۱۵۱٬۹۲۷
ویرایش
عشق مجازی در آینه شریعت، حکمت و معرفت (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۶
، ۲۹ اکتبر ۲۰۲۵جایگزینی متن - 'هـ' به 'ه'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'هـ' به 'ه') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
فصل دوم به طور خاص حکم فقهی نظر به اجنبیه (زن نامحرم) و احکام عشق نفسانی را بررسی میکند و لذت ناشی از نظر به زن اجنبیه را در صورت قصد تلذذ شهوانی حرام میداند. همچنین به تقسیمبندی انواع نظر (تلذذ شهوانی و نفسانی) پرداخته و مصادیق مختلف عشق نفسانی نظیر عشق به فرزندان، استاد، و دیگر مؤمنان را اموری ممدوح و مستحب میشمارد<ref>همان، ص190-135</ref>. | فصل دوم به طور خاص حکم فقهی نظر به اجنبیه (زن نامحرم) و احکام عشق نفسانی را بررسی میکند و لذت ناشی از نظر به زن اجنبیه را در صورت قصد تلذذ شهوانی حرام میداند. همچنین به تقسیمبندی انواع نظر (تلذذ شهوانی و نفسانی) پرداخته و مصادیق مختلف عشق نفسانی نظیر عشق به فرزندان، استاد، و دیگر مؤمنان را اموری ممدوح و مستحب میشمارد<ref>همان، ص190-135</ref>. | ||
بخش سوم (نقد عبارات منتقدین صدرالمتألهین): این بخش کاملاً به نقد و بررسی اشکالات وارده از سوی منتقدین بر سخنان صدرالمتألهین در بحث عشق مجازی اختصاص دارد (اشکالات کتاب «عارف و صوفی چه میگویند؟» تالیف [[میرزا جواد تهرانی]] (1283-1368ش) و کتاب «یافتههای وحیانی در تضاد با | بخش سوم (نقد عبارات منتقدین صدرالمتألهین): این بخش کاملاً به نقد و بررسی اشکالات وارده از سوی منتقدین بر سخنان صدرالمتألهین در بحث عشق مجازی اختصاص دارد (اشکالات کتاب «عارف و صوفی چه میگویند؟» تالیف [[میرزا جواد تهرانی]] (1283-1368ش) و کتاب «یافتههای وحیانی در تضاد با بافتههـای یونانی» اثر [[سید جعفر سیدان]] (متولد 1313ش). هدف اصلی، تبرئه و دفاع از موضع حکیم شیرازی است؛ با این توضیح که اگرچه اشکالاتی در عبارات او وجود داشته، اما منتقدین نیز در حمل برخی عبارات عرفانی به برداشتهای نادرست دچار اشتباه شدهاند<ref>همان، ص250-191</ref>. | ||
بخش چهارم (عشق مجازی در اشعار عارفان): این بخش با هدف نشاندادن جایگاه عشق مجازی در ساحت ادبیات و عرفان، به بررسی شواهدی از اشعار عارفانی چون [[حافظ، شمسالدین محمد|خواجه حافظ]]، [[شبستری، محمود|شیخ محمود شبستری]] و [[ابن عربی، محمد بن علی|محیالدین عربی]] میپردازد. ابتدا به گستره استفاده از اصطلاحات عشق عرفانی در اشعار پرداخته شده و سپس به دفاع از خواجه [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] و تبرئه او از اتهام عشق شهوانی میپردازد. نویسنده معتقد است که منظور از معشوق و عشق در اشعار این بزرگان، معنایی متعالی دارد که فراتر از شهوات حیوانی است. این بخش تصریح میکند که هرچند عشق مجازی در عالم طبیعت پدید میآید، اما وسیلهای است برای تلطیف نفس و تقرب به حق، و این طریق موردتأیید بسیاری از عرفا و اولیای الهی بوده است<ref>همان، ص360-251</ref>. | بخش چهارم (عشق مجازی در اشعار عارفان): این بخش با هدف نشاندادن جایگاه عشق مجازی در ساحت ادبیات و عرفان، به بررسی شواهدی از اشعار عارفانی چون [[حافظ، شمسالدین محمد|خواجه حافظ]]، [[شبستری، محمود|شیخ محمود شبستری]] و [[ابن عربی، محمد بن علی|محیالدین عربی]] میپردازد. ابتدا به گستره استفاده از اصطلاحات عشق عرفانی در اشعار پرداخته شده و سپس به دفاع از خواجه [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] و تبرئه او از اتهام عشق شهوانی میپردازد. نویسنده معتقد است که منظور از معشوق و عشق در اشعار این بزرگان، معنایی متعالی دارد که فراتر از شهوات حیوانی است. این بخش تصریح میکند که هرچند عشق مجازی در عالم طبیعت پدید میآید، اما وسیلهای است برای تلطیف نفس و تقرب به حق، و این طریق موردتأیید بسیاری از عرفا و اولیای الهی بوده است<ref>همان، ص360-251</ref>. | ||