۶٬۵۹۱
ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)') |
جز (جایگزینی متن - 'نهج البلاغه' به 'نهجالبلاغة') |
||
| خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
هرجا نام پیغمبر(ص) یا سایر ائمه(ع) با صلوات و سلام ذکر میشود آن صلوات و سلام از زیادات مترجم است که در اصل کتاب نبوده و نیز در چند عبارت نهج البلاغه، مؤلف کتاب آن جمله که دلالت بر ولایت [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین(ع)]] و ربط او با عالم غیب دارد، حذف کرده بود، آن را مترجم در ضمن ترجمه افزوده است. چند جا مطالب کتاب، موافق مذهب اهل سنت و جماعت بوده، نه مذهب شیعه و در آن مواضع، [[شعرانی، ابوالحسن|علامه شعرانی]]، اشارتی به مذهب شیعه کرده است و تفاصیل این مباحث را به بخش مباحث امامت کتابهای کلامی، ارجاع داده است<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>. | هرجا نام پیغمبر(ص) یا سایر ائمه(ع) با صلوات و سلام ذکر میشود آن صلوات و سلام از زیادات مترجم است که در اصل کتاب نبوده و نیز در چند عبارت نهج البلاغه، مؤلف کتاب آن جمله که دلالت بر ولایت [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین(ع)]] و ربط او با عالم غیب دارد، حذف کرده بود، آن را مترجم در ضمن ترجمه افزوده است. چند جا مطالب کتاب، موافق مذهب اهل سنت و جماعت بوده، نه مذهب شیعه و در آن مواضع، [[شعرانی، ابوالحسن|علامه شعرانی]]، اشارتی به مذهب شیعه کرده است و تفاصیل این مباحث را به بخش مباحث امامت کتابهای کلامی، ارجاع داده است<ref>ر.ک: همان، ص3</ref>. | ||
[[شعرانی، ابوالحسن|علامه شعرانی]]، مینویسد: باری، مؤلف این کتاب، نخست از پیغمبر اسلام(ص) و دین او ستایش بسیار کرده و مشارکت [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین(ع)]] را با او در اقامت دین حنیف بیان نموده است و از غایت تبحر و روح قدسی او در تأسیس هر علم و شکافتن هر معضله، فصل وافی آورده است. پس از آن حقوق بشر و اصول قواعد اجتماعی و سیاسی عادلانه را که در سخنان امام(ع) است بهتفصیل و تشریح، بیان کرده است. به نظر خود مؤلف، مطالب این فصول مهمترین مباحث کتاب است؛ خصوصا موارد منشور ملل متفق را با دستور آن حضرت سنجیده و تفوق دستور او را ثابت کرده است. آنگاه خلاصه از سیرت او و رفتار دشمنان با او و در آخر کتاب، شرحی در بلاغت و منتخبی از کلام آن حضرت در | [[شعرانی، ابوالحسن|علامه شعرانی]]، مینویسد: باری، مؤلف این کتاب، نخست از پیغمبر اسلام(ص) و دین او ستایش بسیار کرده و مشارکت [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین(ع)]] را با او در اقامت دین حنیف بیان نموده است و از غایت تبحر و روح قدسی او در تأسیس هر علم و شکافتن هر معضله، فصل وافی آورده است. پس از آن حقوق بشر و اصول قواعد اجتماعی و سیاسی عادلانه را که در سخنان امام(ع) است بهتفصیل و تشریح، بیان کرده است. به نظر خود مؤلف، مطالب این فصول مهمترین مباحث کتاب است؛ خصوصا موارد منشور ملل متفق را با دستور آن حضرت سنجیده و تفوق دستور او را ثابت کرده است. آنگاه خلاصه از سیرت او و رفتار دشمنان با او و در آخر کتاب، شرحی در بلاغت و منتخبی از کلام آن حضرت در نهجالبلاغة آورده و به قول چند تن از مستشرقین فرنگستان، کتاب را ختم کرده است. | ||
ما شیعیان که [[امام علی علیهالسلام|علی(ع)]] را ولی خدا و امام بر حق و معصوم میدانیم، هرگز دستور او را با دیگران نمیسنجیم و قوانین و اصول دیگر را به چیزی نمیشمریم و به دانستن آنها، رغبتی نشان نمیدهیم. آیا مرام سوسیالیست نیکوتر است یا مالکیت انفرادی؟ آزادی بهتر است یا استبداد؟ دموکراسی پسندیدهتر است یا اریسطوکراسی؟ این مطالب برای ما ارزش بسیار ندارد؛ چون مرام ما آن است که خدا و پیغمبر(ص) و ائمه دین گفتهاند؛ هرچه از آنان ثابت شود، صحیح همان است. اما مرد مسیحی عجیب نیست اگر میان مرامها و اسالیب حکومت و انواع تشکیلات اجتماعی و قوانین اسلام مقایسه کند و هرچه به عقلش بهتر آید برگزیند. | ما شیعیان که [[امام علی علیهالسلام|علی(ع)]] را ولی خدا و امام بر حق و معصوم میدانیم، هرگز دستور او را با دیگران نمیسنجیم و قوانین و اصول دیگر را به چیزی نمیشمریم و به دانستن آنها، رغبتی نشان نمیدهیم. آیا مرام سوسیالیست نیکوتر است یا مالکیت انفرادی؟ آزادی بهتر است یا استبداد؟ دموکراسی پسندیدهتر است یا اریسطوکراسی؟ این مطالب برای ما ارزش بسیار ندارد؛ چون مرام ما آن است که خدا و پیغمبر(ص) و ائمه دین گفتهاند؛ هرچه از آنان ثابت شود، صحیح همان است. اما مرد مسیحی عجیب نیست اگر میان مرامها و اسالیب حکومت و انواع تشکیلات اجتماعی و قوانین اسلام مقایسه کند و هرچه به عقلش بهتر آید برگزیند. | ||
ویرایش