رباعی‌های خیام و نظریه کیمیت زمان: تفاوت میان نسخه‌ها

نویسنده معتقد است رباعی‌های [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] از ساختاری مبتنی بر زمان برخوردارند که هم جنبه کمی (زمان خطی) و هم جنبه کیفی (تجربه ذهنی زمان) دارد. این نظریه نه تنها برای تحلیل رباعی‌های خیام، بلکه برای درک بسیاری از آثار ادبی دیگر نیز کاربرد دارد. کتاب با نمونه‌هایی از رباعیات همراه است که به خوبی نظریه نویسنده را تأیید می‌کند. فصل مهمی از کتاب به تحلیل این رباعی معروف [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] اختصاص دارد.:

[[تسلیمی، علی|تسلیمی]] با بررسی این رباعی نشان می‌دهد چگونه تصویر فانوس و خیال به ایجاد کیفیّت زمان در کنار کمیت زمانی اشاره دارد. به اعتقاد او، این تقابل میان زمان عینی و تجربه ذهنی از زمان، ویژگی بنیادین شعر [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] است که در نظریه کیمیت زمان تبیین شده است.