۱۵۱٬۸۶۱
ویرایش
تاریخ فلسفه اسلامی با توجه به طبقات فلسفه اسلامی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۳
، ۱۸ مهٔ ۲۰۲۵جایگزینی متن - 'مسکویه، احمد بن محمد' به 'ابن مسکویه، احمد بن محمد'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'مسکویه، احمد بن محمد' به 'ابن مسکویه، احمد بن محمد') |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
'''تاریخ فلسفه اسلامی با توجه به طبقات فلاسفه اسلامی'''، اثر [[حسینی کوهساری، اسحاق|سید احساق حسینی کوهساری]]، پژوهشی است در بررسی تاریخ و سیر تکامل و تطور فلسفه اسلامی با نگاهی به طبقات فلاسفه مسلمان. | '''تاریخ فلسفه اسلامی با توجه به طبقات فلاسفه اسلامی'''، اثر [[حسینی کوهساری، اسحاق|سید احساق حسینی کوهساری]]، پژوهشی است در بررسی تاریخ و سیر تکامل و تطور فلسفه اسلامی با نگاهی به طبقات فلاسفه مسلمان. | ||
فلسفه و علم، جریانی فکری است که از نقطهای شروع میشود و با طی مسیر، به حیات تکاملی خویش ادامه میدهد و اگر هم زادگاهی داشته باشد، هیچگاه به مکان خاصی محدود نشده و وطن نمیشناسد. بر این اساس، فلسفه اسلامی از حوزههای قبل از اسلام، مانند یونان و روم و هند قدیم بهره جسته و در طی مسیر، با تلاقی مشربهای مشایی و اشراقی و کلام و عرفان، به حکمت متعالیه انجامیده است. در این کتاب، سیر فلسفه در اسلام بر اساس شناخت طبقات فلاسفه از نظر زمانی و برحسب استاد و شاگردی بررسی شده است. کتاب، مشتمل است بر 32 طبقه و [[کندی، یعقوب بن اسحاق|ابویوسف، یعقوب بن اسحاق کندی]] نماینده طبقه اول، [[شاهآبادی، محمدعلی|شاهآبادی]]، [[اصفهانی، محمدحسین|کمپانی]]، [[آملی، محمدتقی|محمدتقی آملی]]، [[رفیعی قزوینی، سید ابوالحسن|رفیعی قزوینی]] و [[فاضل تونی، محمدحسین|فاضل تونی]]، نمایندگان آخرین طبقه هستند. برخی نمایندگان طبقات دیگر عبارتند از: [[رازی، محمد بن زکریا|زکریای رازی]] و [[فارابی، محمد بن محمد|فارابی]]، طبقه سوم؛ اخوان الصفا، طبقه چهارم؛ [[مسکویه، احمد بن محمد|مسکویه]]، طبقه پنجم؛ [[ابوریحان بیرونی، محمد بن احمد|بیرونی]] و [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]]، طبقه ششم؛ [[بهمنیار، احمد|بهمنیار]]، طبقه هفتم؛ [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و [[غزالی، محمد بن محمد|غزالی]]، طبقه هشتم؛ [[ابن باجه، محمد بن یحیی|ابن باجه]]، طبقه نهم؛ [[ابن طفیل، محمد بن عبدالملک|ابن طفیل]] و [[ابن رشد، محمد بن احمد|ابن رشد]]، طبقه دهم؛ [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] و [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]]، طبقه یازدهم؛ [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیر]]، طبقه سیزدهم؛ [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلی]] و [[قطبالدین شیرازی، محمود بن مسعود|قطبالدین شیرازی]]، طبقه چهاردهم؛ [[دوانی، محمد بن اسعد|علامه دوانی]] و [[قوشچی، علی بن محمد|قوشجی]]، طبقه هجدهم؛ [[میرداماد، سید محمدباقر بن محمد|میرداماد]]، [[میرفندرسکی، ابوالقاسم|میرفندرسکی]] و [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شیخ بهایی]]، طبقه بیستویکم؛ [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]]، طبقه بیستودوم و...<ref>ر.