۱۵۹٬۹۴۳
ویرایش
قرآن کریم: برگرفته از کتاب الغدیر علامه امینی رحمهالله (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۳۹
، ۲۹ دسامبر ۲۰۲۵بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''قرآن کریم'''، ترجمه و تحقیق [[محمدحسن شفیعی شاهرودی]] (متولد 1354ش)، برگرفته از مجموعه | '''قرآن کریم'''، ترجمه و تحقیق [[شفیعی، محمدحسن|محمدحسن شفیعی شاهرودی]] (متولد 1354ش)، برگرفته از مجموعه «[[الغدير في الكتاب و السنة و الأدب|الغدیر]]» [[امینی نجفی، عبدالحسین|علامه عبدالحسین امینی]] (1281- 1349ش) و دومین جلد از «سلسله موضوعات الغدیر» که به بررسی جامع جایگاه قرآن کریم به عنوان «ثقل اکبر» در کنار اهلبیت(ع) پرداخته و فضائل [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین علی(ع)]] و اهلبیت(ع) را در آیات قرآن، با تکیه بر منابع روایی فریقین، تبیین میکند. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
این کتاب که خلاصهای از کتاب الغدیر است، در ده بخش اصلی تنظیم شده است. | این کتاب که خلاصهای از کتاب [[الغدير في الكتاب و السنة و الأدب|الغدیر]] است، در ده بخش اصلی تنظیم شده است. | ||
==گزارش محتوا== | ==گزارش محتوا== | ||
بخش نخست: سفارشهای رسول خدا(ص) درباره ثقل اکبر قرآن کریم؛ در این بخش، ابتدا درباره جایگاه قرآن کریم و لزوم پیروی از آن هشدار داده میشود. سپس به ماجرای حجت الوداع و خطبه غدیر خم پرداخته میشود، جایی که رسول خدا(ص) دستور یافتند تا ولایت علی بن ابیطالب(ع) را اعلام کنند. پیامبر(ص) در این خطبه، قرآن را بهعنوان «ثقل اکبر» معرفی کرده و به لزوم تمسک به آن و عدم جداییاش از اهلبیت(ع)(ثقل اصغر) تأکید میورزند<ref>متن کتاب، ص5- 15</ref>. | بخش نخست: سفارشهای رسول خدا(ص) درباره ثقل اکبر قرآن کریم؛ در این بخش، ابتدا درباره جایگاه قرآن کریم و لزوم پیروی از آن هشدار داده میشود. سپس به ماجرای حجت الوداع و خطبه غدیر خم پرداخته میشود، جایی که رسول خدا(ص) دستور یافتند تا ولایت [[امام علی علیهالسلام|علی بن ابیطالب(ع)]] را اعلام کنند. پیامبر(ص) در این خطبه، قرآن را بهعنوان «ثقل اکبر» معرفی کرده و به لزوم تمسک به آن و عدم جداییاش از اهلبیت(ع)(ثقل اصغر) تأکید میورزند<ref>متن کتاب، ص5- 15</ref>. | ||
بخش دوم: علی در قرآن؛ این بخش به بیان آیاتی از قرآن اختصاص دارد که در شأن امیرالمؤمنین علی(ع) نازل شدهاند. از جمله، آیه «تبلیغ» مورد بررسی قرار میگیرد و با استناد به روایات متعدد، بر نزول آن در روز غدیر و درباره ولایت علی(ع) تأکید میشود. آیه «اکمال دین» نیز بهتفصیل شرح داده شده و نزول آن پس از اعلام ولایت علی(ع) در غدیر، بهعنوان عامل کمال دین و اتمام نعمت، مستند به روایات تاریخی و تفسیری بیان میگردد. آیه «عذاب واقع» نیز به کسانی مربوط دانسته شده که پس از غدیر و به سبب انکار ولایت علی(ع)، مستحق عذاب الهی گشتند<ref>. همان، ص19- 