود، به تحصیل ادبیات عربی و شعر پرداخت<ref>دوانی، علی، ص۹۶</ref>. اسلام آوردن او در سال ۳۹۴ هجری قمری به دست [[شریف‌ رضی، محمد بن حسین|شریف رضی]] صورت گرفت<ref>ابن خلکان، احمد بن محمد، ج۵، ص۳۵۹</ref> <ref> ر.ک: سزگین، فواد، ج2، ص763</ref> و شاگرد و مرید شریف رضی گردید و در شعر به استقبال قصاید او شعر سرود و [[شریف‌ رضی، محمد بن حسین|شریف رضی]] نه تنها استاد دینی او، بلکه در شعر و ادب نیز راهنمای وی شد<ref> ر.ک: صنعانی، یوسف بن یحیی، ج3، ص244</ref> و مهیار تحت تأثیر مستقیم این استاد بزرگ پرورش یافت. گفته می‌شود مهیار قرآن را نیز نزد شریف رضی خواند<ref>مدرس، محمدعلی، ج۶، ص۴۶</ref>.
و شریف رضی هم استاد شعر و هم استاد دین او شد.<ref> ر.ک: صنعانی، یوسف بن یحیی، ج3، ص244</ref>
 
==فعالیت‌ها==  
==فعالیت‌ها==  
مهیار دیلمی پس از اسلام آوردن، به عنوان کاتب در دیوان آل بویه مشغول به کار شد<ref>مدرس، محمدعلی، ج۶، ص۴۶</ref>. او شاعری برجسته بود که به "جمع بین فصاحت عرب و معانی عجم" شهرت یافت<ref>قمی، عباس، ج۲، ص۱۰۴۹</ref>. مهیار در بغداد سکونت داشت و روزهای جمعه در مسجد جامع المنصور، دیوان شعرش را برای اهل فضل می‌خواند<ref>خطیب بغدادی، احمد بن علی، ج۱۳، ص۲۷۶</ref>. او اشعار بسیاری در مدح اهل بیت و مراثی امام حسین(ع) سرود<ref>قمی، عباس ، ج۲، ص۱۰۴۹</ref>.  
مهیار دیلمی پس از اسلام آوردن، به عنوان کاتب در دیوان آل بویه مشغول به کار شد<ref>مدرس، محمدعلی، ج۶، ص۴۶</ref>. او شاعری برجسته بود که به "جمع بین فصاحت عرب و معانی عجم" شهرت یافت<ref>قمی، عباس، ج۲، ص۱۰۴۹</ref>. مهیار در بغداد سکونت داشت و روزهای جمعه در مسجد جامع المنصور، دیوان شعرش را برای اهل فضل می‌خواند<ref>خطیب بغدادی، احمد بن علی، ج۱۳، ص۲۷۶</ref>. او اشعار بسیاری در مدح اهل بیت و مراثی امام حسین(ع) سرود<ref>قمی، عباس ، ج۲، ص۱۰۴۹</ref>.