۱۵۳٬۳۶۹
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
{{کاربردهای دیگر|لاهوری (ابهامزدایی)}} | {{کاربردهای دیگر|لاهوری (ابهامزدایی)}} | ||
'''محمد اقبال لاهوری''' (۱۲۹۴-۱۳۵۷ق / ۱۸۷۷-۱۹۳۸م) شاعر، متفکر و فیلسوف مسلمان شبه قاره هند و پاکستان، از مهمترین احیاگران تفکر دینی در جهان اسلام معاصر و ایدئولوگ اصلی تشکیل کشور پاکستان. وی در ۳ ذیقعده ۱۲۹۴ق در شهر سیالکوت پنجاب متولد شد. دوران کودکی و نوجوانی را در زادگاه خود گذراند و زبانهای فارسی و عربی را در مدارس قدیمه آموخت و با مقدمات علوم اسلامی و معارف قرآنی آشنا شد. سپس وارد مدرسه اسکاچ میشن (مبلغان اسکاتلندی) شد و با اصول و مبادی علوم جدید آشنا گردید. آشنایی وی با عرفان نظری از همین دوران آغاز شد و به دلیل تعلق خاطر پدرش به سلسله قادریه، در آغاز جوانی به این سلسله پیوست. استاد و راهنمای او در مدرسه اسکاچ میشن، سید میرحسن بود. اقبال از آغاز جوانی شعر میگفت و در مجالس شعرخوانی شرکت میکرد. در ۱۸۹۵م به لاهور رفت و در دانشکده دولتی به تحصیل پرداخت و در مدت پنج سال با ادبیات انگلیسی و ادبیات جدید اروپایی آشنا شد و مقدمات فلسفه غرب را فراگرفت. استاد او در فلسفه، سرتوماس آرنولد بود که تأثیر بسزایی در پرورش استعدادهای فکری اقبال داشت. پس از پایان تحصیلات، در همان دانشکده به تدریس زبان عربی، ادبیات انگلیسی، اقتصاد، تاریخ و فلسفه پرداخت. در ۱۹۰۵م به اروپا سفر کرد و سه سال در انگلستان و آلمان به تحصیل حقوق و فلسفه جدید و تحقیق در حکمت ایرانی و اسلامی پرداخت. با استادانی چون مکتگارت، وایتهد، ادوارد براون و نیکلسن ارتباط داشت و با افکار کانت، هگل، نیچه و برگسون آشنا شد. رساله دکتری خود را با عنوان «رشد مابعدالطبیعه در ایران» در دانشگاه مونیخ ارائه داد. در ۱۹۰۸م به هند بازگشت و پس از مدتی کوتاه تدریس در دانشگاه، از کار موظف کناره گرفت و تا پایان عمر با درآمد وکالت دادگستری به سرودن شعر، نوشتن مقالات و ایراد سخنرانی پرداخت. آشنایی عمیق او با افکار مولوی در این سالها آغاز شد و تأثیر عظیمی در شاعری و اندیشه او گذاشت. آثار متعددی به زبانهای فارسی، اردو و انگلیسی از خود به یادگار گذاشت که از مهمترین آنها میتوان به «اسرار خودی» (فارسی)، «رموز بیخودی» (فارسی)، «جاویدنامه» (فارسی)، «بانگ درا» (اردو)، «بال جبرئیل» (اردو)، «رشد مابعدالطبیعه در ایران» (انگلیسی) و «تجديد التفكير الديني في الإسلام» اشاره کرد. سرانجام در سالهای آخر عمر گرفتار ضعف و بیماری شد و در ۲۱ آوریل ۱۹۳۸م درگذشت و در مسجد بزرگ شهر لاهور به خاک سپرده شد. | '''محمد اقبال لاهوری''' (۱۲۹۴-۱۳۵۷ق / ۱۸۷۷-۱۹۳۸م) شاعر، متفکر و فیلسوف مسلمان شبه قاره هند و پاکستان، از مهمترین احیاگران تفکر دینی در جهان اسلام معاصر و ایدئولوگ اصلی تشکیل کشور پاکستان. وی در ۳ ذیقعده ۱۲۹۴ق در شهر سیالکوت پنجاب متولد شد. دوران کودکی و نوجوانی را در زادگاه خود گذراند و زبانهای فارسی و عربی را در مدارس قدیمه آموخت و با مقدمات علوم اسلامی و معارف قرآنی آشنا شد. سپس وارد مدرسه اسکاچ میشن (مبلغان اسکاتلندی) شد و با اصول و مبادی علوم جدید آشنا گردید. آشنایی وی با عرفان نظری از همین دوران آغاز شد و به دلیل تعلق خاطر پدرش به سلسله قادریه، در آغاز جوانی به این سلسله پیوست. استاد و راهنمای او در مدرسه اسکاچ میشن، [[سید میرحسن]] بود. اقبال از آغاز جوانی شعر میگفت و در مجالس شعرخوانی شرکت میکرد. در ۱۸۹۵م به لاهور رفت و در دانشکده دولتی به تحصیل پرداخت و در مدت پنج سال با ادبیات انگلیسی و ادبیات جدید اروپایی آشنا شد و مقدمات فلسفه غرب را فراگرفت. استاد او در فلسفه، سرتوماس آرنولد بود که تأثیر بسزایی در پرورش استعدادهای فکری اقبال داشت. پس از پایان تحصیلات، در همان دانشکده به تدریس زبان عربی، ادبیات انگلیسی، اقتصاد، تاریخ و فلسفه پرداخت. در ۱۹۰۵م به اروپا سفر کرد و سه سال در انگلستان و آلمان به تحصیل حقوق و فلسفه جدید و تحقیق در حکمت ایرانی و اسلامی پرداخت. با استادانی چون مکتگارت، وایتهد، ادوارد براون و نیکلسن ارتباط داشت و با افکار کانت، هگل، نیچه و برگسون آشنا شد. رساله دکتری خود را با عنوان «رشد مابعدالطبیعه در ایران» در دانشگاه مونیخ ارائه داد. در ۱۹۰۸م به هند بازگشت و پس از مدتی کوتاه تدریس در دانشگاه، از کار موظف کناره گرفت و تا پایان عمر با درآمد وکالت دادگستری به سرودن شعر، نوشتن مقالات و ایراد سخنرانی پرداخت. آشنایی عمیق او با افکار مولوی در این سالها آغاز شد و تأثیر عظیمی در شاعری و اندیشه او گذاشت. آثار متعددی به زبانهای فارسی، اردو و انگلیسی از خود به یادگار گذاشت که از مهمترین آنها میتوان به «اسرار خودی» (فارسی)، «رموز بیخودی» (فارسی)، «جاویدنامه» (فارسی)، «بانگ درا» (اردو)، «بال جبرئیل» (اردو)، «رشد مابعدالطبیعه در ایران» (انگلیسی) و «تجديد التفكير الديني في الإسلام» اشاره کرد. سرانجام در سالهای آخر عمر گرفتار ضعف و بیماری شد و در ۲۱ آوریل ۱۹۳۸م درگذشت و در مسجد بزرگ شهر لاهور به خاک سپرده شد. | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||