43</ref>. | بخش دوم: [[امام علی علیهالسلام|علی]] در قرآن؛ این بخش به بیان آیاتی از قرآن اختصاص دارد که در شأن [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین علی(ع)]] نازل شدهاند. از جمله، آیه «تبلیغ» مورد بررسی قرار میگیرد و با استناد به روایات متعدد، بر نزول آن در روز غدیر و درباره ولایت [[امام علی علیهالسلام|علی(ع)]] تأکید میشود. آیه «اکمال دین» نیز بهتفصیل شرح داده شده و نزول آن پس از اعلام ولایت [[امام علی علیهالسلام|علی(ع)]] در غدیر، بهعنوان عامل کمال دین و اتمام نعمت، مستند به روایات تاریخی و تفسیری بیان میگردد. آیه «عذاب واقع» نیز به کسانی مربوط دانسته شده که پس از غدیر و به سبب انکار ولایت [[امام علی علیهالسلام|علی(ع)]]، مستحق عذاب الهی گشتند<ref>. همان، ص19- 43</ref>. | ||
در ادامه آیه شرح صدر و امتحان<ref> همان، ص47-43</ref>، آیه شراء نفس و آیات دهگانهای که درباره علی(ع) نازل شدهاند و در آنها مؤمن نامیده شده است ازآنجمله آیه خاتم بخشی امیرالمؤمنین(ع) در حال رکوع و آیات دیگر بحث و به شبهه منتقدین پاسخ داده میشود <ref>همان، ص47- 90</ref>. | در ادامه آیه شرح صدر و امتحان<ref> همان، ص47-43</ref>، آیه شراء نفس و آیات دهگانهای که درباره [[امام علی علیهالسلام|علی(ع)]] نازل شدهاند و در آنها مؤمن نامیده شده است ازآنجمله آیه خاتم بخشی [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین(ع)]] در حال رکوع و آیات دیگر بحث و به شبهه منتقدین پاسخ داده میشود <ref>همان، ص47- 90</ref>. | ||
بخش سوم: اهلبیت(ع) در قرآن؛ این بخش به آیاتی میپردازد که درباره اهلبیت(ع) و لزوم مودت نسبت به آنان نازل شده است. مهمترین بحث، آیه «مودت»(شوری: ۲۳) است که در آن، مزد رسالت، مودت ذویالقربی(خویشاوندان نزدیک) بیان شده است. با ذکر روایات متعدد از منابع مختلف، مصداق این خویشاوندان، منحصر به علی(ع)، فاطمه(س)، حسن(ع) و حسین(ع) معرفی شده است<ref>همان، ص92- 101</ref>. | بخش سوم: اهلبیت(ع) در قرآن؛ این بخش به آیاتی میپردازد که درباره اهلبیت(ع) و لزوم مودت نسبت به آنان نازل شده است. مهمترین بحث، آیه «مودت»(شوری: ۲۳) است که در آن، مزد رسالت، مودت ذویالقربی(خویشاوندان نزدیک) بیان شده است. با ذکر روایات متعدد از منابع مختلف، مصداق این خویشاوندان، منحصر به [[امام علی علیهالسلام|علی(ع)]]، فاطمه(س)، [[امام حسن علیهالسلام|حسن(ع)]] و [[امام حسین علیهالسلام|حسین(ع)]] معرفی شده است<ref>همان، ص92- 101</ref>. | ||
