صور خیال در شعر سبک اصفهانی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURصور خیال در شعر سبک اصفهانیJ1.jpg | عنوان =صور خیال در شعر سبک اصفهانی | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = تجلیل، جلیل (نویسنده) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR 3579/ت3 ص9 | موضوع =سبک هندی -- تاریخ و نقد<br>صور خیا...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}


'''صور خیال در شعر سبک اصفهانی''' تألیف جلیل تجلیل (متولد ۱۳۱۳ش، پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی)؛ این کتاب به بررسی شیوۀ شعری چند تن از شاعران بزرگ عصر صفوی می‌پردازد و ضمن کالبدشکافی کلامی، تجزیه و تحلیل بلاغی و تتبع در سبک شعری هر یک، روش گفتار آنان را در شکار معانی نایاب و ابتکار در عرصه‌های تصویری و انگاره‌ای شرح می‌دهد.
'''صور خیال در شعر سبک اصفهانی''' تألیف [[تجلیل، جلیل|جلیل تجلیل]] (متولد ۱۳۱۳ش، پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی)؛ این کتاب به بررسی شیوۀ شعری چند تن از شاعران بزرگ عصر صفوی می‌پردازد و ضمن کالبدشکافی کلامی، تجزیه و تحلیل بلاغی و تتبع در سبک شعری هر یک، روش گفتار آنان را در شکار معانی نایاب و ابتکار در عرصه‌های تصویری و انگاره‌ای شرح می‌دهد.


==ساختار==
==ساختار==
کتاب شامل پیش‌گفتار و بخش‌های مستقلی است که به ترتیب به امیرخسرو دهلوی، عرفی شیرازی، محتشم کاشانی، صائب تبریزی، بیدل دهلوی و هاتف اصفهانی اختصاص دارد.
کتاب شامل پیش‌گفتار و بخش‌های مستقلی است که به ترتیب به [[امیرخسرو دهلوی، خسرو بن محمود|امیرخسرو دهلوی]]، [[عرفی شیرازی، جمال‌الدین محمد|عرفی شیرازی]]، [[محتشم، علی بن احمد|محتشم کاشانی]]، [[صائب، محمدعلی|صائب تبریزی]]، [[بیدل دهلوی، میرزا عبدالقادر|بیدل دهلوی]] و [[هاتف اصفهانی، احمد|هاتف اصفهانی]] اختصاص دارد.


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
خط ۳۸: خط ۳۸:
در بخش مربوط به صائب تبریزی، نویسنده به ویژگی «حس‌آمیزی» در شعر او می‌پردازد. صائب اوصاف حسی را در تصویر معانی درمی‌یابد و با دگردیسی حواس به یکدیگر از راه تعابیر، شعر خود را به اوج اعجاز می‌رساند. نویسنده تعابیری چون «سخن شسته»، «سخن‌تراش»، «سخن سرد» و «سخن تلخ» را که همگی اوصاف محسوس طبیعت‌اند، از راه تمثیل و استعاره بر قامت موزون سخن (که مفهومی معنوی و عقلی است) بریده و دوخته شده می‌داند و این را جز با تصرف شاعرانه در خواص موجودات طبیعی و توسع در حس‌آمیزی امکان‌ناپذیر می‌خواند.
در بخش مربوط به صائب تبریزی، نویسنده به ویژگی «حس‌آمیزی» در شعر او می‌پردازد. صائب اوصاف حسی را در تصویر معانی درمی‌یابد و با دگردیسی حواس به یکدیگر از راه تعابیر، شعر خود را به اوج اعجاز می‌رساند. نویسنده تعابیری چون «سخن شسته»، «سخن‌تراش»، «سخن سرد» و «سخن تلخ» را که همگی اوصاف محسوس طبیعت‌اند، از راه تمثیل و استعاره بر قامت موزون سخن (که مفهومی معنوی و عقلی است) بریده و دوخته شده می‌داند و این را جز با تصرف شاعرانه در خواص موجودات طبیعی و توسع در حس‌آمیزی امکان‌ناپذیر می‌خواند.


نویسنده در بخش بیدل دهلوی نیز به ویژگی‌های سبکی این شاعر می‌پردازد. بیدل که از آبشخور کانون سبک هنری اصفهان شعرش تر و تازگی یافته، از چشم‌بندی خورشید در عجب است که چگونه با عریانی و بی‌کسوتی چشم‌ها را می‌پوشاند و خیره می‌گرداند. نویسنده همچنین به تصویرهای متناقض و خلاف‌آمد در شعر بیدل اشاره می‌کند که بیگانگی در عین آشنایی را به تصویر می‌کشد.
نویسنده در بخش بیدل دهلوی نیز به ویژگی‌های سبکی این شاعر می‌پردازد. بیدل که از آبشخور کانون سبک هنری اصفهان شعرش تر و تازگی یافته، از چشم‌بندی خورشید در عجب است که چگونه با عریانی و بی‌کسوتی چشم‌ها را می‌پوشاند و خیره می‌گرداند. نویسنده همچنین به تصویرهای متناقض و خلاف‌آمد در شعر [[بیدل دهلوی، میرزا عبدالقادر|بیدل]] اشاره می‌کند که بیگانگی در عین آشنایی را به تصویر می‌کشد.


در بخش‌های دیگر کتاب، علاوه بر بررسی سبک شعری هر یک از شاعران، گزیده‌ای از زندگی آنان نیز آورده شده است. نویسنده تشبیه‌های برگرفته از طبیعت و انتقال آنها به معانی، همراه با انواع تمثیل‌ها و استعاره‌ها در اشعار این شاعران را بازگو کرده و نشان می‌دهد که چگونه هر یک از این شاعران در عرصۀ تصویرآفرینی و مضمون‌پردازی سبکی مستقل و تأثیرگذار پدید آورده‌اند.<ref>[https://literaturelib.com/books/1387 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>
در بخش‌های دیگر کتاب، علاوه بر بررسی سبک شعری هر یک از شاعران، گزیده‌ای از زندگی آنان نیز آورده شده است. نویسنده تشبیه‌های برگرفته از طبیعت و انتقال آنها به معانی، همراه با انواع تمثیل‌ها و استعاره‌ها در اشعار این شاعران را بازگو کرده و نشان می‌دهد که چگونه هر یک از این شاعران در عرصۀ تصویرآفرینی و مضمون‌پردازی سبکی مستقل و تأثیرگذار پدید آورده‌اند.<ref>[https://literaturelib.com/books/1387 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>