ک: چکیده، ص1-2</ref>. | فلسفه و علم، جریانی فکری است که از نقطهای شروع میشود و با طی مسیر، به حیات تکاملی خویش ادامه میدهد و اگر هم زادگاهی داشته باشد، هیچگاه به مکان خاصی محدود نشده و وطن نمیشناسد. بر این اساس، فلسفه اسلامی از حوزههای قبل از اسلام، مانند یونان و روم و هند قدیم بهره جسته و در طی مسیر، با تلاقی مشربهای مشایی و اشراقی و کلام و عرفان، به حکمت متعالیه انجامیده است. در این کتاب، سیر فلسفه در اسلام بر اساس شناخت طبقات فلاسفه از نظر زمانی و برحسب استاد و شاگردی بررسی شده است. کتاب، مشتمل است بر 32 طبقه و [[کندی، یعقوب بن اسحاق|ابویوسف، یعقوب بن اسحاق کندی]] نماینده طبقه اول، [[شاهآبادی، محمدعلی|شاهآبادی]]، [[اصفهانی، محمدحسین|کمپانی]]، [[آملی، محمدتقی|محمدتقی آملی]]، [[رفیعی قزوینی، سید ابوالحسن|رفیعی قزوینی]] و [[فاضل تونی، محمدحسین|فاضل تونی]]، نمایندگان آخرین طبقه هستند. برخی نمایندگان طبقات دیگر عبارتند از: [[رازی، محمد بن زکریا|زکریای رازی]] و [[فارابی، محمد بن محمد|فارابی]]، طبقه سوم؛ اخوان الصفا، طبقه چهارم؛ [[ابن مسکویه، احمد بن محمد|مسکویه]]، طبقه پنجم؛ [[ابوریحان بیرونی، محمد بن احمد|بیرونی]] و [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]]، طبقه ششم؛ [[بهمنیار، احمد|بهمنیار]]، طبقه هفتم؛ [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و [[غزالی، محمد بن محمد|غزالی]]، طبقه هشتم؛ [[ابن باجه، محمد بن یحیی|ابن باجه]]، طبقه نهم؛ [[ابن طفیل، محمد بن عبدالملک|ابن طفیل]] و [[ابن رشد، محمد بن احمد|ابن رشد]]، طبقه دهم؛ [[فخر رازی، محمد بن عمر|فخر رازی]] و [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]]، طبقه یازدهم؛ [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیر]]، طبقه سیزدهم؛ [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلی]] و [[قطبالدین شیرازی، محمود بن مسعود|قطبالدین شیرازی]]، طبقه چهاردهم؛ [[دوانی، محمد بن اسعد|علامه دوانی]] و [[قوشچی، علی بن محمد|قوشجی]]، طبقه هجدهم؛ [[میرداماد، سید محمدباقر بن محمد|میرداماد]]، [[میرفندرسکی، ابوالقاسم|میرفندرسکی]] و [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شیخ بهایی]]، طبقه بیستویکم؛ [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]]، طبقه بیستودوم و...<ref>ر.ک: چکیده، ص1-2</ref>. | ||
عنوان کتاب و محتوای آن، تاریخ فلسفه اسلامی است، نه طبقات فلاسفه اسلامی و هدف این اثر، پیگیری جریان فلسفه اسلامی از کندی تا دوران معاصر بوده است. برای طی این مسیر، اثری که نشاندهنده این خط سیر باشد، بهتر از کتاب «[[خدمات متقابل اسلام و ایران]]» [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]] یافته نشد، ولذا طبقات فلاسفه با آثار مکتوب آنان و بیان پیوندهای استاد و شاگرد، تعریف و تببین گردیده است. نویسنده، معتقد است که ذکر حلقات استاد و شاگرد با توجه به اینکه برخی از این نامآوران، حلقه و واسطه بین آثار مکتوب و تشنگان فلسفه بودهاند، مایه زینت و موجب تشویق دانشجویان این رشته در تدریس، کنار تحقیق و پژوهش میباشد<ref>ر.ک: سخن مؤلف، ص3-4</ref>. | عنوان کتاب و محتوای آن، تاریخ فلسفه اسلامی است، نه طبقات فلاسفه اسلامی و هدف این اثر، پیگیری جریان فلسفه اسلامی از کندی تا دوران معاصر بوده است. برای طی این مسیر، اثری که نشاندهنده این خط سیر باشد، بهتر از کتاب «[[خدمات متقابل اسلام و ایران]]» [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]] یافته نشد، ولذا طبقات فلاسفه با آثار مکتوب آنان و بیان پیوندهای استاد و شاگرد، تعریف و تببین گردیده است. نویسنده، معتقد است که ذکر حلقات استاد و شاگرد با توجه به اینکه برخی از این نامآوران، حلقه و واسطه بین آثار مکتوب و تشنگان فلسفه بودهاند، مایه زینت و موجب تشویق دانشجویان این رشته در تدریس، کنار تحقیق و پژوهش میباشد<ref>ر.ک: سخن مؤلف، ص3-4</ref>. | ||