بخش چهارم: علم علی بن ابیطالب(ع) به قرآن؛ در این بخش، به دانش و آگاهی عمیق علی(ع) نسبت به قرآن کریم توجه میشود. روایاتی از خود حضرت علی(ع) نقل شده که بیانگر آگاهی ایشان به ناسخ و منسوخ، محکم و متشابه و ظاهر و باطن قرآن است. همچنین، به نقل از عدهای از صحابه و راویان، تصریح شده که علی(ع) پس از پیامبر(ص)، داناترین فرد به قرآن و سنت بوده است<ref>همان، ص105- 133</ref>. | بخش چهارم: علم [[امام علی علیهالسلام|علی بن ابیطالب(ع)]] به قرآن؛ در این بخش، به دانش و آگاهی عمیق علی(ع) نسبت به قرآن کریم توجه میشود. روایاتی از خود [[امام علی علیهالسلام|حضرت علی(ع)]] نقل شده که بیانگر آگاهی ایشان به ناسخ و منسوخ، محکم و متشابه و ظاهر و باطن قرآن است. همچنین، به نقل از عدهای از صحابه و راویان، تصریح شده که علی(ع) پس از پیامبر(ص)، داناترین فرد به قرآن و سنت بوده است<ref>همان، ص105- 133</ref>. | ||
بخش پنجم: اجتهاد در مقابل قرآن؛ این بخش به موضوعاتی میپردازد که در آنها برخی از صحابه و خلفا، باتکیهبر اجتهاد شخصی، حکمی خلاف نص صریح قرآن صادر کردهاند. مسئله طلاق ثلاثه (سهطلاقه کردن در یک مجلس) مورد بحث قرار گرفته و بیان میشود که این عمل در زمان خلیفه دوم رواج یافت، درحالیکه با حکم صریح قرآن مغایرت داشت. همچنین، مسئله متعه (ازدواج موقت) و تحریم آن توسط خلیفه دوم، باوجود جواز آن در قرآن و سنت پیامبر(ص)، مورد نقد و بررسی قرار میگیرد. سایر موضوعات فقهی که مورد اختلاف قرار گرفتند، از جمله احکام مربوط به اموال و غنائم، سهم خمس و صدقات و ارث مادربزرگ، رباخواری معاویه، جنگ وی به حضرت و داستان حکمیت نیز با ذکر روایات و نقلقولهای تاریخی، شرح داده شدهاند<ref>همان، ص137- 178</ref>. | بخش پنجم: اجتهاد در مقابل قرآن؛ این بخش به موضوعاتی میپردازد که در آنها برخی از صحابه و خلفا، باتکیهبر اجتهاد شخصی، حکمی خلاف نص صریح قرآن صادر کردهاند. مسئله طلاق ثلاثه (سهطلاقه کردن در یک مجلس) مورد بحث قرار گرفته و بیان میشود که این عمل در زمان خلیفه دوم رواج یافت، درحالیکه با حکم صریح قرآن مغایرت داشت. همچنین، مسئله متعه (ازدواج موقت) و تحریم آن توسط خلیفه دوم، باوجود جواز آن در قرآن و سنت پیامبر(ص)، مورد نقد و بررسی قرار میگیرد. سایر موضوعات فقهی که مورد اختلاف قرار گرفتند، از جمله احکام مربوط به اموال و غنائم، سهم خمس و صدقات و ارث مادربزرگ، رباخواری معاویه، جنگ وی به حضرت و داستان حکمیت نیز با ذکر روایات و نقلقولهای تاریخی، شرح داده شدهاند<ref>همان، ص137- 178</ref>. | ||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
بخش نهم، تفسیر قرآن به رأی را مطرح مینماید.<ref>همان، ص213- 240</ref> | بخش نهم، تفسیر قرآن به رأی را مطرح مینماید.<ref>همان، ص213- 240</ref> | ||
در سایر بخشهای کتاب نیز به مباحثی دیگر پیرامون قرآن، شامل: قرآن یکی از راههای شناخت احکام شریعت، تحریف قرآن، مخلوق بودن قرآن، مشکل ختم قرآن، فضائل قرآن و سور و لعنها و طعنههای قرآن پرداخته شده است.<ref> همان، ص243- 284</ref>. | در سایر بخشهای کتاب نیز به مباحثی دیگر پیرامون قرآن، شامل: قرآن یکی از راههای شناخت احکام شریعت، تحریف قرآن، مخلوق بودن قرآن، مشکل ختم قرآن، فضائل قرآن و سور و لعنها و طعنههای قرآن پرداخته شده است.<ref> همان، ص243- 284</ref>. | ||