الأخلاق في حدیث واحد: تفاوت میان نسخه‌ها

==گزارش محتوا==

باب اول: علم؛ علم در این حدیث، به‌عنوان دوست و مصاحب مؤمن و نوری توصیف شده است که به واسطه آن، سعادت دنیا و آخرت حاصل می‌گردد و وسیله‌ای برای رسیدن به رضای الهی است. از دیدگاه نویسنده، واجب است که انسان برتری علم را بشناسد و وظایف خود را نسبت به آن انجام دهد. طلب علم فریضه‌ای بر هر مسلمان است (طلب العلم فريضة على كل مسلم)، و آیات قرآن به‌صراحت جایگاه عالمان و متعلمان را نزد خداوند بالا می‌برد. در مقایسه با مال، علم برتر است، زیرا علم نگهبان تو است؛ اما تو باید مال را حفظ کنی؛ همچنین علم حاکم است؛ اما مال محکوم. از جمله آداب طلب علم، پرهیز از تکبر و تلاش برای به‌کاربستن آن است؛ چرا که علمی که به آن عمل نشود، بی‌فایده خواهد بود. همچنین بر وظیفه عالم در قبال تعلیم دیگران، و گناه کتمان علم تأکید شده است مگر در مواردی که ترس از ضرر وجود داشته باشد.