پرش به محتوا

ادبیات سرخ: فهرست محتوای ادبی نشریات وابسته به حزب تودۀ ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURادبیات سرخJ1.jpg | عنوان =ادبیات سرخ | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = محمدی، غزاله (نویسنده) حاجی‌آقابابایی، محمدرضا (محقق) |زبان | زبان = | کد کنگره =‏ | موضوع = |ناشر | ناشر =خاموش | مکان نشر =اصفهان | سا...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۶: خط ۲۶:
| پیش از =
| پیش از =
}}
}}
'''ادبیات سرخ: فهرست محتوای ادبی نشریات وابسته به حزب تودۀ ایران''' تألیف غزاله محمدی، محمدرضا حاجی‌آقابابایی، در این کتاب به فهرست‌نویسی و بررسی محتوای ادبی نشریات وابسته به حزب تودۀ ایران از سال 1320 تا 1332 پرداخته شده است. نویسندگان کوشیده‌اند نشریات وابسته به حزب توده را شناسایی و بررسی کنند.
'''ادبیات سرخ: فهرست محتوای ادبی نشریات وابسته به حزب تودۀ ایران''' تألیف [[محمدی، غزاله|غزاله محمدی]]، [[حاجی‌آقابابایی، محمدرضا|محمدرضا حاجی‌آقابابایی]]، در این کتاب به فهرست‌نویسی و بررسی محتوای ادبی نشریات وابسته به حزب تودۀ ایران از سال 1320 تا 1332 پرداخته شده است. نویسندگان کوشیده‌اند نشریات وابسته به حزب توده را شناسایی و بررسی کنند.


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
خط ۳۳: خط ۳۳:
حزب تودۀ ایران با توجه به ساختار منسجم و تشکیلاتی خود و همچنین فعالیت روشنفکران در آن، نگاه ویژه‌ای به مطبوعات داشت و همین امر موجب شد تا اعضای حزب شبکه‌ای گسترده از روزنامه‌ها و مجلات راه بیندازند و از طریق آن به تبلیغ دیدگاه‌های خود بپردازند.
حزب تودۀ ایران با توجه به ساختار منسجم و تشکیلاتی خود و همچنین فعالیت روشنفکران در آن، نگاه ویژه‌ای به مطبوعات داشت و همین امر موجب شد تا اعضای حزب شبکه‌ای گسترده از روزنامه‌ها و مجلات راه بیندازند و از طریق آن به تبلیغ دیدگاه‌های خود بپردازند.


رهبران اولیۀ حزب توده غالباً از روشنفکران و اندیشمندانی بودند که توجه ویژه‌ای به هنر و ادبیات داشتند. ایشان از همان آغاز از ابزار ادبیات برای بیان دیدگاه‌های خود به‌خوبی استفاده کردند و به سبب توان سازماندهی و تشکیلاتی خود توانستند روزنامه‌های فراوانی را برای گسترش دیدگاه‌هایشان منتشر کنند. از سوی دیگر برخی از هواداران و فعالان حزب از جمله بزرگ علوی، احسان طبری، فاطمه سیاح، محمود اعتمادزاده به‌آذین، صادق هدایت، سعید نفیسی، صادق چوبک، جلال آل‌احمد، فریدون توللی، ابوتراب جلی و ... در زمرۀ شاعران و داستان‌نویسان و منتقدان بنام آن سال‌ها بودند و دیدگاه‌های حزبی در آثار ایشان بروز و ظهور می‌یافت.
رهبران اولیۀ حزب توده غالباً از روشنفکران و اندیشمندانی بودند که توجه ویژه‌ای به هنر و ادبیات داشتند. ایشان از همان آغاز از ابزار ادبیات برای بیان دیدگاه‌های خود به‌خوبی استفاده کردند و به سبب توان سازماندهی و تشکیلاتی خود توانستند روزنامه‌های فراوانی را برای گسترش دیدگاه‌هایشان منتشر کنند. از سوی دیگر برخی از هواداران و فعالان حزب از جمله بزرگ علوی، احسان طبری، فاطمه سیاح، محمود اعتمادزاده به‌آذین، [[صادق هدایت]]، [[نفیسی، سعید|سعید نفیسی]]، [[صادق چوبک]]، [[آل احمد، جلال|جلال آل‌احمد]]، [[فریدون توللی]]، ابوتراب جلی و ... در زمرۀ شاعران و داستان‌نویسان و منتقدان بنام آن سال‌ها بودند و دیدگاه‌های حزبی در آثار ایشان بروز و ظهور می‌یافت.


