القصد و الأمم في التعريف بأصول و أنساب العرب و العجم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۴: خط ۲۴:
| پیش از =  
| پیش از =  
}}
}}
'''القصد و الأمم في التعريف بأصول أنساب العرب و العجم و من أول من تكلم بالعربية من الأمم''' ، نوشته‌ی ابوعمر یوسف بن عبدالبر نمری قرطبی (368-463ق)، از فقهای اهل سنت، محدث‌، مورخ و ادیب اندلسى است. اثر یادشده درباره انساب است و به همت حسام‌الدین قدسی، تحقیق و منتشر شده است. ذیل این اثر، کتاب «الإنباه علی قبائل الرواة» از نویسنده یادشده آمده است.
'''القصد و الأمم في التعريف بأصول أنساب العرب و العجم و من أول من تكلم بالعربية من الأمم''' ، نوشته‌ی [[ابن عبدالبر، یوسف بن عبدالله|ابوعمر یوسف بن عبدالبر نمری قرطبی]] (368-463ق)، از فقهای اهل سنت، محدث‌، مورخ و ادیب اندلسى است. اثر یادشده درباره انساب است و به همت حسام‌الدین قدسی، تحقیق و منتشر شده است. ذیل این اثر، کتاب «الإنباه علی قبائل الرواة» از نویسنده یادشده آمده است.


== القصد و الأمم في التعريف بأصول أنساب العرب و العجم و من أول من تكلم بالعربية من الأمم==
== القصد و الأمم في التعريف بأصول أنساب العرب و العجم و من أول من تكلم بالعربية من الأمم==
خط ۳۸: خط ۳۸:
نویسنده در این کتاب به قبایل اصلی که در نقل حدیث از پیامبر اکرم(ص) نقش ایفا نموده‌اند، پرداخته است. وی این کتاب مختصر را به‌عنوان راهنمایی برای اصول و ریشه انساب و خاندان‌ها و همچنین به‌عنوان مدخلی برای کتاب دیگر خود که به موضوع صحابه اختصاص یافته، تدوین کرده است<ref>ر.ک: همان، ص42</ref>. گویا نویسنده، این کتاب را پیش از تألیف کتاب «القصد و الأمم» به نگارش درآورده است<ref>ر.ک: ناشر، ص2</ref>.
نویسنده در این کتاب به قبایل اصلی که در نقل حدیث از پیامبر اکرم(ص) نقش ایفا نموده‌اند، پرداخته است. وی این کتاب مختصر را به‌عنوان راهنمایی برای اصول و ریشه انساب و خاندان‌ها و همچنین به‌عنوان مدخلی برای کتاب دیگر خود که به موضوع صحابه اختصاص یافته، تدوین کرده است<ref>ر.ک: همان، ص42</ref>. گویا نویسنده، این کتاب را پیش از تألیف کتاب «القصد و الأمم» به نگارش درآورده است<ref>ر.ک: ناشر، ص2</ref>.


نویسنده، مطالب کتاب را با تکیه بر آثار نویسندگان در علم نسب، مانند: ابوبکر محمد بن اسحاق، هشام بن محمد بن سائب کلبی، معمر بن مثنی، محمد بن عبدة بن سلیمان، زبیر بن بکار و... و برخی از آثار تاریخی به نگارش درآورده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص45-46</ref>.
نویسنده، مطالب کتاب را با تکیه بر آثار نویسندگان در علم نسب، مانند: ابوبکر محمد بن اسحاق، [[ابن کلبی، هشام بن محمد|هشام بن محمد بن سائب کلبی]]، [[ابوعبیده، معمر بن مثنی|معمر بن مثنی]]، محمد بن عبدة بن سلیمان، [[ابن بکار، زبیر|زبیر بن بکار]] و... و برخی از آثار تاریخی به نگارش درآورده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص45-46</ref>.


نویسنده نخست به مطالبی پیرامون نسب‌شناسی و اهمیت آن از منظر قرآن و حدیث اشاره کرده<ref>ر.ک: همان، ص42-45</ref>، سپس با ذکر نسب ابراهیم خلیل، مطالب خود را با عدنان پی گرفته است<ref>ر.ک: همان، ص49</ref>. وی در ادامه از قبیله قحطان و اختلاف نسب‌شناسان در نسب آنان سخن به میان آورده است<ref>ر.ک: همان، ص55</ref>. قضاعه، نزار، مضر، خندف، قریش، کنانه، هذیل، تمیم و... از جمله قبایلی هستند که نویسنده به معرفی آنها پرداخته است. وی مطالب پایانی کتاب را به قبایل قضاعه و شاخه‌ها و بطون آنها اختصاص داده است<ref>ر.ک: همان، ص121</ref>.
نویسنده نخست به مطالبی پیرامون نسب‌شناسی و اهمیت آن از منظر قرآن و حدیث اشاره کرده<ref>ر.ک: همان، ص42-45</ref>، سپس با ذکر نسب ابراهیم خلیل، مطالب خود را با عدنان پی گرفته است<ref>ر.ک: همان، ص49</ref>. وی در ادامه از قبیله قحطان و اختلاف نسب‌شناسان در نسب آنان سخن به میان آورده است<ref>ر.ک: همان، ص55</ref>. قضاعه، نزار، مضر، خندف، قریش، کنانه، هذیل، تمیم و... از جمله قبایلی هستند که نویسنده به معرفی آنها پرداخته است. وی مطالب پایانی کتاب را به قبایل قضاعه و شاخه‌ها و بطون آنها اختصاص داده است<ref>ر.ک: همان، ص121</ref>.