حزب توده با توجه به ماهیت سیاسی خود و پیش‌بینی توقیف نشریات، افزون بر نشریات فعال، تعدادی نشریه نیز برای ذخیره داشت تا هنگام توقیف نشریات اصلی بتواند به فعالیت خود ادامه دهد. از سوی دیگر به‌جز نشریاتی که به طور مستقیم به حزب توده وابسته بودند، جمعیت‌ها و نشریات دیگری نیز وجود داشتند که تحت حمایت حزب به فعالیت می‌پرداختند.
حزب توده با توجه به ماهیت سیاسی خود و پیش‌بینی توقیف نشریات، افزون بر نشریات فعال، تعدادی نشریه نیز برای ذخیره داشت تا هنگام توقیف نشریات اصلی بتواند به فعالیت خود ادامه دهد. از سوی دیگر به‌جز نشریاتی که به طور مستقیم به حزب توده وابسته بودند، جمعیت‌ها و نشریات دیگری نیز وجود داشتند که تحت حمایت حزب به فعالیت می‌پرداختند.
خط ۴۳: خط ۴۳:
البته برخی از این نشریات، اصلی به شمار می‌آیند و دیگر نشریات به عنوان نشریات ذخیره و در ایام توقیف نشریۀ اصلی منتشر می‌شده است. برخی از این نشریات نیز فاقد محتوای ادبی هستند.
البته برخی از این نشریات، اصلی به شمار می‌آیند و دیگر نشریات به عنوان نشریات ذخیره و در ایام توقیف نشریۀ اصلی منتشر می‌شده است. برخی از این نشریات نیز فاقد محتوای ادبی هستند.


نویسنده در این کتاب، فهرستی از مقالات و نوشته‌های ادبی منتشر‌شده در نشریات حزب توده ایران را بدون در‌نظر‌گرفتن ارزش ادبی آنها ارائه کرده است. کتاب با توجه به فهرستی که در آن به چاپ رسیده، روند شکل‌گیری و تکامل ادبیات و شعر معاصر و مترقی ایران را نیز بررسی می‌کند. نویسنده در این کتاب، از تصاویر روزنامه‌هایی که در فاصله دوازده‌ساله‌ای که موضوع کتاب است منتشر شده‌اند، نیز استفاده کرده که به محتوای بصری اثر کمک کرده و باعث شده‌ نویسنده ادعای خود را با مدارک معتبر ارائه کند. این کتاب در پی آن است‌ به این موضوع بپردازد که تقریباً همۀ روشنفکران و نویسندگان بزرگ ایران در دوره معاصر آثار خود را برای نخستین بار در نشریات حزب توده ایران منتشر کرده‌اند. نویسنده در این کتاب ادعا می‌کند که افزون بر نویسندگان و شاعرانی که به حزب توده وابسته بودند، نویسندگان و روشنفکرانی مانند عبدالحسین زرین‌کوب، پرویز ناتل خانلری، صادق چوبک و صادق هدایت که گرایش سیاسی خود را به شکل مشخص عنوان نکرده و از وابستگان به حزب توده نبودند هم آثار خود را در نشریات حزب توده ایران به چاپ رسانده‌اند.
نویسنده در این کتاب، فهرستی از مقالات و نوشته‌های ادبی منتشر‌شده در نشریات حزب توده ایران را بدون در‌نظر‌گرفتن ارزش ادبی آنها ارائه کرده است. کتاب با توجه به فهرستی که در آن به چاپ رسیده، روند شکل‌گیری و تکامل ادبیات و شعر معاصر و مترقی ایران را نیز بررسی می‌کند. نویسنده در این کتاب، از تصاویر روزنامه‌هایی که در فاصله دوازده‌ساله‌ای که موضوع کتاب است منتشر شده‌اند، نیز استفاده کرده که به محتوای بصری اثر کمک کرده و باعث شده‌ نویسنده ادعای خود را با مدارک معتبر ارائه کند. این کتاب در پی آن است‌ به این موضوع بپردازد که تقریباً همۀ روشنفکران و نویسندگان بزرگ ایران در دوره معاصر آثار خود را برای نخستین بار در نشریات حزب توده ایران منتشر کرده‌اند. نویسنده در این کتاب ادعا می‌کند که افزون بر نویسندگان و شاعرانی که به حزب توده وابسته بودند، نویسندگان و روشنفکرانی مانند [[زرین‌کوب، عبدالحسین|عبدالحسین زرین‌کوب]]، [[خانلری، پرویز|پرویز ناتل خانلری]]، [[صادق چوبک]] و [[صادق هدایت]] که گرایش سیاسی خود را به شکل مشخص عنوان نکرده و از وابستگان به حزب توده نبودند هم آثار خود را در نشریات حزب توده ایران به چاپ رسانده‌اند.


در این کتاب، محتوای ادبی نود عنوان از نشریات وابسته به حزب تودۀ ایران، در فاصله سال‌های‌ ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۲ بررسی و فهرست‌نویسی شده است. همچنین در این کتاب دربارۀ چگونگی تأثیرگذاری حزب توده بر ادبیات معاصر ایران و همکاری شاعران و نویسندگان با نشریات این حزب، توضیحاتی ارائه شده است.<ref>[https://literaturelib.com/books/13300 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>
در این کتاب، محتوای ادبی نود عنوان از نشریات وابسته به حزب تودۀ ایران، در فاصله سال‌های‌ ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۲ بررسی و فهرست‌نویسی شده است. همچنین در این کتاب دربارۀ چگونگی تأثیرگذاری حزب توده بر ادبیات معاصر ایران و همکاری شاعران و نویسندگان با نشریات این حزب، توضیحاتی ارائه شده است.<ref>[https://literaturelib.com/books/13300 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>
==پانويس ==
==پانويس ==
<references />
<references />